Regulamin Bloga

Regulamin Bloga:
1.Nie kopiuj treści notek!
2.Nie przeklinaj i nie obrażaj innych.
3.Zdjęcia można kopiować, nie można tego zrobić jeżeli przy zdjęciu pisze: DON'T COPY!
4.Nie podszywaj się pode mnie i innych.
5.Miło jak zostawisz komentarz, polecisz blog i dołączysz do obserwatorów.

Jeżeli wkleisz avatar mojego bloga na swój blog do każdej notki napiszę ci komentarz!

piątek, 22 czerwca 2012

97.O jedną gwiazdę więcej

Po śmierci Serpen i połączeniu stad, na Lwiej Ziemi było spokojnie. Przynajmniej tak się wydawało. Nie długo miała odbyć się koronacja Thanabiego i Lilly, ale syn króla chciał jeszcze trochę zaczekać. Stado zaakceptowało związek Kali z Gizą, Shetani z Danverem i Namy z Savarem. Ta ostatnia para nie była ze sobą długo, a wcześniej przed każdym to ukrywali. Oprócz nich Thanabi był z Lilly, Chaka z Janą, Shani z Joką, a Manatu z nieśmiałą złoziemką, Leilą. Sarau był oczywiście z Lotti. 
***
Simba w czasie bitwy, walcząc z lwicami zranił tylną łapę. Przez to nie mógł szybko biegać, ani polować. Rafiki opatrzył ranę nie co później i prawdopodobnie weszło małe zakażenie. Jednak według starego pawiana i jego ucznia, Anyes'a lwu nic się nie stanie od takiej rany. Simba pewnego dnia poszedł do dżungli, chciał być sam. Musiał przemyśleć sobie kilka spraw. Jego dzieci były już dorosłe, nie długo wnuk zostanie królem, a on... starzeje się. Lew chciał już wracać do domu, ale zauważył pewnego lwa. Syn Mufasy rozpoznał lwa, bo był to Lux. Zaczęła się walka. Simba nie był taki silny jak kiedyś i chociaż nie dawał za wygraną, poległ. Następnego dnia zaczął padać deszcz, a ciała Simby wciąż leżało w tym samym miejscu. Kiara i Kopa znaleźli martwego lwa i zanieśli go na Lwią Skałę.
Deszcz przestał padać, ale mimo to wszyscy byli smutni. Po kilku dniach odbył się pogrzeb mądrego króla.
-O jedną gwiazdę więcej. -odrzekł Rafiki, patrząc na niebo
Nala wspominała dzieciństwo, a dzieci lwa zabawy z nim. Szczególnie ucierpiał Sarau, który był przywiązany do ojca.
***
Nikt jednak nie wiedział kto zabił Simbę. Kopa prowadził małe śledztwo i ślady prowadziły na Złą Ziemię. Wtedy domyślił się, że tak strasznego czynu mógł dopuścić się tylko Lux. Simba często rozmawiał z dziećmi i z Nalą, jako duch. Wiedział, że oni za nim tęsknią. Jednak, gdy ktoś miał problem on służył z pomocą. W niebie przynajmniej spotkał Mufasę, Sarabi, Ahadiego, Mohatu i wiele innych lwów. Poznał swoich prapradziadków i z tego powodu był bardzo szczęśliwy.
***
Sorry, że krótko ale w weekend mam złaz harcerski :3

wtorek, 19 czerwca 2012

96.Syn Kovu i Maish'y

Kovu nie powiedział Kiarze o zdradzie. Nie spotykał się z Maishą i nie wiedział gdzie ona jest. Lew nie miał zamiaru szukać jej, ani wspólnego dziecka. Wiedział, że przez to mógłby stracić Kiarę i zaufanie stada. Czuł się z tym źle i ciekawił się jak nazywa się jego dziecko. Myślał czy to chłopiec, czy dziewczynka. Miał nadzieję, że Maisha nie powiedziała dziecku kto jest jego ojcem. Bał się, że w każdej chwili ich dziecko może przyjść na Lwią Skałę.
***
-Mamo, zrozum to! Nie zabiję własnego ojca, nie będę rujnował mu życia. -powiedział lew
Brązowy, zabawny i uparty - taki był Pango. Owoc krótkiego związku Maish'y i Kovu. Pango według innych lwic był lwem przystojnym i silnym. On jednak nie był szczęśliwy. Maisha chciała, by zemścił się na Kovu. Chciała, by Kiara cierpiała po śmierci Kovu, tak jak Maisha po rozstaniu z nim. Po słowach syna lwica zdenerwowała się.
-Błędem było spotkanie Kovu! -warknęła
-Czyli ja też jestem błędem?
Maisha uderzyła lekko syna. Co innego miała zrobić? Pango stał spokojnie, nie reagując. Był uparty, ale opanowany.
-Żegnaj matko... -powiedział lew -Skoro uważasz mnie za błąd, pewnie nie chcesz bym tu mieszkał.  
Maisha zaprzeczyła, ale Pango już tego nie słyszał. Biegł przed siebie, nie zważając na wołania matki. Nie wiedział gdzie biegnie, wiedział że daleko od Maishy. Od lwicy, która nigdy go nie kochała. Nigdy go nie chciała. Pango przystanął, był już daleko. Z Maishą zamieszkiwał Złą Ziemię i wcześniej lwica tłumaczyła mu gdzie jest Lwia Ziemia. Lew biegł więc w przeciwnym kierunku, bo nie chciał rujnować życia swojemu ojcu. Maisha często opowiadała mu o Kovu, mówiła iż ma brązową sierść, ciemniejszą grzywę i bliznę na oku. Opowiadała również o jego żonie i trójce dzieci. Pango był lwem wyrozumiałym i domyślał się, że Kovu nie chce go widzieć. Przecież Lwioziemcy i tak, by go wygnali. Przebiegł on już Rajską Ziemię, a teraz był na Ziemi Wschodzącego Słońca. Ziemia ta nie była zamieszkana, a Pango postanowił tu zostać. Ziemia Wschodzącego Słońca była ziemią żyzną, mieszkało tu dużo zebr i antylop, duży wodopój i liczne strumyki. Lwu szczególnie spodobały się góry, z których można podziwiać piękne widoki. Nie daleko tych gór była duża jaskinia. Pango uważał, 
że dobrze postąpił uciekając od Maishy. Lew chciał wejść do jaskini, ale usłyszał cichy ryk.
-Czego chcesz? -ktoś powiedział
-Kim jesteś? -odparł Pango
Z drzewa zeskoczyła młoda lwica. Miała piękne błękitne oczy, rude futro i jasny pasek na głowie.
-Nazywam się Ukanda i mieszkam tu. Jestem królową tej ziemi. -z dumą wyjaśniła lwica
-Miło mi cię poznać. Jestem Pango i chyba tu zamieszkam.
Ukanda weszła do jaskini i usnęła. Pango nie mógł zasnąć, bo myślał o lwicy.
Po kilku miesiącach na świat przyszedł Machi (czyt.Maszi). Syn Ukandy i Pango miał pomarańczowe futro i brązową grzywę. Pango w końcu był szczęśliwy.

niedziela, 17 czerwca 2012

95.Wielka bitwa (cz.2 )

