Regulamin Bloga

Regulamin Bloga:
1.Nie kopiuj treści notek!
2.Nie przeklinaj i nie obrażaj innych.
3.Zdjęcia można kopiować, nie można tego zrobić jeżeli przy zdjęciu pisze: DON'T COPY!
4.Nie podszywaj się pode mnie i innych.
5.Miło jak zostawisz komentarz, polecisz blog i dołączysz do obserwatorów.

Jeżeli wkleisz avatar mojego bloga na swój blog do każdej notki napiszę ci komentarz!

środa, 18 lipca 2012

Nagrody

W końcu są nagrody z konkursu ;D Najpierw konkurs wiedzy.
***
Wyróżnienie - Kane

***
III miejsce - Krokodyle Lubią Ziemniaki
Obrazek
Dyplom
 ***
II miejsce - Ania52147
Dyplom

Gif z poleceniem blogów
***
I miejsce - Safi (kiedyś pod nickiem Hasara), Joxx i Weronika
Szczerze nie spodziewałam się tylu pierwszych miejsc :) Dyplomy:
Dla Weroniki

Dla Joxx

Dla Safi (Hasary)
I niespodzianka to... filmik ! Filmik jest dla Joxx'a, Safi i Weroniki. Nie zdążyłam zrobić oddzielnych i sorry, że jest tak krótko. Jednak jeszcze nie obczajam tych wszystkich efektów i tym podobnych, więc za to przepraszam :3
~~~~~~~~~~~~
Konkurs Rysowniczy
***
III miejsce - Patqax3
Dyplom
Rysunek

***
Miejsce II - Ania52147 i Weronika
Nagrody - patrzcie wyżej :d
 ***
Miejsce I - TheHanka

Dyplom
Niespodzianka to nagłówek na blog. Zrobiłam nagłówek na blog Dalsze Losy, mam nadzieję że się spodoba D:
***
I dostałam dyplom od Kane:
Wszystkim gratuluję i sorry za te spóźnione nagrody :3

poniedziałek, 16 lipca 2012

104.Asante, wyprawa Juff'a i lekcje Hatari

Lwiątka doszły na Złą Ziemię, aż nagle zobaczyli tam małą hienę.Postanowili się z nią zaprzyjaźnić. Podbiegli do młodej hieny i przedstawili się. Hiena wyglądała przyjaźnie i przedstawiła się jako Asante. Powiedziała, że mieszka nie daleko i nie ma przyjaciół. Lwioziemcy zaczęli bawić się z hieną. Asante została najlepszą przyjaciółką lwiątek i prawie codziennie do niej chodzili.
***

Juff (czyt.Dżaf) był synem Sarau i Lotti. Inne lwiątka bardzo go lubiły, bo był pomocny i zabawny. Juff chciał poznać jak najwięcej lwiątek i postanowił iść na wyprawę. Zastanawiał się czy ma iść sam, czy z przyjacielem. Pewnego wieczoru poszedł do Puto, syna Chaki. Zapytał się czy pójdą razem, a Puto od razu się zgodził. Powiedzieli rodzicom, że następnego dnia rano pójdą się przejść. Chaka i Sarau zgodzili się i chłopcy wcześnie rano wstali. Zjedli kawałek mięsa, który był w jaskini. Chaka wiedział, że Puto jest odpowiedzialny i trafi do domu. Wiedział, że nie oddali się daleko. Puto i Juff poszli jeszcze nad wodopój, napić się. Słońce było jeszcze nisko, ale nie przeszkadzało to lwiątkom. Na początku chodzili po sawannie, mieli nadzieję iż znajdą jakieś ciekawe miejsce. Puto spojrzał na Lwią Skałę, musiał zapamiętać drogę.

-Chodźmy szybciej! -zawołał Juff
Puto pobiegł za przyjacielem. Lwiątka doszły na ponurą Złą Ziemię, ale Asante nie było w pobliżu. Postanowili iść dalej. Szli cały czas prosto i zapamiętywali drogę. Rozmawiając zauważyli piasek. Okazało się, że to pustynia. Graniczyła ona z Złą Ziemią i trochę z Rajską. Juff'owi spodobała się ta ziemia. Lwiątka zaczęły się ganiać między pagórkami, nie spuszczając z oczu Złej Ziemi. Nie daleko spacerował lew, którego przyjaciele nie zauważyli. Ów lew zauważył jednak Puto i Juff'a i postanowił iść po swoje dzieci. Okazało się, że to samiczka i samczyk. Podbiegli do Lwioziemców i przywitali się.
-Ja nazywam się Shangazi. -powiedziała samiczka
Miała jasno-brązowe futro, a jej brat pomarańczowe i brązową grzywkę.
-Ja jestem jej bratem, a na imię mam Sigar. -powiedział pomarańczowy
Juff i Puto także się przedstawili. Lwiątka zaczęły zabawę, ale gdy słońce było wysoko Juff usiadł na kamieniu. Przyjaciołom z Lwiej Ziemi bardzo spodobała się pustynia, która nie była daleko od Lwiej Ziemi. Jednak w końcu Juff i Puto musieli wracać, lwiątka pożegnały się. Następnym razem z lwiątkami poszedł Sarau, Chaka i Thanabi. Puto i Juff bawili się, a dorośli rozmawiali z przywódcą stada. Ów stado nazywane było Stadem Ognia, bo zamieszkiwali pustynie, na której było gorąco. Przywódca Stada Ognia polubił Thanabiego i zaproponował sojusz stad. Król Lwiej Ziemi od razu się zgodził i raz po raz odwiedzał Stado Ognia. Juff i Puto chodzili tam często i bawili się z Shangazi i Sigarem. Rodzeństwo zapoznało ich jeszcze z lwiczką Kisiwą oraz lewkiem Baharim. Okazało się, że Bahari będzie przyszłym królem. Juff i Puto przyprowadzili także znajomych z Lwiej Ziemi i odtąd na pustyni było wesoło. Lwiątka z Lwiej Ziemi nawet tam nocowały.
***
Hatari spojrzała na ojca. Kolejna nudna lekcja, był już wieczór. Tym razem padał deszcz, a Thanabi pokazywał jak rośnie roślina. Tak jak kiedyś Simba tłumaczył to Kovu. Hatari umiała już dużo, szybko się uczyła. Nie lubiła lekcji, wolała spędzać czas bawiąc się. Z jednej strony chciała być dobrą królową, ale czasami chciała być jak zwykłe lwiątko. Bez obowiązków i bez nudnych lekcji. Król zauważył, że córką nudzą lekcję. Postanowił zaprowadzić ją na baobab szamana. Daktari ucieszył się z odwiedzin władcy. Księżniczka wspięła się na baobab, w jej ślady poszedł Thanabi. Pokazał jej rysunki lwów i opowiedział o każdym po kolei. Mówił jak miał na imię, czy był dobrym władcą czy złym. Hatari spodobały się rysunki szamanów, było ich bardzo dużo. Hatari zobaczyła rysunek swoich rodziców, brata i samej siebie. Księżniczka lubiła opowieści ojca o dawnych władcach, poprosiła go aby opowiedział o jakimś. Wybrała Mohatu i przysiedli przy rysunkach. Lew zaczął opowiadać, a księżniczka zaciekawiana słuchała. Przy tym przyglądała się rysunkom lwów i lwic. Historia o Mohatu była bardzo ciekawa, gdyż brązowy lew był jednym z lepszych króli. Hatari i Thanabi poszli jeszcze na polankę, obserwując gwiazdy.
 Jednak księżniczka zasnęła w łapach ojca. Lew wziął córkę w pysk i poszedł na Lwią Skałę. Delikatnie położył ją obok Lilly, a sam zasnął obok. 
***
Naprawili mi laptopa i nie długo będą nagrody za konkurs. Niech się upomną osoby, które nie dostały komentarzy za konkurs. Ja zabieram się za robienie dyplomów, itp. ;)
[Pytania]
1.Jak nazywała się hiena, która zaprzyjaźniła się z Lwioziemcami?
2.Jak na imię miał przyszły władca pustyni?
3.O kim była historia Thanabiego?

piątek, 13 lipca 2012

103.Pierwsza lekcja

-Psst... obudź się. -szepnął Thanabi
Lwiczka otworzyła oczy i spojrzała na ojca. Zamrugała i podniosła się, wyszli z jaskini. Stanęli na czubku Lwiej Skały, podziwiając widoki.
-To tym będę władać? -spytała Hatari
-Tak, chodźmy na polankę. -odparł król
Lew i lwiątko poszli na polankę. Hatari wspięła się na grzywę ojca. Z nieba spadły promienie i pojawiła się niewyraźna postać. Był to Dahebu.
Thanabi opowiadał córce o królestwie.
-Opowiedzieć ci ciekawą historię? -zapytał
-Pewnie!
-Opowiedział mi ją mój dziadek, Simba. Historia będzie o dzieciństwie jego ojca i wuja.
-No to zapowiada się ciekawie.
-Ojciec Simby nazywał się Mufasa, a jego brat Skaza. -zaczął Thanabi
-Dlaczego miał takie imię? -przerwała Hatari
-O tym będzie ta opowieść. -wyjaśnił król -Więc królowa Uru i król Ahadi spodziewali się dziecka. Urodziło się dwóch chłopców, czyli Mufasa i Taka. Skaza kiedyś nazywał się Taka. Królem miał zostać Mufasa i Ahadi go faworyzował. Bracia poznali Sarabi i Sarafinę. Obydwaj zakochali się w Sarabi, ale ta wolała Mufasę. Taka zaczął spotykać się z hienami, a Sarafina się w nim zakochała. Byli razem, ale nie za długo. Później Uru przygarnęła Shisazena, który został sierotą. Sarafina wolała Shisazena od Taki.
