Regulamin Bloga

Regulamin Bloga:
1.Nie kopiuj treści notek!
2.Nie przeklinaj i nie obrażaj innych.
3.Zdjęcia można kopiować, nie można tego zrobić jeżeli przy zdjęciu pisze: DON'T COPY!
4.Nie podszywaj się pode mnie i innych.
5.Miło jak zostawisz komentarz, polecisz blog i dołączysz do obserwatorów.

Jeżeli wkleisz avatar mojego bloga na swój blog do każdej notki napiszę ci komentarz!

wtorek, 8 maja 2012

81.Pomoc Rafikiego i niespodzianka dla Kopy

-Rafiki, pozwól mi wejść na baobab. -powiedział Simba
-Nie! -krzyczał Rafiki
Simba chciał obejrzeć stare obrazki lwów, ale szaman zawzięcie pilnował drzewa. Od jakiegoś czasu nie pozwalał nikomu tam wchodzić, ale nikt nie wiedział dlaczego. Pod baobab przyszła też Nala, która chciała z mężem powspominać dawnych królów. Prosili mandryla, żeby ich wpuścił jednak nie odnosiło to żadnych skutków. W końcu szaman uległ, ale ostrzegł by nie reagowali nerwowo. Para zgodziła się i za Rafikim weszli na baobab. W środku zobaczyli śpiącego lwa; Simbie przypomniał się podobny lew, który już nie żył.
-Nuka żyje... -szepnęła Nala
-Nie jesteście źli? Gdy belki go przygniotły, wziąłem Nukę i leczyłem. -wyjaśnił Rafiki
-Mogłeś nam powiedzieć. Dobrze, że się nim zająłeś. -oznajmił Simba
Szaman uśmiechnął się, a Simba z Nalą zaczęli wspominać dawnych królów. Nie wiedzieli czy mają powiedzieć o tym reszcie stada, ale mandryl powiedział że Dotty, Vitani i Kovu się ucieszą. Za radą mądrego szamana Nala poszła po Kopę, Vitani, Kovu i Dotty. Kiara była na spacerze, więc nie przyszła. Gdy wszyscy przyszli zmęczony Nuka się obudził, nie był jeszcze zupełnie zdrowy. Vitani i Kovu przytulili przybranego brata, ale po chwili go puścili. Wtedy do lwa podbiegła Dotty, miłość Nuki.
-Dotty... -szepnął Nuka
Lwica wtuliła się w grzywę lwa, a reszta lwów wyszła zostawiając zakochanych. Ci zaczęli rozmawiać i planować ślub, gdyż ich miłość cały czas trwała.
-Cieszę się, że żyjesz. -powiedziała Dotty
-Ja też. I wyleczyłem się z pcheł. -dodał Nuka
Para podziękowała Rafikiemu, który wyleczył Nukę. Jednak ten oznajmił, że Nuka musi jeszcze odpoczywać i zostać w baobabie. To trochę zmartwiło lwa, ale cieszył się, że w ogóle przeżył.
Przez te kilka dni Nuka bardzo cierpiał z powodu bólu łapy. Ostatnio Rafiki zastosował nową maść, która piekła ale za to dobrze leczyła. Dotty wtedy odwiedzała ukochanego i go pocieszała. I tak po tygodniu Nuka wyzdrowiał i zamieszkał na Lwiej Skale.
***
Kilka dni po odkryciu Nuki, Vitani zaczęła się dziwnie zachowywać. Pewnego dnia zabrała Kopę na spacer i poszli na Ślepe Skałki.
-Muszę ci coś powiedzieć. -powiedziała Vitani, uśmiechając się
Kopa zdziwiony słuchał ukochanej lwicy, ciekaw co chce powiedzieć.
-Słucham. -szepnął lew
-Ja... to znaczy my... -zaczęła Tani -Będziemy rodzicami.
-Co?! -krzyknął Kopa -Będę ojcem?
-Tak, a nie cieszysz się?
-Cieszę się.
Vitani polizała króla i przytuleni udali się na Lwią Skałę. Najpierw powiedzieli o tym tylko Nali, która bardzo się ucieszyła. Reszcie stada chcieli to ogłosić w dzień ślubu Nuki, czyli za tydzień. Kopie prawie codziennie śniły się małe lwiątka, rozmyślał czy będzie dobrym ojcem.