Savar stanął przed królem Kopą. Król widząc syna Serpen stanął na tylnych łapach i chciał rzucić się na lwa. Jednak powstrzymał go Thanabi.
-Ojcze, wysłuchaj go. -rzekł książę
Kopa usiadł i spojrzał na lwa. Dobrze zbudowany, z gęstą grzywą Savar przemówił:
-Królu, dziękuję iż mnie wysłuchałeś. Ja, Danver i Kali chcemy zamieszkać na Lwiej Ziemi. To, że mieszkamy na Złej Ziemi nie oznacza, że jesteśmy źli. Nie chcemy zabijać, tak jak Serpen.
Kopa zdziwił się, słysząc taką przemowę z ust syna swojego wroga. Stado również było zdziwione, a król nie wiedział co zrobić. Z jednej strony Savar, Kali i Danver wyglądali na przyjaznych, ale z drugiej mogli tylko udawać.
-Zostaniecie na czas próbny. -odrzekł Kopa
Stado z Lwiej Ziemi poszła do jaskini. Dzieci Serpen chciały wejść, ale Kovu zagrodził im drogę.
-Przykro mi, jesteście na czas próbny. -odparł, gdyż im nie ufał
-Nie martwcie się. -szepnął Giza -Dobranoc.
Syn Nuki wszedł do jaskini.
***
Kali wstała bardzo wcześnie. Chciała udowodnić, że jest dobra i nie będzie zabijać jak jej przybrani rodzice. Postanowiła iść upolować dużą zebrę dla stada, zeszła z Lwiej Skały na polanę. To było jej pierwsze polowanie, na Złej Ziemi nie mogła polować. Nie było tam zwierzyny, a czasami Serpen przynosiła jakąś młodą zebrę lub antylopę. Lwica pewna siebie zaczęła skradać się, zebry powoli żuły trawę. Kali powoli podchodziła do paskowanych zwierząt, które nie spodziewały się polowania tak wcześnie. Lwica zaryczała, a zebry ruszyły. Gnała za zwierzakami i zauważyła wolniejszą, grubą zebrę. Rzuciła się na nią i po chwili zebra była martwa. Kali dumna z siebie, pociągła zebrę na Lwią Skałę. Po kilkunastu minutach siedziała przed jaskinią, czekając aż stado się obudzi. Była głodna, ale chciała zaczekać na resztę. Domyślała się, że król dostaje najwięcej i je pierwszy. W końcu stado zbudziło się, Kopa zawołał lwice na polowanie. Jednak, gdy lwice wyszły z groty zauważyły dużą zebrę.
-Kopa, nie musimy polować! Kali upolowała bardzo dużą zebrę. -powiedziała Dotty
-No, Kali spisałaś się. -pochwalił złoziemkę, Kopa
Lew zaczął jeść, a potem zjadły lwice. Na szarym końcu zjadł Savar, Danver i Kali. Po śniadaniu Danver usiadł z Shetani na Lwiej Skale. Podziwiał piękne widoki, aż nagle zauważył stado z Złej Ziemi. Shetani nie zauważyła zbliżającego się wroga i to Danver powiadomił króla. Kopa coraz bardziej ufał trójce rodzeństwa. Zaczął padać deszcz, a lwice zeszły z Lwiej Skały. Kopa głośno zaryczał i lwice zaczęły atakować. Stado Lux'a i Serpen także zaczęło walczyć. Danver obserwował walkę z góry, ale Kali i Savar walczyli przeciwko złoziemcom. Serpen wtopiła się w tłum i wspięła się na Lwią Skałę. Rzuciła się na przybranego syna i zaczęła się zacięta walka. Po chwili lwica chciała zrzucić syna ze skały.
-Nie zrobisz tego! -warknęła Shetani
Wciągnęła Serpen i Danver'a. Zaczęła walczyć z brązową lwicą, aż w końcu Serpen spadła z Lwiej Skały. Przeżyła upadek, ale lwice były na nią złe. Lux uciekł, a złe lwice rozszarpały przywódczynię. Nastąpiło połączenie dwóch stad. Złego z Lwim. Deszcz cały czas padał, a Nama chodziła po polu bitwy.
Znalazła martwą Serpen i jakąś lwicę, która chciała ją obronić. Stado z Lwiej Ziemi nikogo nie straciło.
***
Uhh...
[Pytania]
1.Kto upolował zebrę?
2.Czy Savar, Danver i Kali mogli spać w jaskini?
3.Co stało się z Luxem ?



środa, 13 czerwca 2012

94.Wielka Bitwa (cz.1)

-Kopa!!! -krzyknęła Kiara
-Co się stało? -spytał zdziwiony lew
-Wojna, Serpen... atakuje. -powiedziała Kiara
-Zbierz lwice i lwy, młodsze pokolenie zostaje w jaskini i pilnują lwiątek! Nasze dzieci również. -oznajmił król
Po chwili pod Lwią Skałą stały lwice i lwy. Wszyscy byli gotowi do walki; Thanabi i jego przyjaciele byli w jaskini na Lwiej Skale. Ich zadaniem było pilnowanie lwiątek i ubezpieczanie skały. Thanabi i Chaka byli odpowiedzialni za przyjaciół i małe lwiątka. Stali przed jaskinią, obserwując jak nadchodzi stado Złej Ziemi. Na początku szła Serpen i jej mąż, a za nimi Kali, Danver, Savar i lwice. Z jaskini wyszedł Giza, a za nim Shetani. Stanęli na czubku Lwiej Skały, wypatrując swoich przyjaciół z Złej Ziemi. Giza wiedział, że jego ukochana Kali nie będzie walczyć. Shetani również miała nadzieję, że Danver nie wyrządzi nikomu krzywdy. Z groty wyszła również Jana, zobaczyć co się dzieje. Wskoczyła ona na Gizę, bo wiedziała że lew boi się o Kali.
-Giza! Nie martw się, Kali umie o siebie zadbać. -powiedziała Jana
-Masz rację. -odparł Giza
Lwica z paskiem na głowie zeszła z lwa i wróciła do jaskini.
***
Tymczasem u podnóża Lwiej Skały, lwice stały przygotowane. Stado Serpen stało naprzeciwko stada Kopy.
-Zemsta będzie słodka... jak wasza krew. -zaśmiała się Serpen, do swoich towarzyszek
Lwice z Złej Ziemi były wytrenowane i dobrze wiedziały, co mają robić. Ich celem zabijanie.
-Roaarrr! -zaryczało stado Lwiej Ziemi
Złoziemcy zaczęli atakować. Danver, Savar i Kali pobiegli na Lwią Skałę. Mieli nadzieję, że w takim zamieszaniu nikt ich nie zobaczy. Ukryli się w jaskini ze swoimi przyjaciółmi.
Lwice z Lwiej Ziemi dobrze sobie radziły, a Serpen rzuciła się na Vitani. Lux za to zajął się zdrajcą, Kovu.
-Witaj zdrajco. -szepnął Lux
-Witaj morderco. -odpowiedział Kovu
Lux zdenerwował się i próbował uderzyć Kovu. Jednak lew z blizną robił doskonałe uniki i Lux zrezygnował. Odbiegł walczyć z lwicami. Na razie stado Lwiej Ziemi wygrywało. Miało przewagę liczebną i to, że lwice Serpen były wyćwiczone nic nie dawało.
-Odwrót! -warknęła Serpen
Wszystkie lwicy odbiegły, a Lux krzyknął:
-To nie koniec!
Kopa rozejrzał się, czy na pewno Złoziemcy odbiegli. Na polu bitwy nie było dużo krwi, ani rannych. Tylko dwie martwe lwice z Złej Ziemi. Król podbiegł do każdej lwicy po kolei, dbał o swoje stado i musiał sprawdzić czy nikomu nic nie jest. Na szczęście nic złego się nie stało, ale nikt nie wracał na Lwią Skałę. Wszyscy zostali na dole i odpoczywali, w każdej chwili Serpen mogła wrócić. Kilka lwic poszło na polowanie i każdy najadł się do syta.
***
-Musicie wracać. -oznajmił Thanabi
Kali, Danver i Savar usiedli w jaskini. Lwioziemcy jeszcze nie weszli na górę, więc przez chwilę byli bezpieczni.
-Zrozum, my nie chcemy mordować. -odparł Savar
-Wiem, ale stado nie zgodzi się was przyjąć. -poparła brata Shetani
-Nie chcemy wracać na Złą Ziemię. -dodała Kali
Kali wtuliła się w grzywę Gizy, a Shetani w grzywę Danvera. Savar siedział po środku sam, musiał podjąć decyzję.
-Ja tu zostaję. Nie mam ochoty walczyć przeciwko wam, wolę zaryzykować i zostać tutaj. -oznajmił lew
Wyszedł z jaskini i stanął przed królem Kopą. Za nim pobiegła Kali, Danver i reszta przyjaciół. 
 ***
Ugh... w końcu napisałam D: Nie mam weny.
[Pytania]
1.Dokończ zdanie wypowiedziane przez Serpen: Zemsta będzie słodka jak wasza...
2.Kto zawiadomił Kopę o bitwie ?
3.Ile lwic z Złej Ziemi zostało zabitych ?