-Biedny Taka! -westchnęła księżniczka -Ta opowieść jest bardzo ciekawa.
-Jednak lwiątka poznały Zirę i się z nią zaprzyjaźniły. Szczególnie Taka lubił lwiczkę. Taka często chodził na Cmentarzysko do hien, a gdy dowiedział się o tym Ahadi wpadł w szał. Uru tłumaczyła Tace, że nie może tam chodzić. On jednak pragnął władzy i spiskował z hienami.
 -A Zira mu na to pozwalała?
-Ona o tym nie wiedziała. Pewnego dnia Mufasa, Taka, Sarabi i Sarafina poszli na spacer. Nagle spotkali stado bawołów i jeden zrobił Tace bliznę na oku. Mufasa miał lekcję, a Taka mu zazdrościł. Gdy był nastolatkiem pokłócił się z Sarabi, był przy tym Mufasa. Nazwali go Skazą, potem Skaza zabił Mufasę i wygnał Simbę.
-Skaza był okropny!
-Wiesz po co powiadam ci tą historię?
-Nie.
Hatari spojrzała na ojca zdziwiona. Dopiero zrozumiała, że ta historia ma jakiś sens. Że jest pouczająca.
-Więc, nie zachowuj się tak jak Skaza. Ciesz się tym co masz i z nikim nie rywalizuj.
Księżniczka przytaknęła, pierwsza lekcja skończyła się. Hatari pobiegła do Kasty , myśląc o Skazie. Postanowiła, że nigdy nie będzie taka jak Skaza. Chciała zostać dobrą królową i dbać o stado, nie tak jak Skaza.
***
Sorrry że dopiero dziś.

wtorek, 10 lipca 2012

Wyniki Konkursu :3

Czas na wyniki konkursów ;D

Konkurs 1. (Wiedzy o Królu Lwie)
I miejsce - Hasara, Joxx i Weronika
II miejsce - Ania52147
III miejsce - Krokodyle Lubią Ziemniaki
Kane na pocieszenie dostanie wyróżnienie ;-)

Konkurs 2. (Rysowniczy)
I miejsce - TheHanka
II miejsce - Ania52147 i Weronika
III miejsce - Patqax3
 Widać, że się starałyście. Patqax3 - miałaś świetny pomysł z rysunkiem lwa-zabójcy.

Na razie na blogi trafią tylko komentarze. Zasilacz od laptopa mi się popsuł i nie wiem kiedy dostanę go z powrotem. Zabieram się za pisanie komentarzy, a nagród spodziewajcie się w tym tygodniu D;
***
I miejsce - Dyplom, 15 komentarzy na bloga lub DeviantArt'a, niespodzianki ;)
II miejsce - Dyplom, 10 komentarzy na bloga lub DeviantArt'a, gif z poleceniem bloga
III miejsce - Dyplom, 5 komentarzy na bloga lub DeviantArt'a, obrazek dla laureata
Wyróżnienie - Dyplom
Jeżeli np. jedna osoba zajmie 3 miejsce w jednym konkursie i 1 w drugim to dostaję komentarze z I konkursu i z II, ale za to jeden dyplom :P
***
Jak ktoś ma kilka blogów to napiszcie na jakim dać komentarze :p

102.Lwiątka

Thanabi i Lilly już przez tydzień władali Lwią Ziemią. Nowy król wykazał się kilka razy inteligencją, gdy musiał rozwiązać spory. Stado wiedziało, że nowi władcy to godni następcy Kopy i Vitani.
***
Nad sawanną wstało słońce, które oświetliło Lwią Ziemię - dom dla wielu lwów i lwic. Wszyscy jeszcze spali, a przynajmniej tak się wydawało. Obok wodopoju siedziała beżowa, młoda lwica. Błękitnooka piła powoli chłodną wodę, siedziała sama kilka minut. Obok Lilly, bo tak zwano lwice, przysiadł młody lew. Jej partner, król Thanabi. Polizał ją po policzku, po czym napił się wody.
-Tak wcześnie wstałaś? -zapytał lew
-Ostatnio cierpię na bezsenność. -odparła Lilly
-Nie chcesz iść do szamana?
-Nic mi nie będzie.
Lilly i Thanabi przytulili się i poszli na Lwią Skałę. Królewski majordomus, budził lwice. Większość poszło zapolować na zwierzynę, którą stado spożyje na śniadanie. W końcu lwice wróciły z kilkoma sztuk zebr. Wszyscy zaczęli jeść, ale na początku jadła Lilly z Thanabim. Królowa, która zawsze miała wilczy apetyt zjadła dzisiaj bardzo mało. Król zmartwił się tym, ale lwica powiedziała iż boli ją brzuch. I tak było przez kilka dni. W końcu Thanabi poszedł z ukochaną do szamana. Mandryl, Daktari siedział w swoim baobabie, bawiąc się kijem Rafikiego. Para królewska wspięła się na drzewo i przysiadła obok szamana. Król wyjaśnił po co przyszli, a Daktari od razu zaczął badać lwicę.
-Oh, Lilly gratuluję. To będą bliźniaki! -powiedział
Lilly i Thanabi wymienili się spojrzeniami.
-Tak się cieszę. -szepnął król
Daktari wyznaczył termin porodu i okazało się, że lwica urodzi za dwa tygodnie. Para królewska wróciła na Lwią Skałę i weszli do jaskini na niższym piętrze skały. Jaskinia była pusta, gdyż wstęp tu miała jedynie rodzina królewska. Minęły dwa tygodnie, a królowa coraz częściej miała skurcze. W końcu kazała Thanabiemu biec po szamana, czuła że to już czas. Po nie całych dziesięciu minutach król i szaman przybiegli. Lew czekał przed jaskinią, a Daktari czuwał przy lwicy. Po kilkunastu minutach na świat przyszły dwa lwiątka, ale wyczerpana Lilly zemdlała. Do jaskini wpadł Thanabi, a zasmucony szaman spojrzał na lwiątka. Jedno było jasno brązowe, a drugie beżowe. Tyle, że to brązowe nie oddychało. Po twarzy króla pociekły łzy, a Lilly przebudziła się. Thanabi przytulił lwicę, która zauważyła nie ruszające się lwiątko. Drugie tym czasem przysunęło się do rodziców i zaczęło pić mleko. Daktari spojrzał na brązowego malucha, był to samczyk. Drugie dziecko to samiczka, mandryl wyszedł przed jaskinię.
-Ważne, że chociaż jedno żyje. -szepnął król, pocieszając ukochaną
-Trzeba ją nazwać i tego chłopca też... -przez łzy powiedziała królowa
-Więc chłopiec byłby Dahebu.
-Dziewczynkę nazwiemy Hatari.
Po kilku dniach odbyła się prezentacja księżniczki i pogrzeb Dahebu. Hatari rosła i po kilkunastu dniach umiała chodzić i mówić. Czasami się potykała, ale rodzice i tak byli dumni z córeczki.
***
 Pewnego dnia, gdy Lilly myła Hatari podbiegła do nich brązowa lwiczka. Za brązową przybiegła lwiczka z grzywką, a za nimi kroczyły dwie lwicy. Była ta Nama i Shetani. Samiczki były kuzynkami Hatari, brązowa nazywała się Chena i była córką Namy. Beżowa z grzywką to Kasta, córka Shetani. Hatari, Chena i Kasta poszły się bawić. Ich matki zaczęły rozmawiać o swoich pociechach. Tym czasem przyjaciółki biegły przez sawannę w kierunku Złej Ziemi. O tym miejscu dowiedziała się Chena i chciała sprawdzić co tam jest. Lwiątka zatrzymały się przy rzece i schowały się w krzakach. Obserwowały trzech samców z Lwiej Ziemi. Brata Cheny, syna Gizy i syna Chaki. Chena naskoczyła na swojego brata, Shadow'a. Reszta samiczek
(Chena i Shadow)
również wyszła z trawy i przywitała chłopców, którzy też chcieli iść na Złą Ziemię. Hatari, Kasta, Chena,
Shadow, Puto (syn Chaki) i Semaj (syn Gizy), spojrzeli na dwa biegnące lwiątka. Była to Kabati - córka Shani i Juff (czyt.Dżaf) - syn Sarau i Lotti. Lwiątka w pełnym składzie przeszły na drugą stronę. Kroczyli po Złej Ziemi, aż nagle zobaczyli małą hienę.
***
Sorry, że tyle nowych bohaterów :d Więc wyjaśnienia:
Hatari - córka Lilly i Thanabiego
Chena i Shadow - dzieci Namy i Savara
Kasta - córka Shetani i Danvera
Puto - syn Chaki i Jany
Semaj - syn Gizy i Kali
Kabati - córka Shani i Joki
Juff - syn Sarau i Lotti
I wróciłam z Zakopanego :"3

wtorek, 3 lipca 2012

101.Tragedia przerodziła się w szczęście

Nyota i Makuu byli razem już kilka miesięcy. Nie byli nastolatkami, stawali się dorośli. Na Rajskiej Ziemi byli bardzo lubiani i szanowani. Makuu i Nyota nikomu nie powiedzieli skąd są naprawdę, bo mogło to się źle skończyć. Wydawało się, że wszystko będzie dobrze. Jednak pozory mylą...