poniedziałek, 7 maja 2012

80.Dobry władca i problem jego ojca

Simba stanął na Lwiej Skale z Nalą. Po raz ostatni spojrzeli na królestwo jako władcy, a na niebie pojawił się duch Mufasy. Zwierzęta stały pod Lwią Skałą czekając na Kopę i Vitani.
Simba uważał, że dobrze robi wybierając na króla Kopę, a nie Kovu. Ów lew z blizną stał przygnębiony przy jaskini, a za to Kiara się cieszyła. Kovu obmyślał plan jak przekonać Kopę, by oddał mu królestwo. Co prawda nie miał złych zamiarów, ale władza to jego marzenie. Tego samego dnia miał odbyć się ślub Kopy i Vitani. Najpierw Rafiki udzielił ślubu parze, a potem Kopa stanął na samym czubku Lwiej Skały. Zaryczał, a stado mu odpowiedziało. Zwierzęta zaczęły wiwatować. Po chwili obok Kopy stanęła Vitani i zaryczeli razem. Simba uśmiechnął się do syna i spojrzał na niebo. Mufasa też szeroko się uśmiechał. Zawiał mocny wiatr, a grzywa nowego króla powiewała.
***
Już kilka dni po koronacji całe stado stwierdziło, że Kopa jest bardzo dobrym władcą. I rzeczywiście Kopa dbał o stado, zapewniał bezpieczeństwo i wiedział gdzie jest najwięcej pożywienia. Często sięgał po porady u ojca i matki. Często nowy król chodził na spacery z ojcem. Były król widząc smutek Kovu, lew postanowił porozmawiać z mężem córki.
-Kovu, czemu jesteś ostatnio przygnębiony? -zapytał Simba -Co się stało?
-Ty mi się pytasz co się stało?! -warknął Kovu -Wszystko jest źle! Oddaj mi królestwo...
-Przykro mi, ale to nie możliwe. Kopa jest dobrym królem.
Całą rozmowę obserwowała Nala i widziała jak Kovu grozi Simbie.
Kovu nie odpowiadał, nie było rady na to iż nie on jest królem.
-Przepraszam, że jestem agresywny. Przyzwyczaję się... -odparł w końcu przybrany syn Skazy
I odszedł, a to Simby podbiegła Nala.
-Nie spodziewałam się tego po nim. -oznajmiła
-Ja też.
-Nie mów o tym nikomu, jedynie jak się powtórzy.
-Dobrze.
Simba i Nala poszli na spacer i już nigdy nie dochodziło do takich kłótni. Ani między Kovu, a Simbą ani Kovu, a Kopą. Kopa i Kovu znowu byli najlepszymi przyjaciółmi tak jak w dzieciństwie. Dosyć często wspominali dzieciństwo, wspólne zabawy i Nukę. Kiara szybko pogodziła się, że to Kopa i Vitani są władcami. Uważała, że ona nie nadaje się na królową. Z czasem Kovu też zrozumiał, że tak będzie lepiej.
***
Wiem, że krótko ale nie wiedziałam jak opisać koronację. Obrazek z królem Kopą narysowałam sama, oceniajcie go. I nie długo będzie konkurs : D

[Pytania]
1.Kto pojawił się na niebie podczas koronacji?
2.Czy Kopa jest dobrym władcą?