czwartek, 7 czerwca 2012

93.Chłopak Lotti

Sarau wyrósł na przystojnego i silnego lwa. Miał bujną czarną grzywę i zawsze udawało mu się kogoś rozbawić. Thanabi był podobny do swojego ojca, gdyż miał złote futro i gęstą brązową grzywę. Reszta lwów w tym wieku również miały duże grzywy, a młode lwice świetnie polowały. Sarau od dłuższego czasu zakochany był w swojej przyjaciółce, Lotti. Pewnego dnia zaprosił ją za radą Simby do dżungli, gdzi obejrzeli zachód słońca. Taki widok spodobał się lwicy, a Sarau dał jej kwiatka. Zdziwiona Lotti przyjęła mały podarunek i przyjaciele poszli w głąb dżungli. Zostali tam przez kilka dni.
***
Kali spojrzała na Gizę zaniepokojona.
-Nie dam rady się dłużej ukrywać. -powiedziała -Kocham cię i tyle.
-Ja ciebie też, ale nasze rodziny są skłócone. -odparł Giza
-Możemy uciec. Wtedy zrozumieją, co do siebie czujemy.
-To świetny pomysł, bo Danver i Shetani chyba też nie chcą się ukrywać.
Para przytuliła się.
***
Sarau spojrzał czule na ukochaną. Lotti jeszcze spała, a on udał się nad mały wodospad. Cały czas przebywali w dżungli, a lew nie odważył się wyznać jej miłości. Po chwili nad wodospadem pojawiła się Lotti, przywitała przyjaciela i napiła się.
-Jaka ona piękna. -pomyślał Sarau -Muszę w końcu jej to powiedzieć.
-Zaraz wrócę. -powiedział lew
Odbiegł zerwać bukiet kwiatów. Po kilku minutach stanął przed Lotti z kwiatami w pysku. Położył je przed lwicą i odrzekł:
-Lotti, chciałem ci coś powiedzieć. Ja... się w tobie... zakochałem!
Lwica zarumieniła się i odbiegła. Zaczęła rozmyślać co ma zrobić.
-Czuję coś do niego. -szepnęła
-Lotti! -krzyknął Sarau
Lew znalazł wybrankę swojego serca i spojrzał na nią zawstydzony.
-Jeśli cię uraziłem to przepraszam, zapomnijmy o tym. -oznajmił
-Ale Sarau! Ja też cię kocham, tylko się zdenerwowałam. -powiedziała lwica
Lotti wtuliła się w grzywę syna Simby, a następnego dnia para wróciła na Lwią Skałę. Oznajmili swoim rodzicom, że są razem. Simba i Nala ucieszyli się, że ich syn jest teraz naprawdę szczęśliwy. Mheetu, jako przybrany ojciec Lotti uważał, że lwica podjęła dobrą decyzję. Mheetu lubił Sarau i postrzegał go jako opiekuńczego, zabawnego i mądrego lwa. Aurelia również była zadowolona z decyzji przybranej córki. Przyjaciele Sarau i Lotti uważali, że bardzo do siebie pasują i są dobraną parą.
***
Na Złej Ziemi stado Serpen wstało. Jej mąż Lux zadowolony spojrzał na żonę. Serpen i Lux poszli na spacer, obserwując z daleko swoje stado. Byli dumni ze swych dzieci - Danver'a, Savar'a i Kali. Chociaż Danver i Kali nie byli prawdziwymi dziećmi władców, oni traktowali ich równie dobrze jak Savar'a. Danver miał żółte futro i ciemno-brązową grzywę, a Savar złote futro i brązową grzywę. Lux i Serpen trenowali synów tak jak kiedyś Zira trenowała Kovu. Uczyli ich walczyć i chcieli, by oni razem panowali Lwią Ziemią. Nie długo chcieli zaatakować, ale czekali jeszcze na odpowiedni moment. Chcieli zaatakować wtedy, gdy stado Lwiej Ziemi będzie się najmniej tego spodziewało. Lux i Serpen chodzili między suchymi krzewami, rozmawiając.
-Nie długo zaatakujemy. -oznajmiła brązowa lwica
-Nasi synowie będą wspaniałymi władcami i w końcu pomścimy Skazę i Zirę. -dodał Lux
Zaśmiali się szyderczo, a nie daleko Danver i Kali szli na Lwią Ziemię. Rodzeństwo nie chciało wcale wymordować stada z Lwiej Ziemi, gdyż do tego stada należał Giza, Shetani i reszta przyjaciół. Savar też nie miał złych zamiarów, bo nie chciał krzywdzić rodziny przyjaciół ani przyjaciół. W końcu tam też mieszkał ukochany Kali i dziewczyna Danver'a.
***
[Pytania]
1.Jakiego koloru grzywę ma Sarau?
2.W kim zakochała się Kali?
3.Jak nazywa się mąż Serpen?

niedziela, 3 czerwca 2012

92.Odejście Sarabi

Sarabi była lwicą w sędziwym wieku, zawsze potrafiła doradzić. Często odwiedzał ją Thanabi, prosząc o rady. Nastolatek bardzo kochał swoją babcię, ale ostatnio Sarab zaczęła chorować. Przestała polować, bo Rafiki zalecił jej odpoczynek. Sarafina przynosiła przyjaciółce jedzenie. Pewnego poranka Sarabi usiadła na czubku Lwiej Skały, obserwując wschód słońca. Zauważył ją Rafiki, który szedł w kierunku Lwiej Skały. Chciał porozmawiać z Sarab i dowiedzieć się jak lwica się czuje. Mandryl przywitał lwicę i zapytał jak się czuje.
-Eh, Rafiki... -rzekła Sarabi -Czuję się coraz gorzej.
-Odpocznij.
***
Lwica wróciła do jaskini i położyła się, a kilka lwic wyszło polować. W jaskini została tylko Sarab, Sarafina i Kopa. Król rozmawiał z lwicami, aż w końcu poszedł. Sarabi i Saraf zasnęły, a chorej lwicy przyśnił się Mufasa. Śniła o tym jakie było królestwo przed panowaniem Skazy, spacery z Mufasą i mały Simba. Lwica się przebudziła, a przed oczyma miała obraz jej i Mufasy. Tak bardzo za nim tęskniła!
-Dałabym wiele, żeby już cię spotkać. -pomyślała
Wtem obudziła się Sarafina, która bardzo się zdziwiła widząc, że Sarab nie śpi.
-Coś się stało? -zapytała matka Nali
-Jestem coraz słabsza, a wciąż tęsknie za Mufasą.
-Śnił ci się?
-Tak... już dłużej tak nie mogę. Tęsknota do niego jest zbyt silna.
-Co chcesz zrobić?
Sarabi nie odpowiedziała, bo sama nie wiedziała co ma zrobić. Tym czasem Mufasa obserwował ukochaną z nieba. Widział jak się męczy i postanowił coś zrobić.
***
Sarabi i Sarafina poszły razem do Rafikiego. Dawna królowa weszła do środka, a Saraf czekała na przyjaciółkę.
-Co cię do mnie sprowadza? -zapytał mandryl
-Już dłużej nie wytrzymam. Staję się coraz słabsza, a tęsknota do Mufasy jest zbyt silna. Nie wiem co robić...
Rafiki zamyślił się, a lwica przysiadła.
-Nie mogę nic z tym zrobić, ale bardzo mi przykro. -powiedział szaman
Sarabi odeszła na Lwią Skałę i znowu zasnęła. Obudziła się jednak w innym miejscu. Powoli się podniosła i rozejrzała się. Wszędzie były chmury i pełno lwów.
-Witaj Sarabi. -ktoś zawołał
Głos  był przyjazny, a lwica skądś go znała.
-Mufasa? -zapytała
Odwróciła się i ujrzała swojego zmarłego męża. Przytulili się i tragicznie zmarły lew oprowadził swoją żonę po niebie.
***
Na Lwiej Ziemi odbył się pogrzeb. Pogrzeb wspaniałej lwicy i dobrej królowej, Sarabi. Najbardziej rozpaczała Sarafina, Simba i Thanabi. Wszyscy jednak wiedzieli, że lwica nie musi już się męczyć i spotkała swojego męża. Saraf rozpaczała po śmierci swojej najlepszej przyjaciółki i chciała się z nią spotkać. Oprócz niej mogła by w końcu spotkać swojego męża, Shisazena. I tak się stało, po kilku tygodniach zmarła również Sarafina. Odbył się kolejny pogrzeb, ale przecież tak musiało być.
***
Smutne :( W końcu napisałam, nie było wcześniej notki bo kuzyn u mnie nocował i nie miałam czasu napisać. O czym ma być kolejna notka?