***
Pewnego wieczoru Nyota i Makuu obserwowali gwiazdy. Nagle na niebie pojawił się duch. Para myślała, że to Subiro albo jakiś król. Okazało się, że to był pan piekła - Amin Mello. Makuu zdziwiony warknął:
-Czego chcesz?
-Zemsty... bądź czujna, Nyoto. -odparł duch
Amin Mello zniknął tak szybko jak i się pojawił. Makuu spojrzał na ukochaną, która stała przerażona.
-Co on miał na myśli? -spytał lew
-Nie wiem... w każdym razie musimy uważać.
Para poszła do jaskini i Makuu szybko zasnął. Jednak bladoróżowa lwica nie mogła zasnąć. Martwiła się, że Amin Mello w każdej chwili może zabić ukochanego, a nawet ją samą. W końcu Nyota wtulona w lwa zasnęła. Teraz naprawdę były powody do niepokoju. Gdy wyszli z groty wszędzie panoszyły się złe lwy. Rajskoziemcy uciekali w popłochu. Lwice i lwy brały w pysk lwiątka, ale złe demony goniły je. Piorun. Trzask. Małe drzewo spadło na ziemię. Lwy ze stada Rajskiej Ziemi uciekły, a Makuu i Nyota siedzieli w jaskini przerażeni. Zaszyli się w kącie, czekając. Na zewnątrz ktoś się szyderczo zaśmiał. Lwica wiedziała, że to Amin Mello. Tym czasem na polance biegały złe lwy, szukając ofiar. Jednak większość stada uciekło, dwa martwe lwy i trzy lwice. To nie były duże straty, przecież mogło być znacznie gorzej. Złe lwy wróciły do piekła, chociaż chciały zostać. Nie mogły. Subiro zauważył, że Amin Mello zniknął z piekła. Szybko ruszył na Rajską Ziemię i rzucił się na złego lwa. Makuu usłyszał głos swojego pana i wyszedł z jaskini, Nyota poszła za nim. Lwy nie wtrącały się do walki. To była walka tylko pomiędzy panem piekła, a panem nieba. Amin Mello przeciwko Subiro, zło przeciwko dobru. Subiro trafiony został w serce, ale że był nieśmiertelny - trafił od razu do nieba. Amin Mello uderzył Makuu, który przez to stracił przytomność.
Teraz pan piekła rzucił się na Nyotę. Lwica, która została wybrana. Miała zabijać dla swojego pana. Złotogrzywy z chytrym uśmieszkiem walczył z lwicą, aż w końcu... padła poraniona. Wtedy przebudził się Makuu, który rzucił się na Amin Mello. Ale ten zdążył wrócić do piekła. Makuu położył się na Nyocie. Jej ciało było zimne, było już za późno.
-Niee! -ryknął lew
Po jego twarzy ciekły łzy. Zły na siebie głośno krzyknął. Czuł jakby jedna połowa serca się odłamała. Tą częścią była Nyota, którą stracił. Makuu zaczął biec, nie wiedział gdzie. Po prostu przed siebie, aż nagle zatrzymał się. Wbiegł do głębokiej rzeki i spłynął wodospadem. Uderzył w kamienie, umierając. I tak jak Nyota trafił przed sąd ostateczny. Razem z ukochaną trafili do nieba. I tragedia przerodziła się w szczęście, a ich miłość już nie była zakazana. Amin Mello pogodził się z porażką.
***
Na cały tydzień wyjeżdżam, więc czekam na dużo komentarzy :3 I zachęcam do udziału w konkursach.
[Pytania]
1.Kto zginął jako pierwszy?
2.Jakie futro miała Nyota ?

A i sorry, że tak krótko ale muszę się spakować :0

poniedziałek, 2 lipca 2012

Konkurs

Przez ten tydzień nie będzie notek i cóż w końcu wybiła 100 notka. Przejdźmy do konkursu, a właściwie będą 2 konkursy.
Regulamin konkursów:
1.Udział może wziąć każdy.
2.Nie ściągamy, nie oszukujemy.
3.Rozwiązujcie/Rysujcie sami.
Konkurs 1.
Zadanie 1.
Ułóż imiona lwów z rozsypanki (występowały one w moim opowiadaniu):
a) ariak -
b) uafa -
c) tyotd -
d) sobiur -
Zadanie 2.
Popraw życiorys Kopy:
Kopa to córka Simby i Zingeli. Ma złote futro i czarną grzywę. Gdy miał kilka miesięcy, urodziła się jego siostra Vitani. On i Vitani chodzili na Złą Ziemię do przyjaciół, Dotty, Kovu i Nuki. Często się razem bawili. Kopa zakochał się w Dotty, ale nie podobało to się matce lwiczki. Matka Dotty, Zira chciała się zemścić. Nuka uczył Kopę o królestwie. Zira zaatakowała lwiątko i Kopa prawie umarł. Simba i Zingela zrozpaczeni, myśleli że Kopa nie żyje. Jednak następnego dnia słabe lwiątko przebudziło się i wyruszyło na Złą Ziemię. Tam zamieszkał z przyjacielem, a gdy wyzdrowiał wrócił na Cmentarzysko Słoni. Simba ogłosił Kopę królem. On i Dotty zostali nową parą królewską i wkrótce urodziły im się lwiątka. Samca nazwano Chaka, a samiczkę Shetani.
Zadanie 3. 
Napisz o kogo chodzi:
a) Matka Simby i żona Mufasy -
b) Mąż Ury, ojciec Skazy i Mufasy -
c) Ojciec Vitani (wg mnie) -
d) Mąż Aurelii, wujek Kopy -
Zadanie 4.
Rozpoznaj lwy:
(Lew i lwica)
 
 
 
Więc to konkurs pierwszy :) Powodzenia .
 Konkurs 2. 
Trzeba narysować lwa. Można na kartce, ale na kompie też można. Obojętnie czy narysujecie lwa czy lwicę. W komentarzach podajecie link do obrazka, możecie dać go w notce albo z jakiejś stronki np. Deviantart. 
 ***
Oby dwa konkursy trwają do 10 lipca. Można wziąć udział w obydwóch, a jak ktoś chce w jednych. Wszystkim życzę powodzenia ^^ 
Nagrody w konkursach:
 I miejsce - Dyplom, 15 komentarzy na bloga lub DeviantArt'a, niespodzianki ;)
II miejsce - Dyplom, 10 komentarzy na bloga lub DeviantArt'a, gif z poleceniem bloga
III miejsce - Dyplom, 5 komentarzy na bloga lub DeviantArt'a, obrazek dla laureata

Jeżeli np. jedna osoba zajmie 3 miejsce w jednym konkursie i 1 w drugim to dostaję komentarze z I konkursu i z II, ale za to jeden dyplom :P
 

niedziela, 1 lipca 2012

100.Zakazana miłość i nowy władca

(Wiem, że Nama ma ciemniejsze futro ale nie było odpowiednich obrazków)
Na Lwiej Ziemi padał deszcz. Jednak wszystkie lwy miały dobre humory, iż następnego dnia miała odbyć się koronacja Thanabiego. Gdy wieczorem przestał padać deszcz uśmiechnięta Nama wybiegła na polankę. Za nią pobiegł Savar.
Lwica zaczęła wspinać się na drzewo, a zdziwiony Savar nie wiedział o co chodzi. Nama ześlizgnęła się, ale spróbowała wejść na inne drzewo. Tym razem jej się udało i usiadła na bardzo grubej gałęzi.
-Chodź tu, Savar! Są takie ładne widoki. -krzyknęła
Savar nie pewnie podszedł pod drzewo. Nigdy w życiu nie wspinał się na drzewa. Na Złej Ziemi nie było takich drzew, jedynie małe suche krzaczki. Po kilku nie udanych próbach, usadowił się obok ukochanej.
-Fajnie tu. -powiedział
Siedzieli tak dłuższy czas, przytuleni do siebie. W końcu zeszli z drzewa i poszli na polankę. Położyli się obok siebie na plecach i obserwowali niebo. Granatowo-fioletowe niebo z usianymi wszędzie białymi, święcącymi kropkami, które zwane były gwiazdami.
-Zobacz. Tamte gwiazdy wyglądają jak Lwia Skała. -powiedział Savar
-Masz rację, a tamte jak świstak. -dodała Nama
-Nie wiem czemu, mam ochotę powspominać.
-Ja też... pamiętasz jak pierwszy raz się spotkaliśmy?
-Pewnie! Potem jednak matka mnie uczyła...
 Savar przypomniał sobie wszystkie chwile spędzone z Serpen.
-Często oglądałem z nią gwiazdy. -dodał
Savar troszkę posmutniał, ale Nama tego nie zauważyła. Gdyby tylko wiedział, że jego matka jest w niebie to by się tak nie martwił. Nagle na niebie pojawił się Simba, dziadek Namy. Para zaczęła rozmawiać z lwem i Savar dowiedział się iż jego rodzice nie są w piekle. Bardzo go to ucieszyło. Gdy duch zniknął, para znowu zaczęła wspominać. I tak patrząc w gwiazdy i wspominając, przeleżeli prawie całą noc.
***
Subiro spojrzał na brązowego nastolatka.
-Makuu, zsyłam cię na Rajską Ziemię. Od nie dawna kręci się tam pewna lwica, sieje zło. Wysłał ją Amin Mello, pan Lwiego piekła. -oznajmił Subiro
-Co mam z nią zrobić? -zapytał Makuu
Brązowy nastolatek z czarną grzywą spojrzał na swojego 'zleceniodawcę'.
-Przyprowadź ją tu.