niedziela, 6 maja 2012

79.Spotkania z dziadkiem

Kopa przechadzał się po Lwiej Ziemi. Za tydzień miała odbyć się jego koronacja. Właściwie wszyscy już uważali Kopę za króla. Ten jednak na razie o tym nie myślał, spacerował po Lwiej Ziemi z nadzieją, że ujrzy swojego przyjaciela z dżungli. Nagle zawiał mocny wiat, a na niebie ukazał się duch Mufasy. Kopa jako nastolatek często widywał dziadka w snach, a nawet raz na niebie. Wtedy jednak nie rozmawiali za długo.
-Witaj, dziadku. -przywitał się Kopa
Ucieszył się, że jego dziadek chce z nim porozmawiać. Mufasa też się ucieszył, że może porozmawiać z wnukiem. Lwy zaczęły rozmawiać, rozmawiali o Lwiej Ziemi, o królestwie. W pewnej chwili przyszły król zapytał:
-Jak myślisz, dziadku czy będę dobrym królem?
-Idź w ślady swojego ojca. -odparł Mufasa
-Ale on idzie w Twoje ślady...
-Powiem ci tylko, że będziesz lepszym królem niż byłby Kovu.
Kopa uśmiechnął się. Wtedy Mufasa zniknął, a szczęśliwy Kopa pognał nad wodopój. Był tam Simba, Nala i Kiara.
-Co się stało, że jesteś taki szczęśliwy? -zapytał Simba
-Rozmawiałem znowu z Mufasą. -odparł Kopa
-Masz szczęście. -dodała Kiara -Ja nigdy nie widziałam dziadka.
Z pysku Kiary zszedł uśmiech. Było widać, że jest smutna z tego powodu. Kopa zauważył to i chciał następnego dnia, żeby Mufasa porozmawiał z Kiarą.
***
-Gdzie byłeś? -zapytał Mohatu, gdy Mufasa kroczył po niebie w kierunku starszego lwa
-Znowu rozmawiałem z Kopą. -powiedział Mufasa
-Znowu... -westchnął ojciec Ahadiego
-Lubię z nim rozmawiać.
-Czemu nie rozmawiasz z Kiarą i Kovu?
-Kovu... nie zasługuje, abym z nim rozmawiał. Może jutro odwiedzę Kiarę.
-Tak jak Simba, nie wierzysz, że Kovu jest dobry.
-Wierzę, że jest dobry. Jednak z jakiej racji mam z nim rozmawiać?
Mohatu umilkł. Nie wiedział co odpowiedzieć, tutaj Mufasa miał rację.
-Obiecaj, że jutro pogadasz z Kiarą. Ona smuci się, bo jeszcze nigdy z nią nie rozmawiałeś.
-Dobrze. -uśmiechnął się Muffy
Mohatu odwzajemnił uśmiech i poszedł z wnukiem się przejść po niebie.
***
Następnego ranka Kopa zaprowadził Kiarę nad wąwóz. Wiedział, że marzeniem lwicy jest ujrzenie zmarłego dziadka.
-Kiara, poczekaj tu chwilę.
Kopa oddalił się kawałek i zaczął prosić Mufasę, żeby odwiedził Kiarę. Lwu ukazał się oczywiście zmarły krewny i Kopa od razu go poprosił o rozmowę z Kiarą. Muffy postanowił sprawić radość wnukom więc jego duch pojawił się przed Kiarą. Lwica zdziwiona zaczęła rozmawiać z Mufasą. Kopa w pewnej chwili też wtrącił się do rozmowy.
Po chwili jednak zrozumiał, że Kiara chce sama porozmawiać z dziadkiem. Przyszły król poszedł więc na spacer z Vitani.
-Dziadku, myślisz że Kopa będzie dobrym królem? -spytała Kiara
-Oczywiście. -odparł duch -Szczerze mówiąc ty też byłabyś dobrą królową, ale nie jestem przekonany czy Kovu byłby dobrym władcą.
Kiara uśmiechnęła się, ale słowa o Kovu troszkę ją zmartwiły. Lwica postanowiła szybko zmienić temat.
-Jak ci idą polowania? -zapytał Muffy
-Ja... nie poluję. Nie miałam okazji.
Mufasa i Kiara rozmawiali bardzo długo, a potem jeszcze duch odwiedził Sarabi. Całe stado cieszyło się, że Muffy często odwiedza wnuków, żonę i syna. Szczególnie zadowolona była Kiara, która raz w tygodniu rozmawiała z dziadkiem.

sobota, 5 maja 2012

Balonowa rysuje cz.11, 12, 13 i 14

Dawno nie było Balonowa rysuje, a obrazków na Deviant Arcie wciąż przybywało :P Więc ostatnio dużo bawiłam się efektami w Gimpie:
Cz.11

Cz.12
Oprócz zabawy z efektami narysowałam Line Art z Króla Lwa:
Cz.13 
I jeden obrazek z życia Taki i Mufasy, jak bracia poznali Sarabi i Sarafinę:
Cz.14
Proszę o ocenę każdego obrazka od 1 do 10.