środa, 30 maja 2012

91.Przyjaciel Kopy

Kopa i Kovu poszli na spacer, przy okazji patrolując królestwo. Na razie Serpen i jej stado zrezygnowało z ataku na Lwią Ziemię. Najwidoczniej czekali na lepszy moment. Do lwów podleciał królewski majordomus Zazu i jego córka Fillimbi.
-Panie, przy granicy widziano lwa. Jest sam i wygląda jakby czegoś szukał.
-Prowadź! -zarządził Kopa
Lwy pobiegły za ptakami i po chwili zaryczały na lwa.
-Czego chcesz?! -warknął Kovu
-Szukam przyjaciela. -odparł lew
Miał sierść koloru toffi, a jego grzywa była trochę ciemniejsza od sierści. Nastała cisza.
-Nero? -zapytał król
-Tak to ja.
-Myślałem, że coś ci się stało!
-Ekhem. -wtrącił Zazu -Królu, może wyjaśnisz nam kim jest ten lew?
-O jednak jesteś królem. -powiedział Nero i ukłonił się
-Więc to mój przyjaciel z dżungli. -wyjaśnił Kopa -Od dzisiaj należy do naszego stada.
-Jestem Kovu. -przedstawił się mąż Kiary
Kopa oprowadził przyjaciela po Lwiej Ziemi, a potem przedstawił go reszcie stada. Wszyscy ciepło przyjęli Nero, ale on był trochę zasmucony. Wieczorem udał się sam nad wodopój i smutny lew położył się na kamieniu. Całe stado poszło spać, tylko on jeden nie poszedł odpocząć po ciężkim dniu. To zauważył Mheetu, który postanowił porozmawiać z nowym członkiem stada. Jasny lew poszedł więc nad wodopój. 
-Czemu nie śpisz? Co cię gryzie? -zapytał Mheetu
-Nic... -skłamał Nero
-Widzę, że coś jest nie tak.
-Myślałem, że jak tu przybędę spotkam jakąś fajną lwicę. Cały czas szukam miłości, której nie zaznałem w mojej rodzinie. Zawsze byłem odpychany, a tylko Kopa mnie rozumiał.
Nero posmutniał i położył głowę na łapach. Mheetu zdziwił się, że Nero był odpychany. Postanowił jakoś pocieszyć Nero, ale nie wiedział jak.
-Nero, w końcu znajdziesz kogoś. Jesteś sympatycznym i zabawnym lwem. -odparł w końcu Mheetu
-Tak myślisz? -zapytał Nero
-Pewnie! Wracajmy na Lwią Skałę, a jutro pokażę ci kilka lwic.
Następnego dnia Mheetu spotkał się z pewnymi lwicami, które uważały Nero za ideał. Później zaprowadził do nich przyjaciela Kopy, a ten spędził z każdą lwicą godzinę. Jedna lwica nazywała się Nina, a druga Mia. Nero polubił obydwie lwice, ale to do Niny czuł coś więcej. Na okres próbny zostali parą, a później wzięli ślub. Mheetu i Nero się zaprzyjaźnili, i Nero już nigdy nie czuł się odrzucany.
***
Przepraszam, że dopiero dziś :P

 

sobota, 26 maja 2012

90.Miłosne rozterki Thanabiego

Rafiki wyszedł z baoabu. Przed dużym drzewem czekała Kiara, Shani, Chaka i Nama. Za szamanem szedł zupełnie zdrowy Kovu, miał tylko kilka zadrapań na brzuchu. Lwiątka przytuliły ojca, do którego wcześniej nie mogły wchodzić. Poszli na Lwią Skałę, gdzie wszyscy cieszyli się, że Kovu nic nie jest.
***
-Musisz synu. -odrzekł Kopa, stanąwszy na czubku Lwiej Skały
Obok stał Thanabi, przyszły król.
-Podobają mi się dwie lwice. -powiedział Thanabi
-To idź im powiedzieć, musisz zacząć szukać królowej.
-Dobrze, tato.
Thanabi pobiegł na sawannę, a następnie na Złą Ziemię.
-Kali! -zawołał
Po chwili obok księcia stała Kali.
-Kali, wiem że nasi rodzice są wrogami. Jednak ty mi się... podobasz. Chcesz ze mną być? -powiedział lew
Kali zdziwiona spojrzała na przyjaciela. On był dla niej tylko przyjacielem i nikim więcej. Uczuciem darzyła innego lwa z Lwiej Ziemi.
-Thanabi, przykro mi. -odparła Kali -Ja jestem z Gizą.
-Rozumiem.
Thanabi posmutniał, a Kali polizała go lekko w policzek. Zarumienił się i wrócił na Lwią Ziemię. Udał się na Ślepe Skałki i przysiadł tam.
-Wiedziałem, że nikt mnie nie kocha. -szepnął -Tata będzie zawiedziony, pewnie będę musiał iść na inną ziemię szukać partnerki.
Nagle nie wiadomo skąd przed Thanabim pojawiła się Lilly.
-Co robisz? -zapytała lwica
-Rozmyślam.
-O czym?
-O tobie.
Thanabi się uśmiechnął, do Lilly też coś czuł.
-Lilly, chcesz ze mną być? -zapytał nagle
-Pewnie, czekałam aż się mnie o to zapytasz!
Lilly polizała Thanabiego, a ten czule spojrzał na swoją dziewczynę. To do niej czuł miłość, do zawsze uśmiechniętej Lilly. Najpiękniejszej lwicy ze stada Lwiej Ziemi. Wtedy zrozumiał, że to ona jest jego królową i zrobi dla niej wszystko, a Lilly chyba czuła to samo. Para wróciła na Lwią Skałę, ale nikomu nie powiedzieli że są razem. Tylko Vitani zaczęła to podejrzewać, ale nikomu o tym nie powiedziała.
***
Ugh... w końcu nowy rozdział.