Wybraniec Makuu zszedł na ziemię. Długo chodził po Rajskiej Ziemi, aż w końcu znalazł trop. Nad ciałem martwej lwicy pochylało się stado. Lew z nieba wiedział, że musiała zrobić to zła lwica. Makuu chodził po Rajskiej Ziemi szukając ów złej lwicy. Przez kilka dni nastolatek patrolował tereny Rajskiej Ziemi, aż w końcu znalazł lwicę.
-Witaj lwico. -odrzekł
Lwica zdziwiona spojrzała na nastolatka. Ona też była nastolatką. Miała różowo-beżowe futro i grzywkę opadającą na oczy. Lwica przypadła do gustu Makuu.
-Jestem Nyota. Jestem z piekła! -przedstawiła się lwica
-Mi mów Makuu, ale ja jestem z nieba. I przybyłem cię unicestwić. Jednak, gdy cię zobaczyłem to nie jestem zupełnie pewny co do tego.
Po kilku minutach rozmowy Nyota i Makuu poszli na spacer. I tak kwitła zakazana miłość. Jednak po kilku dniach lwy przypomniały sobie jaki był ich cel, Nyota miała zabijać, a Makuu ją powstrzymać. Lew nie chciał zaprowadzać Nyoty do Subiro, bo wiedział że stałoby się z nią coś strasznego. Po kilku miesiącach Makuu musiał wrócić do nieba. Nie chciał opuszczać Nyoty, która została na ziemi. Nie chciał się z tym dłużej ukrywać, bo kochał Nyotę. Lew stanął przed Subiro, wiedział że się tym naraża.
-Czemu jej nie przyprowadziłeś? -zapytał Subiro
-Ja ją kocham... -wydusił z siebie Makuu
-Co?!
Władca nieba zaryczał. Lew, któremu ufał zakochał się w złej lwicy. Makuu spuścił łeb, czekając co zrobi Subiro. Dorosły lew także milczał. Po prostu się zawiódł.
-Trochę się zawiodłem, ale jeżeli chcesz idź do niej. Na ziemię. -powiedział w końcu
Makuu ucieszony wrócił do Nyoty i opowiedział o spotkaniu z brązowym lwem. Nastolatka również się ucieszyła i postanowiła nie wracać do piekła. W końcu pan piekła, Amin Mello o niej zapomniał. Makuu i Nyota zamieszkali razem na Rajskiej Ziemi i wszyscy mówili, że to dobrana para. Jednak nadal była to zakazana miłość...

***
 Na Lwiej Ziemi wzeszło słońce. Pod Lwią Skałą gromadziły się zwierzęta - zebry, antylopy, małpy, słonie, strusie, lwy i wiele innych. W jaskini na Lwiej Skale czekał Thanabi i jego ukochana, Lilly. Dzisiaj miał odbyć się ich ślub i koronacja. Kopa zdecydował się na oddanie królestwa synowi i czuł, że będzie dobrym królem. Zwierzęta odsunęły się i między nimi przeszedł szaman, uczeń Rafikiego - Daktari. Mandryl wspiął się na Lwią Skałę i powitał zakochanych. Thanabi i Lilly wyszli z jaskini i stanęli na czubku Lwiej Skały. Daktari wziął dziwny proszek i sok z owoców, i powiedział:
-Czy, ty Thanabi bierzesz sobie za żonę Lilly?
Syn Kopy przytaknął, a podobne pytanie szaman zadał lwicy. Lilly również przytaknęła, a szaman posypał ich głowy popiołem i zrobił sokiem dziwny znak na czołach.
-A więc ogłaszam was mężem i żoną, a również królem i królową! -oznajmił Daktari
Nowi władcy zaryczeli, a reszta stada po nich. Czynność tą powtórzyli kilka razy, a inne zwierzęta zaczęły hałasować. Słonie trąbiły, zebry stukały kopytami, ptaki ćwierkały. Wszystkie zwierzęta pokłoniły się nowej parze królewskiej. Na niebie pojawił się duch Simby, który cieszył się tak jak inne zwierzęta.
Thanabi uśmiechnął się do dziadka, a ten odwzajemnił uśmiech. Stado Lwiej Ziemi życzyło wszystkiego dobrego na nowej drodze życia Thanabiego i Lilly.
***
Yeaa :) Tak, w końcu jest setna notka. Z dedykacją dla: TheHanki, Kane i Sueno. I małe info - we wtorek wyjeżdżam na cały tydzień (do Zakopanego) i nie będę pisała. Chyba, że napiszę notki i zrobię tak, by się same opublikowały :d Jutro będzie konkurs, a nawet dwa :3
[Pytania do notki]
1.W kim zakochał się Makuu?
2.Jak nazywał się pan Lwiego piekła?
3.Kogo duch pojawił się na koronacji?

czwartek, 28 czerwca 2012

99.Wyrok

Brązowy lew usiadł na tak zwanym tronie. Po jego prawej stronie siedział Mohatu, a po lewej Mufasa. Mieli wydać wyrok. Mieli osądzić pewną lwicę, nazywaną Serpen. Ów lew, Subiro czekał aż wprowadzą lwice. Obok Mufasy siedziała Sarabi i Simba, a obok Mohatu - Zauditu, Uru i Ahadi. Wszyscy czekali na Serpen. Nie wiedzieli jeszcze co z nią zrobią. Subiro chociaż był stary, wyglądał bardzo młodo. Był nieśmiertelny, to on zawsze wydawał wyroki. Czasami, gdy brązowy lew miał problem robił to Mchezo. Mchezo był ojcem Subiro i to kiedyś on osądzał lwy. W końcu weszła siostra Ziry, Serpen. Bardzo zdenerwowana lwica usiadła. Dopiero teraz zrozumiała, że źle robiła. Subiro przemówił:
-Teraz przeanalizujemy twoje życie i czyny. Potem wydamy wyrok.
Na salę wszedł Mchezo. Usiadł on obok Sarabi, patrząc z pogardą na siostrę Ziry.
-Jako dziecko byłaś sympatyczna. Zawsze chętna do zabawy i pomocna. Gdy Zira wyszła za Skazę, ty przeprowadziłaś się na Rajską Ziemię. -przemówił Mchezo -Tam poznałaś Lux'a i wróciliście na Złą Ziemię. Byłaś młoda. Wtedy na Lwiej Ziemi był pożar, uratowałaś lwiątko. To było odważne. Potem umarła Zira, a ty...
-Coś we mnie wstąpiło. -dokończyła Serpen -Nie panowałam nad sobą. Urodził się Savar, przygarnęłam Kali i Danver'a. Potem nie wytrzymałam. Ktoś mi powiedział, że to przez Lwioziemców Zira nie żyje. I wtedy chciałam zemsty. Myślałam, że to oni zabili moją siostrę, ale...
-Tak nie było. -dokończył Subiro
Serpen położyła się, czuła że skończy w piekle. Po jej twarzy pociekły łzy. Lwy zaczęły się naradzać. Serpen nie była naprawdę taką złą lwicą. Po prostu tęskniła za swoją jedyną siostrą. Nie miała rodziny. Został jej Lux, a potem dzieci. Zira też jej zawsze mówiła, że to Simba zabił Skazę. Jednak lwa zabiły hieny, a Zira wpadła do rzeki. Gdyby tylko Serpen o tym wiedziała, to nie byłaby taka zła. W dzieciństwie zawsze była miła i pomocna. W czasie pożaru uratowała lwiątko, gdy mieszkała na Rajskiej Ziemi uratowała lwicę. Lwy szeptały, a Serpen podniosła się. Była pewna, że pójdzie do piekła. Subiro nie wiedział co robić. Po dłuższej chwili lwy wróciły na swoje miejsca.
-Rada starszych zadecydowała, iż lwica o imieniu Serpen trafi do... nieba. -orzekł Subiro
Mufasa i Mohatu bardzo się zdziwili.
-Jednak, gdy zrobisz coś głupiego trafiasz do piekła. -dodał Mchezo
Serpen uśmiechnięta podziękowała i wyszła. Trafiła do nieba. Pół zła, pół dobra lwica żałowała za swoje czyny. Była pewna, że nie wpuszczą jej do nieba. Jednak pozory mylą.
***
Serpen kilka miesięcy przebywała w niebie. Serpen z dzieciństwa wróciła. Lwica zawsze była chętna do pomocy, a inne lwy ją polubiły. Nawet sam Mchezo się do niej przekonał. Jednak Serpen nie była do końca szczęśliwa. Ani Lux, ani Zira nie trafili tam gdzie ona. Zira, Skaza i Lux trafili do piekła. Jednak siostra Ziry zrozumiała dlaczego tak jest. Wiedziała, że oni postępowali źle. Brązowa lwica poprawiła się i żałowała za swoje czyny. Pewnego dnia do lwicy podszedł Mchezo.
-Widzę, że tęsknisz za Luxem. Jeżeli chcesz możesz trafić do piekła. -powiedział samiec
-Do piekła na pewno nie chcę trafić. -odparła Serpen
-Na pewno?
-Lepiej, gdyby byłaby tu oczyszczalnia.
-Co to?
-Tam by trafiały lwy ani złe, ani dobre. Takie, którym można dać szansę. Gdyby żałowały za swoje czyny, mogłyby trafić tu.
-To świetny pomysł. Tam trafiłby Lux i ty. Ty będziesz szczęśliwa i go nawrócisz! Idę do Subiro!