środa, 23 maja 2012

89.''Wierzę, że przeżyje''

Był słoneczny poranek. Lwiątka z Lwiej Ziemi były już prawie nastolatkami. Kovu szedł przez sawannę, był wyraźnie zdenerwowany. Lew chodził bez celu między wysoką trawą, ale po chwili ciche kroki przykuły jego uwagę. Kovu słyszał kroki, najwidoczniej dorosłego lwa. Rozejrzał się i ujrzał lwicę.
-Czego tu szukasz? -warknął
-Zwiedzam. -odpowiedziała lwica
-Jestem Kovu, a ty?
-Nazywam się Maisha...
-Maisha! To naprawdę ty!
Kovu uśmiechnął się, a Maisha (czyt.Majsza) wtuliła się w lwa. Dawni znajomi zaczęli się tulić i pobiegli do dżungli. Wspominali dawne czasy i swoje dzieciństwo, gdyż Maisha była starą przyjaciółką Kovu. Można powiedzieć, że kiedyś byli parą.
-Kto zrobił ci tą paskudną bliznę? -zapytała lwica
-Zira, gdy umarł Nuka. Okazało się jednak, że mój brat przeżył. -wyjaśnił Kovu
-Mogę zamieszkać na Lwiej Skale i zapanować z tobą?
-Ale ja mam żonę! I trójkę dzieci.
-Zostaw ich dla mnie.
Maisha kusząco się uśmiechnęła, ale Kovu odbiegł na chwilę. Spojrzał w kałużę.
-Co ja robię... -szepnął sam do siebie -Kocham Kiarę, ale chyba nic się nie stanie gdy troszkę zaszaleję, ona to zrozumie. Przecież Maisha to tylko przyjaciółka!
Wrócił do lwicy i spędzili razem większość nocy. Dopiero o północy Kovu wrócił na Lwią Skałę. Dręczyły go koszmary, ale zbytnio się tym nie przejmował. Kiarze powiedział, że patrolował teren.
***
Po tygodniu Kovu pobiegł do dżungli i chciał wytłumaczyć swojej kochance, że nic do niej nie czuje. W końcu znalazł Maishę, która ucieszyła się na jego widok.
-Słuchaj Maisha! -krzyknął Kovu -Nie kocham cię i z nami koniec.
-Jak możesz nas zostawić?! -zdenerwowała się lwica
-Poprawka, bo ciebie.
-Noszę twoje dziecko!
-To nie prawda!
Kovu uciekł.
-Jak mogłem zdradzić Kiarę? -myślał -Może mi wybaczy...
Jednak lwa goniła Maisha, która chciała się zemścić. Cały czas go kochała, a on po prostu ją zostawia.
-Pożałujesz tego! -warknęła lwica
Kovu często zakręcał, by lwica szybko się zmęczyła. Jednak dogoniła go i zrobiła dużą ranę na brzuchu i uciekła. Lew z blizną krwawił.
Jednak nie daleko Rafiki zbierał zioła i zauważył jakiegoś krwawiącego lwa. Szybko do niego podbiegł i zaczął wołać pomoc, a najszybciej przybiegła Kiara.
-Wierzę, że przeżyje. -powiedziała
Całe stado było zdziwione, że ktoś zrobił silnemu lwu taką mocną ranę. Jednak szaman zatamował krew i opatrzył rany. Starał się utrzymać przy życiu Kovu.
***
Niedługo będzie konkurs :) Dokładnie, gdy wyjdzie 100. notka. Biedny Kovu, ale musiałam napisać coś ciekawego. Chciałabym wiedzieć czy mam uśmiercić Kovu?

piątek, 18 maja 2012

88.Przygoda Chaki

-Hej dziadku! -zawołał Chaka
Rodzeństwo wskoczyło na Simbę.
-Znowu mnie zaskoczyliście. -zaśmiał się lew
-Dziadku, powinieneś być bardziej uważny. -odparła Shani
-Tak, a wy to co? -odrzekł Simba
-My... jesteśmy uważni! -powiedziała Nama
-Pewnie... zmykajcie już. Muszę pomóc Kopie i Kovu.
-Co się stało? -zapytały chórem lwiątka
-Później wam opowiem.
Simba podniósł się, otrzepał i pobiegł nad wodopój. Nama i Shani weszły do jaskini. Położyli się obok dwóch najstarszych lwic, Sarabi i Sarafiny. Po chwili cała czwórka zasnęła.
***
-Musimy je pilnować, na zmianę. Nie będziemy narzucać rozbrykanych lwiątek Zazu, Timonowi i Pumbie. Co kilka godzin będziemy się zmieniać. -powiedział Kovu
Dzisiaj słońce grzało mocniej niż zawsze, nie dało się wytrzymać. Kopa, Vitani, Kovu, Kiara, Simba, Nala, Nuka i Dotty siedzieli nad wodopojem.
-Zrobimy tak: codziennie dwie osoby pilnują wszystkich lwiątek. Również dzieci Emy, Babu, Bogi, Joego, Afuy i Spotty. W jednej z jaskiń będą lwiątka i z nimi zawsze dwie osoby dorosłe. -rzekł Kopa -Dzisiaj pilnować będzie Vitani i Dotty. Reszta lwic będzie polować i pilnować Lwiej Skały, ja zabiorę ze sobą kilka lwic i lwy. Będziemy patrolować Złą Ziemię.
-Ja zbiorę lwice i zapolujemy. Potem będziemy pilnować tereny blisko Lwiej Skały, uważajcie na siebie. -oznajmiła Kiara 
Pobiegła po resztę lwic i zaczęły patrolować wyznaczony teren. Vitani i Dotty zebrały lwiątka i pilnowały ich w jaskini. Lwy i kilka lepszych lwic pilnowało granicy.
-Czemu musicie nas pilnować? -zapytała Jana
-Stado z Złej Ziemi szykuje się do bitwy. I w każdej chwili mogą zaatakować, szczególnie lwiątka. -wyjaśniła Vitani
Lwiątka spały, grały w prawdę i wyzwanie, a Sarau i Lottie grali w zapasy. Sarau skoczył na przyjaciółkę i lwiątka się poturlały. Na górze była Lottie. Dotty zaczęła liczyć lwiątka. Policzyła jeszcze kilka razy i powiedziała:
-Vitani, brakuje jednego.
-Chaka! -krzyknęła Nama
Nagle do jaskini wbiegła Sarabi i Sarafina.
-Widzieliście Chakę? -zapytały
-Nie ma go tutaj. Musimy go znaleźć. -oznajmiła Vitani
Sarab i Saraf poszły zawiadomić Kiarę, i w trójkę szukały Chaki.
***
Gdy Nama i Shani poszły do babć, Chaka ruszył na sawannę. Ominął zgromadzenie przy wodopoju i szedł bez celu. Zatrzymał się kilka metrów od rzeki i wspiął się na drzewo, ukrył się w liściach. Nagle zauważył brązową lwicę z paskiem na głowie. Przysiadła na ziemi i najwidoczniej na coś czekała.
Rzeczywiście po chwili przyszedł jakiś dziwny lew, a Chaka ich obserwował. Lew miał białe futro i czarno-czerwoną grzywę. Lwiątko nigdy nie widziało takiego dziwacznego lwa.
-Chaka! -krzyknął ktoś
-Szukają mnie... -pomyślał Chaka
Kiara, Sarabi i Sarafina zawarczały na brązową lwicę i białego lwa. Ci szybko uciekli, a Kiara zdjęła Chakę z drzewa. Spojrzała z wyrzutem na syna.
-Zawiodłam się na tobie. Serpen mogła cię zaatakować! -powiedziała lwica
-Chaka, nigdy tak nie rób. -odparła Sarab
Lwice zaniosły Chakę do jaskini, a on opowiedział Vitani o tym co usłyszał.
-Lwica mówiła: moi synowie będą gotowi jak dorosną. Zemścimy Zirę i Skazę.
Vitani pobiegła z tą wiadomością do Kopy i Simby. Ci jednak nadal pilnowali granicy i obserwowali czy dziwny lew tędy przechodzi.
Chaka opowiedział o swojej przygodzie innym.

środa, 16 maja 2012

87.Spotkania i kłopot Gizy

Giza odkąd poznał Kali, Savar'a i Danver'a chodził na Złą Ziemię prawie codziennie. Prawie zawsze chodził z kuzynostwem i przyjaciółmi, ale raz po raz wymykał się sam. Pewnego dnia, gdy inne lwiątka nie mogły wyjść, Nuka wymknął się sam. Spotkał tylko Kali, a jej braci nie było. Kali wyjaśniła, że ich matka uczy Savar'a i Danver'a. Giza zdziwił się, że Savar i Danver też muszą się uczyć.
-Czemu oni się uczą? -zapytał Giza
-Mama chce ich przygotować do jakiegoś planu, ale bardziej uczy Savar'a. Danver ma trochę luzu. -odpowiedziała Kali
-Czemu?
-Nie mówiliśmy wam, że Danver i ja jesteśmy przybranym rodzeństwem Savar'a?
-Nie.
-Jego mama nas przygarnęła, bo chciała mieć dwóch chłopców i dziewczynkę.
Giza uśmiechnął się i wskoczył na Kali. Zaczęli się turlać, ale po chwili na górze była Kali.
-Ha, leżysz! -zaśmiała się
-Rewanż?
I lwiątka znowu się poturlały, tym razem na górze był Giza. Zszedł z przyjaciółki, dumny że wygrał.
-Co teraz robimy? -spytała Kali
-Gonisz! -krzyknął Giza i zaczął uciekać
Kali zdziwiona zaczęła gonić Gizę. W końcu złapała towarzysza, a ten zaczął gonić. Kali biegała szybko, ale równie szybko się męczyła. Po kilku minutach lwiątkom znudziła się taka zabawa i znudzone usiadły na ziemi. Rozmawiali i żartowali, ale te sielankę przerwał pewien lew.
***
-Szkoda, że Danver i Savar nie mogą przyjść. -westchnęła Kali
-Jutro przyjdę z przyjaciółmi. -pocieszał przyjaciółkę, Giza
Nagle na lwiątka padł cień lwa. Już miały uciekać, gdyby ów lew nie wziął Gizy na plecy.
-Tato? -zapytał przestraszony Giza
Nuka był zdenerwowany, a Kali trzęsła się ze strachu. Giza nie wiedział co jego ojciec tu robi.
-Nie rób jej nic. -powiedział
Nuka złowrogo spojrzał na bezbronną lwiczkę, ale po chwili się uśmiechnął.
-Kali, nie bój się. -odparł
-Skąd pan mnie zna? -zapytała Kali
-Serpen to moja ciocia, a twoja przybrana matka. Kiedyś się mną opiekowała.
-Niech pan nie krzyczy na Gizę, ja lubię się z nim bawić.
-Zmykaj do domu.
Nuka poszedł z Gizą na Ślepe Skałki. Słońce już zachodziło, więc na Ślepych Skałkach nikogo nie było.
-Giza, mogło ci się coś stać. -powiedział Nuka
-Tato... nie mów o tym nikomu. -odparł Giza
-Dobrze, ale nie chodź tam za często. Serpen w każdej chwili może zaatakować. Umówmy się, że nic nie wiem o tym spotkaniu.
Giza uśmiechnął się i poobserwowali gwiazdy. Nuka tłumaczył, że są tam wielcy władcy. Tacy jak Mufasa lub Skaza. Teraz Nuka zabraniał Gizie oddalać się za daleko, ale lwiątko łamało ten zakaz. Chodził do Kali, Danver'a i Savara z przyjaciółmi chociaż wiedział, że się narażają.
***
Dostałam kolejny dyplom xD Za drugie miejsce w konkursie u Wiki48:
 Fajny obrazek ^^
[Pytania do notki]
1.Z kim bawił się Giza?
2.Biologiczny brat Kali to Savar czy Danver?
3.Czy Nuka okrzyczał Kali?

wtorek, 15 maja 2012

86.Koszmar i przyjaciółka Sarau'a

-Tiato... -szepnął mały Sarau -Obudź się, bo mieliśmy iść na spacer.
-Dobrze synu, chodźmy. -odparł Simba i wstał
Sarau i jego ojciec wyszli z jaskini, i zeszli na polankę. Simba zaczął mówić o Kręgu Życia, a Sarau słuchał uważnie. Później poszli do baoabu Rafikiego i obejrzeli tam rysunki lwów. Lew opowiedział szczegółowo o każdym królu, a lwiątko słuchało. Sarau chodził z Simbą prawie codziennie na takie lekcje i w odróżnieniu do Kopy czy Kiary słuchał ojca. Jego rodzeństwo nigdy nie słuchało ojca i uważało to za nudne. Sarau za to nie sprawiał kłopotów - był uczynny, mądry i zawzięcie się uczył. Był jeszcze mały i często się potykał, gdy chodził. Szybko nauczył się mówić, ale czasem język mu się plątał. Simba i Nala byli dumni ze swojego małego synka. Pewnego dnia Simba i Sarau poszli oglądać gwiazdy. Nagle lwiątko wtuliło się w grzywę ojca i zasnęło, to samo zrobił Simba.
-Stworki... czarne. -mówił Simba -Zostawcie mnie!
-Nie, Simba. To dopiero początek, hihihi. -śmiały się potworki
Lwa gryzły trzy czarne stworki, wbijały swe pazury w jego ciało. Ciągnęły za ogon, a Simba próbował się bronić.
-Grrr... -warknął lew
Dyszał ciężko, aż nagle się obudził.
-To był tylko sen... -szepnął
Powoli wstawało słońce, a lew rozmyślał nad tym dziwnym koszmarem.
-Stanie się coś złego.  -pomyślał -Musimy być ostrożni.
Spojrzał czule na Sarau, który jeszcze spał. Cały czas miał przed oczami czarne stworki, które wbijały pazury w jego skórę. Postanowił, że nikomu o tym nie powie, wziął syna w pysk i poszli na Lwią Skałę.
***
Kilka dni po tym Sarau poszedł sam nad wodopój. Napił się wody i położył się na nagrzanym kamieniu. Czekał na swojego wujka, Kopę który obiecał mu spacer. Po chwili przyszedł lew z gęstą grzywą. Bracia poszli się przejść, rozmawiali o królestwie i o rodzinie. Sarau podziwiał Kopę, że jest takim dobrym królem. I, że ma gęstą grzywę. Bracia szli przez sawannę, aż nagle usłyszeli płacz. W trawie siedziała mała lwiczka, w wieku Sarau. Miała jasną sierść i zielononiebieskie oczy; synowie Simby spojrzeli na zapłakaną samiczkę.
-Kim jesteś? -czule spytał Kopa
-Naz-zywam się Lotti. I jestem z Złej Ziemi, ale mnie wygnali. -przez łzy powiedziała mała
Sarau od razu przejął się losem Lotti, która mu się spodobała. Lwiczka rysowała twarz jakiegoś lwiątka, za którym najwyraźniej tęskniła.
-To zamieszkaj na Lwiej Ziemi w naszym stadzie. -powiedział
-Chodź z nami. -dodał król
Lotti wstała i poszła za braćmi na Lwią Skałę. Stado zdziwiło się, że wygnali taką małą bezbronną lwiczkę. Kopa i Vitani zgodzili się, by Lotti została w stadzie. Tylko powstał problem, kto się nią zaopiekuje. Najbardziej losem małej przejął się Mheetu i oczywiście Sarau.
-Ja się nią zaopiekuję z Aurelią. -powiedział brat Nali
Aurelia przytaknęła, a Lotti podbiegła do przybranych rodziców. Mheetu i Aurelia nie mieli dzieci, więc ucieszyli się, że mają chociaż przybrane dziecko. Lotti codziennie bawiła się z Sarau i stali się najlepszymi przyjaciółmi. Jednak dla Sarau, Lotti była kimś więcej.
***
Wiem, że Sarau wygląda jak Malka ale to wiążę się z Lotti xD Sprawdzałam statystki bloga i było u nas aż 187 niemców, 165 rosjan i wiele wiele innych. Daję screen:
I dostałam jeszcze dyplom za najładniejszy rysunek od Serpen. Wielkie dzięki <3
Kolejna notka za 5 komentarzy.

poniedziałek, 14 maja 2012

Znowu info :d

Tak, znowu info :d Tym razem dosyć ważne. Skończyła się ankieta na temat nowego bloga. I jest 10 głosów na Sarabi i 10 głosów na innego lwa/lwicę. Nie wiem czy zakładać blog o Sarabi czy o kimś innym. Piszcie w komentarzach, bo chciałabym to już wiedzieć.
***
Wrzuciłam na YouTube film o Tace/Skazie. O to on:
Kliknij :> Proszę o łapki w górę i komentarze, a jak ktoś ma konto na YouTube może dawać subskrybcję. Chętnie się odwdzięczę. Możecie w komentarzach podsuwać mi pomysły o czym robić filmiki.
***
Ostatnio zaczęłam grać w FeralHeart i Wolf Quest. W oby dwóch grach gram pod nickiem Balonowa. Zapraszam do grania w nie ^^
***
Kolejna notka będzie, gdy pod postem o Sarau zobaczę 5 komentarzy :D