Serpen zdziwiła się, że Mchezo przyjął jej pomysł. Subiro pogratulował lwicy za wymyślenie czegoś takiego. Innym lwom też to przypadło do gustu. Po kilku dniach powstała tak zwana oczyszczalnia. Tam trafił Lux i Serpen. Serpen po to by naprowadzać Lux'a na drogę dobra. Od tego czasu inne lwy zaczęły bardziej szanować siostrę Ziry i jej męża, którzy po kilku miesiącach trafili do nieba na dobre. Dzięki oczyszczalni Subiro nie musiał już zastanawiać się czy lew ma trafić do nieba, czy do piekła. Jednak Serpen myślała, że Zira trafi do oczyszczalni. Subiro i Mchezo zadecydowali, że Zira na to nie zasługuje. Młodsza córka Hawy namawiała Subiro, ale lew nie uległ. Mchezo próbował pomóc Serpen, ale ostateczną decyzję podejmował Subiro. Starszy lew pocieszał Serpen i wpuścił do nieba jej przyjaciela - węża. Wąż był najlepszym przyjacielem lwicy na ziemi i zawsze świetnie się dogadywali. Przyjaciele codziennie wspominali swoje przygody. Tym czasem Zira i Skaza smażyli się w piekle.
Simba i Mufasa obserwowali Serpen i zdecydowali wraz z Subiro, że lwica zostaje w niebie.
***
Eee... nudne D: Nudziło mi się :O

wtorek, 26 czerwca 2012

98.Śmierć Lux'a

Kopa
Kopa, Kovu i Thanabi szli na Złą Ziemię. Ich celem było sprawdzenie, czy ktoś jeszcze zamieszkuje ponurą ziemię. Przy okazji mogli natknąć się na Lux'a. Thanabi szedł z tyłu, a Kopa i Kovu z przodu, rozmawiając.
-Kopa, kiedy chcesz mu oddać tron? -spytał Kovu
-W najbliższym miesiącu... -odparł król, aż nagle zauważył czarnego lwa
-Psst... Thanabi. Tam jest Lux. -szepnął mąż Kiary
Kopa, Thanabi i Kovu zaczaili się w niewysokiej trawie. Zła Ziemia nie była już taka straszna. Zwierzęta wracały, trawa odrastała. Lux siedział i próbował złapać mysz. Nie zbyt mu się udawało. Lwy z Lwiej Ziemi czekały na dobry moment, w końcu wyskoczył Thanabi i rzucił się na Złoziemca. Chociaż książę był młodszy dawał sobie radę i po chwili leżał na Luxie. Musiał podjąć decyzję - zabić go, albo pozwolić uciec.
-Co mam z Tobą zrobić? -warknął Thanabi
Lux zaczął błagać lwa o wybaczenie, mówił że ucieknie i nie będzie stwarzał już problemów. Thanabi puścił lwa, bo myślał że mówi prawdę. Jednak Lux rzucił się na królewskiego syna i zaczął znowu walczyć. Tym czasem Kovu i Kopa przyglądali się temu zdziwieni. Nie chcieli pomagać księciu, bo wiedzieli że jest wystarczająco silny. Tak zarządził Kovu, Kopa wahał się, aż lew z blizną w końcu go namówił. Thanabi zamachnął się i zrobił bliznę na oku Lux'a. Ten cicho zawył i stanął. Zły spojrzał na Thanabiego.
Lux rzucił się na lwa i znowu walczyli. Lwioziemiec był na górze.
-Nie dam ci drugiej szansy... -powiedział Thanabi
Wysunął pazury i zamachnął się. Już miał uderzyć Lux'a gdy jego ręka zamarła. Nie chodziło o to, że go zabolało czy cuś innego. Po prostu Thanabi nie chciał zabijać. Uważał to za złe. Wstał i przystanął obok ojca. Kovu, chcąc się wykazać dobił Lux'a.Całą drogę powrotną Thanabi szedł ze spuszczoną głową.
-Dlaczego go nie zabiłem? -myślał
Kopa spojrzał na syna.
-Thanabi. Dobrze postąpiłeś, widać że jesteś dobrym lwem. Nie stworzonym do zabijania. -odparł król
Thanabi jednak źle czuł się z tym, że nie dobił Lux'a. Gdyby czarny lew zdążył się podnieść to... byłoby po nim. Książę poszedł na Ślepe Skałki, a Kopa opowiedział reszcie jak zabili Lux'a. Wszyscy uważali, że Thanabi postąpił dobrze. Szczególnie ucieszyła się Lilly, ukochana księcia. Pobiegła do niego i zaczęła go pocieszać. W końcu lew zrozumiał, że nic się nie stało.
***
Ugh... nie mam o czym pisać. Jeszcze dwie notki do 100. O czym napisać?
I dostałam dyplom od Hope, thx :)

piątek, 22 czerwca 2012

97.O jedną gwiazdę więcej

Po śmierci Serpen i połączeniu stad, na Lwiej Ziemi było spokojnie. Przynajmniej tak się wydawało. Nie długo miała odbyć się koronacja Thanabiego i Lilly, ale syn króla chciał jeszcze trochę zaczekać. Stado zaakceptowało związek Kali z Gizą, Shetani z Danverem i Namy z Savarem. Ta ostatnia para nie była ze sobą długo, a wcześniej przed każdym to ukrywali. Oprócz nich Thanabi był z Lilly, Chaka z Janą, Shani z Joką, a Manatu z nieśmiałą złoziemką, Leilą. Sarau był oczywiście z Lotti. 
***
Simba w czasie bitwy, walcząc z lwicami zranił tylną łapę. Przez to nie mógł szybko biegać, ani polować. Rafiki opatrzył ranę nie co później i prawdopodobnie weszło małe zakażenie. Jednak według starego pawiana i jego ucznia, Anyes'a lwu nic się nie stanie od takiej rany. Simba pewnego dnia poszedł do dżungli, chciał być sam. Musiał przemyśleć sobie kilka spraw. Jego dzieci były już dorosłe, nie długo wnuk zostanie królem, a on... starzeje się. Lew chciał już wracać do domu, ale zauważył pewnego lwa. Syn Mufasy rozpoznał lwa, bo był to Lux. Zaczęła się walka. Simba nie był taki silny jak kiedyś i chociaż nie dawał za wygraną, poległ. Następnego dnia zaczął padać deszcz, a ciała Simby wciąż leżało w tym samym miejscu. Kiara i Kopa znaleźli martwego lwa i zanieśli go na Lwią Skałę.
Deszcz przestał padać, ale mimo to wszyscy byli smutni. Po kilku dniach odbył się pogrzeb mądrego króla.
-O jedną gwiazdę więcej. -odrzekł Rafiki, patrząc na niebo
Nala wspominała dzieciństwo, a dzieci lwa zabawy z nim. Szczególnie ucierpiał Sarau, który był przywiązany do ojca.
***
Nikt jednak nie wiedział kto zabił Simbę. Kopa prowadził małe śledztwo i ślady prowadziły na Złą Ziemię. Wtedy domyślił się, że tak strasznego czynu mógł dopuścić się tylko Lux. Simba często rozmawiał z dziećmi i z Nalą, jako duch. Wiedział, że oni za nim tęsknią. Jednak, gdy ktoś miał problem on służył z pomocą. W niebie przynajmniej spotkał Mufasę, Sarabi, Ahadiego, Mohatu i wiele innych lwów. Poznał swoich prapradziadków i z tego powodu był bardzo szczęśliwy.
***
Sorry, że krótko ale w weekend mam złaz harcerski :3

wtorek, 19 czerwca 2012

96.Syn Kovu i Maish'y

Kovu nie powiedział Kiarze o zdradzie. Nie spotykał się z Maishą i nie wiedział gdzie ona jest. Lew nie miał zamiaru szukać jej, ani wspólnego dziecka. Wiedział, że przez to mógłby stracić Kiarę i zaufanie stada. Czuł się z tym źle i ciekawił się jak nazywa się jego dziecko. Myślał czy to chłopiec, czy dziewczynka. Miał nadzieję, że Maisha nie powiedziała dziecku kto jest jego ojcem. Bał się, że w każdej chwili ich dziecko może przyjść na Lwią Skałę.
***
-Mamo, zrozum to! Nie zabiję własnego ojca, nie będę rujnował mu życia. -powiedział lew
Brązowy, zabawny i uparty - taki był Pango. Owoc krótkiego związku Maish'y i Kovu. Pango według innych lwic był lwem przystojnym i silnym. On jednak nie był szczęśliwy. Maisha chciała, by zemścił się na Kovu. Chciała, by Kiara cierpiała po śmierci Kovu, tak jak Maisha po rozstaniu z nim. Po słowach syna lwica zdenerwowała się.
-Błędem było spotkanie Kovu! -warknęła
-Czyli ja też jestem błędem?
Maisha uderzyła lekko syna. Co innego miała zrobić? Pango stał spokojnie, nie reagując. Był uparty, ale opanowany.
-Żegnaj matko... -powiedział lew -Skoro uważasz mnie za błąd, pewnie nie chcesz bym tu mieszkał.  
Maisha zaprzeczyła, ale Pango już tego nie słyszał. Biegł przed siebie, nie zważając na wołania matki. Nie wiedział gdzie biegnie, wiedział że daleko od Maishy. Od lwicy, która nigdy go nie kochała. Nigdy go nie chciała. Pango przystanął, był już daleko. Z Maishą zamieszkiwał Złą Ziemię i wcześniej lwica tłumaczyła mu gdzie jest Lwia Ziemia. Lew biegł więc w przeciwnym kierunku, bo nie chciał rujnować życia swojemu ojcu. Maisha często opowiadała mu o Kovu, mówiła iż ma brązową sierść, ciemniejszą grzywę i bliznę na oku. Opowiadała również o jego żonie i trójce dzieci. Pango był lwem wyrozumiałym i domyślał się, że Kovu nie chce go widzieć. Przecież Lwioziemcy i tak, by go wygnali. Przebiegł on już Rajską Ziemię, a teraz był na Ziemi Wschodzącego Słońca. Ziemia ta nie była zamieszkana, a Pango postanowił tu zostać. Ziemia Wschodzącego Słońca była ziemią żyzną, mieszkało tu dużo zebr i antylop, duży wodopój i liczne strumyki. Lwu szczególnie spodobały się góry, z których można podziwiać piękne widoki. Nie daleko tych gór była duża jaskinia. Pango uważał, 
że dobrze postąpił uciekając od Maishy. Lew chciał wejść do jaskini, ale usłyszał cichy ryk.