85.Sarau

Kovu spojrzał z czułością na żonę, która kąpała się w wodopoju. Na trawie siedział Chaka, Shani i Nama. Po chwili lwica zanurkowała i przez dłuższą chwilę nie wypływała. Kovu zdziwił się, aż nagle Kiara wciągnęła go ze śmiechem do wody. Para popluskała się i wyszła z wody. Nagle Kovu opryskał swoje dzieci, a te zdenerwowane wtuliły się w Kiarę. 
-Mamo, idziemy już? -zapytał Chaka
-Mieliśmy iść na spacer z ciocią, wujkiem, Thanabim i Shetani. -dodała Nama
-Dobrze, że pamiętaliście. -odparła Kiara -Więc chodźmy, bo się spóźnimy.
Rodzina poszła na Ślepe Skałki, a tam spotkali władców z dziećmi. Tani przytuliła Kiarę po przyjacielsku i wszyscy usiedli na trawie. Lwiątka zaczęły się gonić, a dorośli rozmawiać. 
-Czemu Simba i Nala jeszcze nie wrócili? -spytała Kiara
Rzeczywiście Simba i Nala od dwóch dni przebywali w baoabie u Rafikiego.
-Nie wiem. -odparł Kopa -Ja nadal nie mogę uwierzyć, że będę mieć brata. 
-Przecież tata nie jest taki stary. -zaśmiała się siostra króla -Wcześnie oddał Ci tron.
Kovu na wzmiankę o tronie szybko zmienił temat, a Thanabi, Shetani, Shani, Nama i Chaka cały czas się bawiły. Po chwili do Vitani, Kopy, Kiary i Kovu podleciał uśmiechnięty Zazu.
-Coś się stało, Zazu? -zapytał Kovu
-Nala urodziła syna kilka minut temu. -oznajmił majordomus -Są w baoabie.
-Mam brata! -ucieszył się Kopa 
Wszyscy wstali i pobiegli do baoabu. Lwiątka również, ale do środka weszli tylko dorośli. Nala trzymała w łapach pomarańczowe lwiątko z małą czarną grzywką. Kopa podszedł do rodziców i przyjrzał się bratu.
-Jest śliczny. -powiedziała Kiara -Jak się nazywa?
-Sarau (czyt.Sarał). -oznajmił Simba 
Po kilka dniach mały Sarau próbował chodzić i wychodziło mu to nie tak źle. Shetani, Shani i Nama pomagały swojej babci opiekować się małym lwiątkiem. I według nich Sarau był bardzo słodki.

Miał już małą czarną grzywkę, czarne pędzelki na uszach i brązowe oczy. Po tygodniu zaczęły mu znikać brązowe plamki. Sarau często zaczepiał swoje małe opiekunki, łapał ich ogony i wspinał się na plecy. Jednak to nie przeszkadzało Shetani, Namie i Shani.


sobota, 12 maja 2012

84.Wyprawy lwiątek i wielka niespodzianka.

Kilka dni po prezentacji Thanabiego i Shetani, urodził się syn Nuki i Dotty. Zakochani nazwali go Giza, a lwiątko miało brązowe futro i czarną grzywę. Giza wyglądał jak mieszanka Nuki i Kovu. Shetani, Thanabi, Giza, Nama, Chaka i Shani bardzo się lubili i byli zgraną paczką. Szóstka lwiątek miała już kilka miesięcy i każde umiało chodzić i mówić. Jednak w związku z tym lwiątka stawały się coraz bardziej nie znośne. Lubiły rozrabiać i chodzić same na dalekie wycieczki. Jednak ich rodzice za bardzo się tym nie martwili, gdyż dzieciom nie zagrażało nie bezpieczeństwo. Hien już nie było, a na Złej Ziemi nikt nie mieszkał. Zła Ziemia była duża i małe stado, któremu przewodniczyła siostra Ziry, mieszkało w innej części Złej Ziemi. Szósta lwiątek miała też innych przyjaciół w prawie tym samym wieku: dwie bliźniaczki Sarę i Lilly (córki Emy i Babu), córka Bogi i Joe'go nazywała się Jana, a jej brat Joka (czyt.Dżoka), a syn Spotty i Afu'y nazywał się Manatu. Wszystkie lwiątka bardzo się lubiły.
***
Pewnego dnia tuż po obiedzie na Ślepych Skałkach wylegiwała się Vitani, Dotty, Kiara  i wszystkie lwiątka. Nagle Giza zapytał:
-Mamo, możemy iść na spacer?
Dotty zamyśliła się i oczekiwała odpowiedzi ze strony Vitani lub Kiary. Wszystkie lwiątka zwróciły wzrok na królową.
-Idźcie, ale nie za daleko. -zgodziła się Vitani
Ucieszone lwiątka od razu pobiegły na sawannę i bawiły się w berka. Najszybsza z całej gromady była Jana, którą bardzo trudno było złapać. Po chwili lwiątka zmęczone położyły się obok siebie i zaczęły rozmawiać.
-Tata opowiadał mi o pewnym miejscu, które nazywane jest Złą Ziemią. Podobno kiedyś tam mieszkał z wujkiem Kovu i ciocią Vitani. -opowiadał Giza -Nie możemy tam chodzić, ale...
-Chodźmy tam. -zawołał Manatu
-Ale nie możemy. -powiedziała Sara
Nikt nie zwrócił na to uwagi i po chwili lwiątka szły w stronę Złej Ziemi. Zręcznie przeszły po zwalonym drzewie na drugą stronę, a rzeka w której niegdyś pływały krokodyle była wyschnięta. Zła Ziemia była opuszczona, rosła tu tylko sucha trawa i kilka małych wysuszonych drzewek. Lwiątka zaczęły się bawić kilka metrów od rzeki, bo nie chciały się za bardzo oddalać. Dziewczyny najpierw wylegiwały się, a chłopcy grali w zapasy. Później do walk dołączyły lwiczki i wszyscy świetnie się bawili, dopóki w suchych krzakach coś nie zaszeleściło. Chaka odważnie podszedł do krzaków, chcąc sprawdzić co tam jest. Ujrzał trzy lwiątka w ich wieku. Była tam jedna samiczka i dwa samce. Lwiczka miała złote futro i grzywkę, jeden chłopiec złote futro i brązową grzywę, a drugi miał żółte futro i ciemno-brązową grzywkę.
-Jestem Kali. -przedstawiła się lwiczka -To moi bracia, Danver i Savar.
-Pobawimy się razem? -zapytała Jana, stając koło Kali
(Jana ma pasek na głowie)
-Pewnie. -odparł Savar
Lwiątka zaczęły walczyć, a potem gonić się. Do wieczora bawili się wspólnie, aż lwiątkom zaczął doskwierać głód. Lwiątka z Lwiej Ziemi wróciły więc na Lwią Skałę. Nagle Simba przemówił:
-Ja i Nala spodziewamy się dziecka.
Wszyscy byli w wielkim szoku, ale też się cieszyli. Kopa i Kiara nie mogli uwierzyć, że będą mieć rodzeństwo. Była to wielka niespodzianka dla całego stada.
***
Daję jeszcze obrazki lwiątek (Jana jest wyżej z paskiem na głowie, a Kali obok niej z grzywką):
Shani i Nama
Chaka     