-Czego chcesz? -ktoś powiedział
-Kim jesteś? -odparł Pango
Z drzewa zeskoczyła młoda lwica. Miała piękne błękitne oczy, rude futro i jasny pasek na głowie.
-Nazywam się Ukanda i mieszkam tu. Jestem królową tej ziemi. -z dumą wyjaśniła lwica
-Miło mi cię poznać. Jestem Pango i chyba tu zamieszkam.
Ukanda weszła do jaskini i usnęła. Pango nie mógł zasnąć, bo myślał o lwicy.
Po kilku miesiącach na świat przyszedł Machi (czyt.Maszi). Syn Ukandy i Pango miał pomarańczowe futro i brązową grzywę. Pango w końcu był szczęśliwy.

niedziela, 17 czerwca 2012

95.Wielka bitwa (cz.2 )

Savar stanął przed królem Kopą. Król widząc syna Serpen stanął na tylnych łapach i chciał rzucić się na lwa. Jednak powstrzymał go Thanabi.
-Ojcze, wysłuchaj go. -rzekł książę
Kopa usiadł i spojrzał na lwa. Dobrze zbudowany, z gęstą grzywą Savar przemówił:
-Królu, dziękuję iż mnie wysłuchałeś. Ja, Danver i Kali chcemy zamieszkać na Lwiej Ziemi. To, że mieszkamy na Złej Ziemi nie oznacza, że jesteśmy źli. Nie chcemy zabijać, tak jak Serpen.
Kopa zdziwił się, słysząc taką przemowę z ust syna swojego wroga. Stado również było zdziwione, a król nie wiedział co zrobić. Z jednej strony Savar, Kali i Danver wyglądali na przyjaznych, ale z drugiej mogli tylko udawać.
-Zostaniecie na czas próbny. -odrzekł Kopa
Stado z Lwiej Ziemi poszła do jaskini. Dzieci Serpen chciały wejść, ale Kovu zagrodził im drogę.
-Przykro mi, jesteście na czas próbny. -odparł, gdyż im nie ufał
-Nie martwcie się. -szepnął Giza -Dobranoc.
Syn Nuki wszedł do jaskini.
***
Kali wstała bardzo wcześnie. Chciała udowodnić, że jest dobra i nie będzie zabijać jak jej przybrani rodzice. Postanowiła iść upolować dużą zebrę dla stada, zeszła z Lwiej Skały na polanę. To było jej pierwsze polowanie, na Złej Ziemi nie mogła polować. Nie było tam zwierzyny, a czasami Serpen przynosiła jakąś młodą zebrę lub antylopę. Lwica pewna siebie zaczęła skradać się, zebry powoli żuły trawę. Kali powoli podchodziła do paskowanych zwierząt, które nie spodziewały się polowania tak wcześnie. Lwica zaryczała, a zebry ruszyły. Gnała za zwierzakami i zauważyła wolniejszą, grubą zebrę. Rzuciła się na nią i po chwili zebra była martwa. Kali dumna z siebie, pociągła zebrę na Lwią Skałę. Po kilkunastu minutach siedziała przed jaskinią, czekając aż stado się obudzi. Była głodna, ale chciała zaczekać na resztę. Domyślała się, że król dostaje najwięcej i je pierwszy. W końcu stado zbudziło się, Kopa zawołał lwice na polowanie. Jednak, gdy lwice wyszły z groty zauważyły dużą zebrę.
-Kopa, nie musimy polować! Kali upolowała bardzo dużą zebrę. -powiedziała Dotty
-No, Kali spisałaś się. -pochwalił złoziemkę, Kopa
Lew zaczął jeść, a potem zjadły lwice. Na szarym końcu zjadł Savar, Danver i Kali. Po śniadaniu Danver usiadł z Shetani na Lwiej Skale. Podziwiał piękne widoki, aż nagle zauważył stado z Złej Ziemi. Shetani nie zauważyła zbliżającego się wroga i to Danver powiadomił króla. Kopa coraz bardziej ufał trójce rodzeństwa. Zaczął padać deszcz, a lwice zeszły z Lwiej Skały. Kopa głośno zaryczał i lwice zaczęły atakować. Stado Lux'a i Serpen także zaczęło walczyć. Danver obserwował walkę z góry, ale Kali i Savar walczyli przeciwko złoziemcom. Serpen wtopiła się w tłum i wspięła się na Lwią Skałę. Rzuciła się na przybranego syna i zaczęła się zacięta walka. Po chwili lwica chciała zrzucić syna ze skały.
-Nie zrobisz tego! -warknęła Shetani
Wciągnęła Serpen i Danver'a. Zaczęła walczyć z brązową lwicą, aż w końcu Serpen spadła z Lwiej Skały. Przeżyła upadek, ale lwice były na nią złe. Lux uciekł, a złe lwice rozszarpały przywódczynię. Nastąpiło połączenie dwóch stad. Złego z Lwim. Deszcz cały czas padał, a Nama chodziła po polu bitwy.
Znalazła martwą Serpen i jakąś lwicę, która chciała ją obronić. Stado z Lwiej Ziemi nikogo nie straciło.
***
Uhh...
[Pytania]
1.Kto upolował zebrę?
2.Czy Savar, Danver i Kali mogli spać w jaskini?
3.Co stało się z Luxem ?



środa, 13 czerwca 2012

94.Wielka Bitwa (cz.1)

-Kopa!!! -krzyknęła Kiara
-Co się stało? -spytał zdziwiony lew
-Wojna, Serpen... atakuje. -powiedziała Kiara
-Zbierz lwice i lwy, młodsze pokolenie zostaje w jaskini i pilnują lwiątek! Nasze dzieci również. -oznajmił król
Po chwili pod Lwią Skałą stały lwice i lwy. Wszyscy byli gotowi do walki; Thanabi i jego przyjaciele byli w jaskini na Lwiej Skale. Ich zadaniem było pilnowanie lwiątek i ubezpieczanie skały. Thanabi i Chaka byli odpowiedzialni za przyjaciół i małe lwiątka. Stali przed jaskinią, obserwując jak nadchodzi stado Złej Ziemi. Na początku szła Serpen i jej mąż, a za nimi Kali, Danver, Savar i lwice. Z jaskini wyszedł Giza, a za nim Shetani. Stanęli na czubku Lwiej Skały, wypatrując swoich przyjaciół z Złej Ziemi. Giza wiedział, że jego ukochana Kali nie będzie walczyć. Shetani również miała nadzieję, że Danver nie wyrządzi nikomu krzywdy. Z groty wyszła również Jana, zobaczyć co się dzieje. Wskoczyła ona na Gizę, bo wiedziała że lew boi się o Kali.
-Giza! Nie martw się, Kali umie o siebie zadbać. -powiedziała Jana
-Masz rację. -odparł Giza
Lwica z paskiem na głowie zeszła z lwa i wróciła do jaskini.
***
Tymczasem u podnóża Lwiej Skały, lwice stały przygotowane. Stado Serpen stało naprzeciwko stada Kopy.
-Zemsta będzie słodka... jak wasza krew. -zaśmiała się Serpen, do swoich towarzyszek
Lwice z Złej Ziemi były wytrenowane i dobrze wiedziały, co mają robić. Ich celem zabijanie.
-Roaarrr! -zaryczało stado Lwiej Ziemi
Złoziemcy zaczęli atakować. Danver, Savar i Kali pobiegli na Lwią Skałę. Mieli nadzieję, że w takim zamieszaniu nikt ich nie zobaczy. Ukryli się w jaskini ze swoimi przyjaciółmi.
Lwice z Lwiej Ziemi dobrze sobie radziły, a Serpen rzuciła się na Vitani. Lux za to zajął się zdrajcą, Kovu.
-Witaj zdrajco. -szepnął Lux
-Witaj morderco. -odpowiedział Kovu
Lux zdenerwował się i próbował uderzyć Kovu. Jednak lew z blizną robił doskonałe uniki i Lux zrezygnował. Odbiegł walczyć z lwicami. Na razie stado Lwiej Ziemi wygrywało. Miało przewagę liczebną i to, że lwice Serpen były wyćwiczone nic nie dawało.
-Odwrót! -warknęła Serpen
Wszystkie lwicy odbiegły, a Lux krzyknął:
-To nie koniec!
Kopa rozejrzał się, czy na pewno Złoziemcy odbiegli. Na polu bitwy nie było dużo krwi, ani rannych. Tylko dwie martwe lwice z Złej Ziemi. Król podbiegł do każdej lwicy po kolei, dbał o swoje stado i musiał sprawdzić czy nikomu nic nie jest. Na szczęście nic złego się nie stało, ale nikt nie wracał na Lwią Skałę. Wszyscy zostali na dole i odpoczywali, w każdej chwili Serpen mogła wrócić. Kilka lwic poszło na polowanie i każdy najadł się do syta.
***
-Musicie wracać. -oznajmił Thanabi
Kali, Danver i Savar usiedli w jaskini. Lwioziemcy jeszcze nie weszli na górę, więc przez chwilę byli bezpieczni.
-Zrozum, my nie chcemy mordować. -odparł Savar
-Wiem, ale stado nie zgodzi się was przyjąć. -poparła brata Shetani
-Nie chcemy wracać na Złą Ziemię. -dodała Kali
Kali wtuliła się w grzywę Gizy, a Shetani w grzywę Danvera. Savar siedział po środku sam, musiał podjąć decyzję.
-Ja tu zostaję. Nie mam ochoty walczyć przeciwko wam, wolę zaryzykować i zostać tutaj. -oznajmił lew
Wyszedł z jaskini i stanął przed królem Kopą. Za nim pobiegła Kali, Danver i reszta przyjaciół. 
 ***
Ugh... w końcu napisałam D: Nie mam weny.
[Pytania]
1.Dokończ zdanie wypowiedziane przez Serpen: Zemsta będzie słodka jak wasza...
2.Kto zawiadomił Kopę o bitwie ?
3.Ile lwic z Złej Ziemi zostało zabitych ?

czwartek, 7 czerwca 2012

93.Chłopak Lotti

Sarau wyrósł na przystojnego i silnego lwa. Miał bujną czarną grzywę i zawsze udawało mu się kogoś rozbawić. Thanabi był podobny do swojego ojca, gdyż miał złote futro i gęstą brązową grzywę. Reszta lwów w tym wieku również miały duże grzywy, a młode lwice świetnie polowały. Sarau od dłuższego czasu zakochany był w swojej przyjaciółce, Lotti. Pewnego dnia zaprosił ją za radą Simby do dżungli, gdzi obejrzeli zachód słońca. Taki widok spodobał się lwicy, a Sarau dał jej kwiatka. Zdziwiona Lotti przyjęła mały podarunek i przyjaciele poszli w głąb dżungli. Zostali tam przez kilka dni.
***
Kali spojrzała na Gizę zaniepokojona.
-Nie dam rady się dłużej ukrywać. -powiedziała -Kocham cię i tyle.
-Ja ciebie też, ale nasze rodziny są skłócone. -odparł Giza
-Możemy uciec. Wtedy zrozumieją, co do siebie czujemy.
-To świetny pomysł, bo Danver i Shetani chyba też nie chcą się ukrywać.
Para przytuliła się.
***
Sarau spojrzał czule na ukochaną. Lotti jeszcze spała, a on udał się nad mały wodospad. Cały czas przebywali w dżungli, a lew nie odważył się wyznać jej miłości. Po chwili nad wodospadem pojawiła się Lotti, przywitała przyjaciela i napiła się.
-Jaka ona piękna. -pomyślał Sarau -Muszę w końcu jej to powiedzieć.
-Zaraz wrócę. -powiedział lew
Odbiegł zerwać bukiet kwiatów. Po kilku minutach stanął przed Lotti z kwiatami w pysku. Położył je przed lwicą i odrzekł:
-Lotti, chciałem ci coś powiedzieć. Ja... się w tobie... zakochałem!
Lwica zarumieniła się i odbiegła. Zaczęła rozmyślać co ma zrobić.
-Czuję coś do niego. -szepnęła
-Lotti! -krzyknął Sarau
Lew znalazł wybrankę swojego serca i spojrzał na nią zawstydzony.
-Jeśli cię uraziłem to przepraszam, zapomnijmy o tym. -oznajmił
-Ale Sarau! Ja też cię kocham, tylko się zdenerwowałam. -powiedziała lwica
Lotti wtuliła się w grzywę syna Simby, a następnego dnia para wróciła na Lwią Skałę. Oznajmili swoim rodzicom, że są razem. Simba i Nala ucieszyli się, że ich syn jest teraz naprawdę szczęśliwy. Mheetu, jako przybrany ojciec Lotti uważał, że lwica podjęła dobrą decyzję. Mheetu lubił Sarau i postrzegał go jako opiekuńczego, zabawnego i mądrego lwa. Aurelia również była zadowolona z decyzji przybranej córki. Przyjaciele Sarau i Lotti uważali, że bardzo do siebie pasują i są dobraną parą.
***
Na Złej Ziemi stado Serpen wstało. Jej mąż Lux zadowolony spojrzał na żonę. Serpen i Lux poszli na spacer, obserwując z daleko swoje stado. Byli dumni ze swych dzieci - Danver'a, Savar'a i Kali. Chociaż Danver i Kali nie byli prawdziwymi dziećmi władców, oni traktowali ich równie dobrze jak Savar'a. Danver miał żółte futro i ciemno-brązową grzywę, a Savar złote futro i brązową grzywę. Lux i Serpen trenowali synów tak jak kiedyś Zira trenowała Kovu. Uczyli ich walczyć i chcieli, by oni razem panowali Lwią Ziemią. Nie długo chcieli zaatakować, ale czekali jeszcze na odpowiedni moment. Chcieli zaatakować wtedy, gdy stado Lwiej Ziemi będzie się najmniej tego spodziewało. Lux i Serpen chodzili między suchymi krzewami, rozmawiając.
-Nie długo zaatakujemy. -oznajmiła brązowa lwica
-Nasi synowie będą wspaniałymi władcami i w końcu pomścimy Skazę i Zirę. -dodał Lux
Zaśmiali się szyderczo, a nie daleko Danver i Kali szli na Lwią Ziemię. Rodzeństwo nie chciało wcale wymordować stada z Lwiej Ziemi, gdyż do tego stada należał Giza, Shetani i reszta przyjaciół. Savar też nie miał złych zamiarów, bo nie chciał krzywdzić rodziny przyjaciół ani przyjaciół. W końcu tam też mieszkał ukochany Kali i dziewczyna Danver'a.
***
[Pytania]
1.Jakiego koloru grzywę ma Sarau?
2.W kim zakochała się Kali?
3.Jak nazywa się mąż Serpen?

niedziela, 3 czerwca 2012

92.Odejście Sarabi

Sarabi była lwicą w sędziwym wieku, zawsze potrafiła doradzić. Często odwiedzał ją Thanabi, prosząc o rady. Nastolatek bardzo kochał swoją babcię, ale ostatnio Sarab zaczęła chorować. Przestała polować, bo Rafiki zalecił jej odpoczynek. Sarafina przynosiła przyjaciółce jedzenie. Pewnego poranka Sarabi usiadła na czubku Lwiej Skały, obserwując wschód słońca. Zauważył ją Rafiki, który szedł w kierunku Lwiej Skały. Chciał porozmawiać z Sarab i dowiedzieć się jak lwica się czuje. Mandryl przywitał lwicę i zapytał jak się czuje.
-Eh, Rafiki... -rzekła Sarabi -Czuję się coraz gorzej.
-Odpocznij.
***
Lwica wróciła do jaskini i położyła się, a kilka lwic wyszło polować. W jaskini została tylko Sarab, Sarafina i Kopa. Król rozmawiał z lwicami, aż w końcu poszedł. Sarabi i Saraf zasnęły, a chorej lwicy przyśnił się Mufasa. Śniła o tym jakie było królestwo przed panowaniem Skazy, spacery z Mufasą i mały Simba. Lwica się przebudziła, a przed oczyma miała obraz jej i Mufasy. Tak bardzo za nim tęskniła!
-Dałabym wiele, żeby już cię spotkać. -pomyślała
Wtem obudziła się Sarafina, która bardzo się zdziwiła widząc, że Sarab nie śpi.
-Coś się stało? -zapytała matka Nali
-Jestem coraz słabsza, a wciąż tęsknie za Mufasą.
-Śnił ci się?
-Tak... już dłużej tak nie mogę. Tęsknota do niego jest zbyt silna.
-Co chcesz zrobić?
Sarabi nie odpowiedziała, bo sama nie wiedziała co ma zrobić. Tym czasem Mufasa obserwował ukochaną z nieba. Widział jak się męczy i postanowił coś zrobić.
***
Sarabi i Sarafina poszły razem do Rafikiego. Dawna królowa weszła do środka, a Saraf czekała na przyjaciółkę.
-Co cię do mnie sprowadza? -zapytał mandryl
-Już dłużej nie wytrzymam. Staję się coraz słabsza, a tęsknota do Mufasy jest zbyt silna. Nie wiem co robić...
Rafiki zamyślił się, a lwica przysiadła.
-Nie mogę nic z tym zrobić, ale bardzo mi przykro. -powiedział szaman
Sarabi odeszła na Lwią Skałę i znowu zasnęła. Obudziła się jednak w innym miejscu. Powoli się podniosła i rozejrzała się. Wszędzie były chmury i pełno lwów.
-Witaj Sarabi. -ktoś zawołał
Głos  był przyjazny, a lwica skądś go znała.
-Mufasa? -zapytała
Odwróciła się i ujrzała swojego zmarłego męża. Przytulili się i tragicznie zmarły lew oprowadził swoją żonę po niebie.
***
Na Lwiej Ziemi odbył się pogrzeb. Pogrzeb wspaniałej lwicy i dobrej królowej, Sarabi. Najbardziej rozpaczała Sarafina, Simba i Thanabi. Wszyscy jednak wiedzieli, że lwica nie musi już się męczyć i spotkała swojego męża. Saraf rozpaczała po śmierci swojej najlepszej przyjaciółki i chciała się z nią spotkać. Oprócz niej mogła by w końcu spotkać swojego męża, Shisazena. I tak się stało, po kilku tygodniach zmarła również Sarafina. Odbył się kolejny pogrzeb, ale przecież tak musiało być.