Shetani i Thanabi

Od lewej: Manatu, Sara, Joka, Lilly

piątek, 11 maja 2012

83.Pierwsza kłótnia

Chaka, Shani i Nama mieli już dwa dni. Właśnie odbyła się prezentacja Thanabiego i Shetani, a Kiara myła swoje dzieci w jaskini. Myła każde lwiątko bardzo dokładnie. Młode otwierały powoli oczy i mruczała, a lwica była zmęczona ich wychowaniem. Ciągle płakały i prosiły o jedzenie. Następnego poranka Kiara i Kovu jeszcze spali, a lwice zaczęły polować. W jaskini nikogo nie było oprócz pary i ich lwiątek. Dzieci wtulały się w futro mamy i spokojnie spały. Panowała cisza i spokój. Lecz ten porządek zakłócił płacz Chaki, Shani i Namy. Lwiątka obudziły się i prosiły o ciepłe mleko lwicy. Kiara zdenerwowana wstała, a jej mąż również się obudził.
-Znowu nie mogę się przez nie wyspać. -mruknęła Kiara
Lwiątka podpełzły do brzucha matki i zaczęły pić. Po chwili lwica dodała:
-Mam już dosyć. Ciągle muszę się nimi opiekować i budzą mnie codziennie.
-Sama tego chciałaś. -oznajmił Kovu
Córka Simby nie odpowiedziała, z jednej strony to była prawda. Jednak nie spodziewała się aż trójki. Kovu wziął w pysk jasną lwiczkę, ona lekko się uśmiechnęła. Mała Shani zrobiła lekko zeza, patrząc na nos ojca. Brązowy lew zaśmiał się, a Shani złapała małymi łapkami jego nosa. Zrobiła to bardzo mocno, aż Kovu podskoczył i upuścił lwiątko. Shani zapłakała, a z jej łapki poleciała krew. Kiara bez zastanowienia złapała córeczkę w pysk i pobiegła do Rafikiego, a jej mąż widział, że się zdenerwowała. Pobiegł szybko za lwicą i chciał ją przeprosić, ale Kiara biegła bardzo szybka. Tym czasem do jaskini weszła Vitani z Kopą i swoimi brzdącami. Shetani siedziała na grzbiecie króla, a ich synek na grzbiecie królowej. Małe otwierały już oczy, próbowały chodzić i gaworzyć. Gdy szczęśliwa rodzina weszła do jaskini to Vitani bardzo się zdenerwowała, widząc na ziemi Namę i Chakę. Usiadła na ziemi i przytuliła przestraszone lwiątka do siebie. Widocznie było im zimne i rodzeństwo było jeszcze głodne.
-Ahh... ciekawe gdzie Kovu i Kiara. -westchnął Kopa i położył się obok lwicy
-I Shani. -dodała Tani
Nama i Chaka podpełzły do brzucha cioci i zaczęły ssać mleko. Król uśmiechnął się, widząc jaka Vitani jest opiekuńcza.
***
-Rafiki! -krzyknęła Kiara, stanąwszy pod baoabem
-Co się stało? -zapytał szaman
-Kovu upuścił Shani i ma coś z łapą.
Rafiki wziął delikatnie lwiątko i położył na jednej z grubszych gałęzi. Wziął jakąś maść i posmarował boląca łapkę, a Shani od razu przestała płakać. W tej chwili przybiegł Kovu, a Kiara spojrzała na niego złowrogo.
-Przepraszam. -szepnął lew
Przytulili się, wzięli Shani i wrócili na Lwią Skałę. Podziękowali Kopie i Vitani.
-Nigdy ich nie zostawiajcie. -oznajmiła Vitani -Ktoś mógł je porwać.
***
[Pytania]
1.Jak nazywa się córka Kovu i Kiary, którą Kovu upuścił?
2.Czy Kovu i Kiara się pogodzili?
3.Kto znalazł Namę i Chakę w jaskini?

Info :P

Ostatnio na blogu jest coraz mniej komentatorów. Bardzo mnie to smuci i pod każdą notką musi być co najmniej 6 komentarzy. Wiem, że jestem wymagająca ale chcę sprawdzić czy ktoś tu jeszcze zagląda. Pod tym postem nie musi być tyle komentarzy, ale pod poprzednią notką tak. Dzisiaj notki raczej nie będzie, ale to zależy tylko od was. I do jutra trwa ankieta o czym ma być nowy blog. Chcę też zrobić nie długo konkurs, ale zastanawiam się czy wolicie konkurs na opowiadanie czy z zadaniami. Odpowiadajcie :P

I kolejna notka, gdy będzie 6 komentarzy w notce Simba zostaje dziadkiem.

czwartek, 10 maja 2012

82.Simba zostaje dziadkiem

Vitani spojrzała na Kiarę, jej brzuch też się zaokrąglił. Kovu uśmiechnął się dumnie do siostry.
Nagle lew przyłożył ucho do brzucha Kiary. Vitani zachichotała, a po chwili Kiara też zaczęła się śmiać. Kovu nie wiedział o co im chodzi, chciał tylko posłuchać czy dziecko coś mówi lub się rusza.
-Oj ty głuptasie. -zaśmiała się Kiara
Kovu rzeczywiście nie znał się na dzieciach, oczywiście chciał być ojcem. Nie miał jednak pojęcia o karmieniu i wychowywaniu lwiątek. Lew zawstydzony odszedł, a przyjaciółki zaczęły rozmawiać o lwiątkach. Kiara wyznała, że chciałaby mieć dziewczynkę i chłopca, jedno podobne do Kovu, a drugie do niej. Vitani było to obojętne, bo według lwicy każde lwiątko jest urocze.
-Fajnie, że będziemy mieć dzieci w tym samym czasie. -powiedziała Kiara
Kiara miała urodzić dwa tygodnie po Vitani, a królowa w tym tygodniu. Lwice bardzo się cieszyły, że będą mieć dzieci. Również Dotty i Nuka spodziewali się potomka. Do rozmawiających lwic podszedł Kopa.
-Vitani, dzisiaj mieliśmy iść do Rafikiego. -powiedział lew
-To chodźmy. -odparła Tani -Wybacz Kiaro, ale muszę iść na badania.
-Nie szkodzi. -rzekła Kiara
Władcy szczęśliwi poszli na baobab. Weszli do środka baoabu, spojrzeli na rysunki, ale w środku nie było szamana. Para poszła na spacer, a po trzydziestu minutach wrócili pod drzewo. Rafiki już wrócił, a gdy przyszła Vitani z Kopą szaman bardzo się ucieszył. Od razu zaczął badać młodą lwicę i stwierdził, że za kilka dni urodzi się lwiątko. Po dwóch dniach królowa siedziała w jaskini z Kopą, a oprócz nich nikogo tam nie było. Nagle Vitani dostała mocnych skurczy, kazała biec Kopie po szamana. Rafiki był nie daleko i zbierał zioła, król szybko go zawołał i razem wrócili do Vitani. Lecz, gdy dobiegli lwica trzymała w łapach dwa małe lwiątka. Okazało się, że jedno to samiczka, a drugie samiec. Samiczka była jaśniejsza i miała grzywkę jak Vitani, a chłopiec maść taką jak Kopa. Szaman i lew podbiegli do lwicy; Rafiki stwierdził, że małe są zdrowe.

Mandryl wyszedł z jaskini, a Kopa polizał żonę i dzieci.
-Musimy je nazwać. -oznajmił
Vitani przytaknęła i zamyśliła się, po chwili odparła:
-Ja nazwę dziewczynkę, a ty chłopca.
-Więc chłopiec będzie nazywał się... Thanabi.
-Nie mam pomysłu na imię dla samiczki. Myślałam nad Shetani, ja tak miałam mieć na imię. Jednak to znaczy podobno szatan.
-Stare zabobony. To imię jest ładne.
-To niech będzie książę Thanabi i księżniczka Shetani.
Do jaskini wszedł Simba z Nalą, zachwycili się lwiątkami. Były król ucieszył się, że został dziadkiem.
***
Trzy dni po narodzinach Thanabiego i Shetani, urodziła Kiara. Przy porodzie Kovu zemdlał, bo urodziły się aż trzy lwiątka. Były to dwie samiczki i samiec. Samiec był pomarańczowo-brązowy i nazwali go Chaka, jedna samiczka była brązowa i Kovu nazwał ją Nama, a druga samiczka o jasnej sierści została nazwana Shani. Simba został dziadkiem podwójnie.