***
Smutne :( W końcu napisałam, nie było wcześniej notki bo kuzyn u mnie nocował i nie miałam czasu napisać. O czym ma być kolejna notka?

środa, 30 maja 2012

91.Przyjaciel Kopy

Kopa i Kovu poszli na spacer, przy okazji patrolując królestwo. Na razie Serpen i jej stado zrezygnowało z ataku na Lwią Ziemię. Najwidoczniej czekali na lepszy moment. Do lwów podleciał królewski majordomus Zazu i jego córka Fillimbi.
-Panie, przy granicy widziano lwa. Jest sam i wygląda jakby czegoś szukał.
-Prowadź! -zarządził Kopa
Lwy pobiegły za ptakami i po chwili zaryczały na lwa.
-Czego chcesz?! -warknął Kovu
-Szukam przyjaciela. -odparł lew
Miał sierść koloru toffi, a jego grzywa była trochę ciemniejsza od sierści. Nastała cisza.
-Nero? -zapytał król
-Tak to ja.
-Myślałem, że coś ci się stało!
-Ekhem. -wtrącił Zazu -Królu, może wyjaśnisz nam kim jest ten lew?
-O jednak jesteś królem. -powiedział Nero i ukłonił się
-Więc to mój przyjaciel z dżungli. -wyjaśnił Kopa -Od dzisiaj należy do naszego stada.
-Jestem Kovu. -przedstawił się mąż Kiary
Kopa oprowadził przyjaciela po Lwiej Ziemi, a potem przedstawił go reszcie stada. Wszyscy ciepło przyjęli Nero, ale on był trochę zasmucony. Wieczorem udał się sam nad wodopój i smutny lew położył się na kamieniu. Całe stado poszło spać, tylko on jeden nie poszedł odpocząć po ciężkim dniu. To zauważył Mheetu, który postanowił porozmawiać z nowym członkiem stada. Jasny lew poszedł więc nad wodopój. 
-Czemu nie śpisz? Co cię gryzie? -zapytał Mheetu
-Nic... -skłamał Nero
-Widzę, że coś jest nie tak.
-Myślałem, że jak tu przybędę spotkam jakąś fajną lwicę. Cały czas szukam miłości, której nie zaznałem w mojej rodzinie. Zawsze byłem odpychany, a tylko Kopa mnie rozumiał.
Nero posmutniał i położył głowę na łapach. Mheetu zdziwił się, że Nero był odpychany. Postanowił jakoś pocieszyć Nero, ale nie wiedział jak.
-Nero, w końcu znajdziesz kogoś. Jesteś sympatycznym i zabawnym lwem. -odparł w końcu Mheetu
-Tak myślisz? -zapytał Nero
-Pewnie! Wracajmy na Lwią Skałę, a jutro pokażę ci kilka lwic.
Następnego dnia Mheetu spotkał się z pewnymi lwicami, które uważały Nero za ideał. Później zaprowadził do nich przyjaciela Kopy, a ten spędził z każdą lwicą godzinę. Jedna lwica nazywała się Nina, a druga Mia. Nero polubił obydwie lwice, ale to do Niny czuł coś więcej. Na okres próbny zostali parą, a później wzięli ślub. Mheetu i Nero się zaprzyjaźnili, i Nero już nigdy nie czuł się odrzucany.
***
Przepraszam, że dopiero dziś :P

 

sobota, 26 maja 2012

90.Miłosne rozterki Thanabiego

Rafiki wyszedł z baoabu. Przed dużym drzewem czekała Kiara, Shani, Chaka i Nama. Za szamanem szedł zupełnie zdrowy Kovu, miał tylko kilka zadrapań na brzuchu. Lwiątka przytuliły ojca, do którego wcześniej nie mogły wchodzić. Poszli na Lwią Skałę, gdzie wszyscy cieszyli się, że Kovu nic nie jest.
***
-Musisz synu. -odrzekł Kopa, stanąwszy na czubku Lwiej Skały
Obok stał Thanabi, przyszły król.
-Podobają mi się dwie lwice. -powiedział Thanabi
-To idź im powiedzieć, musisz zacząć szukać królowej.
-Dobrze, tato.
Thanabi pobiegł na sawannę, a następnie na Złą Ziemię.
-Kali! -zawołał
Po chwili obok księcia stała Kali.
-Kali, wiem że nasi rodzice są wrogami. Jednak ty mi się... podobasz. Chcesz ze mną być? -powiedział lew
Kali zdziwiona spojrzała na przyjaciela. On był dla niej tylko przyjacielem i nikim więcej. Uczuciem darzyła innego lwa z Lwiej Ziemi.
-Thanabi, przykro mi. -odparła Kali -Ja jestem z Gizą.
-Rozumiem.
Thanabi posmutniał, a Kali polizała go lekko w policzek. Zarumienił się i wrócił na Lwią Ziemię. Udał się na Ślepe Skałki i przysiadł tam.
-Wiedziałem, że nikt mnie nie kocha. -szepnął -Tata będzie zawiedziony, pewnie będę musiał iść na inną ziemię szukać partnerki.
Nagle nie wiadomo skąd przed Thanabim pojawiła się Lilly.
-Co robisz? -zapytała lwica
-Rozmyślam.
-O czym?
-O tobie.
Thanabi się uśmiechnął, do Lilly też coś czuł.
-Lilly, chcesz ze mną być? -zapytał nagle
-Pewnie, czekałam aż się mnie o to zapytasz!
Lilly polizała Thanabiego, a ten czule spojrzał na swoją dziewczynę. To do niej czuł miłość, do zawsze uśmiechniętej Lilly. Najpiękniejszej lwicy ze stada Lwiej Ziemi. Wtedy zrozumiał, że to ona jest jego królową i zrobi dla niej wszystko, a Lilly chyba czuła to samo. Para wróciła na Lwią Skałę, ale nikomu nie powiedzieli że są razem. Tylko Vitani zaczęła to podejrzewać, ale nikomu o tym nie powiedziała.
***
Ugh... w końcu nowy rozdział.

środa, 23 maja 2012

89.''Wierzę, że przeżyje''

Był słoneczny poranek. Lwiątka z Lwiej Ziemi były już prawie nastolatkami. Kovu szedł przez sawannę, był wyraźnie zdenerwowany. Lew chodził bez celu między wysoką trawą, ale po chwili ciche kroki przykuły jego uwagę. Kovu słyszał kroki, najwidoczniej dorosłego lwa. Rozejrzał się i ujrzał lwicę.
-Czego tu szukasz? -warknął
-Zwiedzam. -odpowiedziała lwica
-Jestem Kovu, a ty?
-Nazywam się Maisha...
-Maisha! To naprawdę ty!
Kovu uśmiechnął się, a Maisha (czyt.Majsza) wtuliła się w lwa. Dawni znajomi zaczęli się tulić i pobiegli do dżungli. Wspominali dawne czasy i swoje dzieciństwo, gdyż Maisha była starą przyjaciółką Kovu. Można powiedzieć, że kiedyś byli parą.
-Kto zrobił ci tą paskudną bliznę? -zapytała lwica
-Zira, gdy umarł Nuka. Okazało się jednak, że mój brat przeżył. -wyjaśnił Kovu
-Mogę zamieszkać na Lwiej Skale i zapanować z tobą?
-Ale ja mam żonę! I trójkę dzieci.
-Zostaw ich dla mnie.
Maisha kusząco się uśmiechnęła, ale Kovu odbiegł na chwilę. Spojrzał w kałużę.
-Co ja robię... -szepnął sam do siebie -Kocham Kiarę, ale chyba nic się nie stanie gdy troszkę zaszaleję, ona to zrozumie. Przecież Maisha to tylko przyjaciółka!
Wrócił do lwicy i spędzili razem większość nocy. Dopiero o północy Kovu wrócił na Lwią Skałę. Dręczyły go koszmary, ale zbytnio się tym nie przejmował. Kiarze powiedział, że patrolował teren.
***
Po tygodniu Kovu pobiegł do dżungli i chciał wytłumaczyć swojej kochance, że nic do niej nie czuje. W końcu znalazł Maishę, która ucieszyła się na jego widok.
-Słuchaj Maisha! -krzyknął Kovu -Nie kocham cię i z nami koniec.
-Jak możesz nas zostawić?! -zdenerwowała się lwica
-Poprawka, bo ciebie.
-Noszę twoje dziecko!
-To nie prawda!
Kovu uciekł.
-Jak mogłem zdradzić Kiarę? -myślał -Może mi wybaczy...
Jednak lwa goniła Maisha, która chciała się zemścić. Cały czas go kochała, a on po prostu ją zostawia.
-Pożałujesz tego! -warknęła lwica
Kovu często zakręcał, by lwica szybko się zmęczyła. Jednak dogoniła go i zrobiła dużą ranę na brzuchu i uciekła. Lew z blizną krwawił.
Jednak nie daleko Rafiki zbierał zioła i zauważył jakiegoś krwawiącego lwa. Szybko do niego podbiegł i zaczął wołać pomoc, a najszybciej przybiegła Kiara.
-Wierzę, że przeżyje. -powiedziała
Całe stado było zdziwione, że ktoś zrobił silnemu lwu taką mocną ranę. Jednak szaman zatamował krew i opatrzył rany. Starał się utrzymać przy życiu Kovu.
***
Niedługo będzie konkurs :) Dokładnie, gdy wyjdzie 100. notka. Biedny Kovu, ale musiałam napisać coś ciekawego. Chciałabym wiedzieć czy mam uśmiercić Kovu?