78.Powrót Kopy

Kopa walczył z Nero w dżungli. Lwy świetnie się bawiły, ale lew z Lwiej Ziemi chciał już wracać. Wiedział, że Nero może trochę się zdenerwować. Kopa zebrał w sobie odwagę i zaczął mówić:
-Nero. Pamiętasz jak opowiadałem ci, że jestem księciem i prawowitym władcą? 
-Pamiętam. Byłoby fajnie gdybyś był królem! -odpowiedział Nero
-Ja... chcę wrócić do domu. 
-To świetnie!
Nero nie zmartwił się, w prost przeciwnie cieszył się. Gdy Kopa zostanie królem to Nero będzie ważną osobą na Lwiej Ziemi. Jeżeli oczywiście syn Simby pozwoli mu tam zamieszkać.
-Nie jesteś zły? -zapytał Kopa
-Nie. Przecież jak będziesz królem to zaszczyt być przyjacielem władcy. -odparł Nero -Jeżeli będę mógł tam zamieszkać.
-Nie wiem czy będę królem. Raczej, chyba że Kiara już kogoś ma. Jednak mój ojciec chyba by jej tak szybko nie koronował. 
-To może wyrusz jutro na Lwią Ziemię, a ja przybiegnę tam za kilka tygodni. Co ty na to? 
-Dobrze. Muszę się wyspać. 
Po tych słowach Kopa zjadł kilka robaków i wszedł do jaskini. Szybko zasnął i śniła mu się Vitani.
***
Rano Kopa wstał wcześnie, zjadł śniadanie i pożegnał się z Nero. 
-Przyjdź za te kilka tygodni. -zawołał
Lew biegł szczęśliwy w kierunku Lwiej Ziemi. Najpierw prawowity władca biegł przez dżunglę, później pustkowie, a następnie przez łąki. Zatrzymał się przy rzece. Zaczął rozmyślać czy rodzice go poznają, czy Vitani go jeszcze kocha... 
Pewny siebie poszedł nad wodopój. Spotkał tam lwicę z grzywką, a była to Vitani.
-Cześć, Vitani. -powiedział
-Kim jesteś? -warknęła lwica
-Przyszłym królem i synem Simby. Jestem Kopa.
-Chodź na Lwią Skałę. 
Tani zaprowadziła Kopę na Lwią Skałę. Był tam akurat Simba, Nala, Kovu i Kiara.
-Vitani, kto to jest? -zapytał król Simba
-Jestem Kopa. Twój syn. -przedstawił się przybysz
Wszyscy się zdziwili.
-Kopa... mój synu! -Simba ucieszył się
Nala przytuliła syna, a jej mąż też to zrobił. Kiara też się ucieszyła, ale Kovu stał z kamienną miną. Lew z blizną marzył o tronie, ale Kiara nie chciała być królową. 
-Jutro zadecyduję o tronie. -przemówił Simba
Kopa uśmiechnął się, a jego ojciec odwzajemnił uśmiech. Resztę dnia spędził z Vitani.
***
Simba po południu z Nalą zebrał Kopę, Vitani, Kovu i Kiarę na Lwiej Skale. Chciał z żoną ogłosić kto później obejmie tron. Kiarze nie zależało na tronie, ale Kovu bardzo chciał być władcą. 
-Uroczyście ogłaszamy, że za kilka dni będzie koronacja. -powiedziała Nala
-Kogo? -zapytała Kiara
-Kopy i Vitani. To im należy się tron. -oznajmił Simba
Kovu zasmucił się, a jego smutek zauważył król.
-Nie martw się, Kovu. -powiedział
Kopa za to przytulił Vitani. Teraz myślał tylko o jednym - o powrocie Nero.
***
Głosujcie w sondzie :)

Głosowanie 8)

Kilka osób pisało mi na Gadu Gadu, żebym założyła nowy blog. Pytałam się was o czym, ale głosy są różne. Pod tym postem piszcie o kim mam pisać. Moje propozycje to:
-Sarabi
-Sarafina
-Tama
-Spotty
-Mheetu

Możecie dawać swoje propozycje. Pytam się was, bo zależy mi na opinii czytelników. Zrobię jeszcze sondę i tam też możecie głosować.
Czekam na propozycję.

piątek, 4 maja 2012

77.Dziewczyna Afu'y

Krótko przed bitwą i przyjściem Kovu, Ema oznajmiła, że chodzi z Babu. Boga i Joe oznajmili, że są parą. To oznaczało, że tylko Afua jest sam. Afua martwił się z tego powodu, bo nie było żadnych wolnych lwic w jego wieku na Lwiej Ziemi. Gdy Ema z Babu i Boga z Joe chodzili na randki, on samotnie przesiadywał pod dużym drzewem przy rzece. Rozmyślał nad ucieczką i poszukaniem swojej drugiej połówki. Afua nagle zobaczył smutną lwicę, która szła w jego kierunku. Lwica najwidoczniej była z Złej Ziemi, ale od razu wpadła w oko Afu'ie. Lew szybko wszedł na drzewo, żeby lwica go nie widziała. Los sprawił, że lwica usiadła pod drzewem. Afua zdenerwował się i wszedł w liście. Miał nadzieję, że lwica zaraz pójdzie. Mylił się, bo lwica nie zamierzała na razie się ruszać. Postanowił, że zakaszlnie i wmówi lwicy, że spał. Tak więc zrobił, lwica od razu zaczęła go budzić.
-Co tu robisz? -zapytała
-Spałem. -skłamał Afua i uśmiechnął się
-Widziałam cię wcześniej. -zaśmiała się lwica
Afua spojrzał na nią zdziwiony i speszony. Myślał, że jego plan wypali.
-Przepraszam. -wybąkał i już chciał odejść, ale lwica odparła:
-Jestem Spotty, a ty?
-Afua.
-Spotkajmy się tu jutro.
Afua zgodził się i szczęśliwy odbiegł. Spotty miała jasno-brązowe futro, kilka kropek pod lewym okiem i czarny nos. Była zgrabna i dobrze jej się patrzy z oczu. Prawie całą noc lew nie zmrużył oko, bo rozmyślał o jutrzejszym spotkaniu z tajemniczą Spotty.
***
Następnego dnia od razu po śniadaniu pognał w umówione miejsce. Afua nie mógł doczekać się spotkania z lwicą. Przysiadł pod drzewem i wypatrywał, czy Spotty nie nadchodzi. Po chwili ujrzał ją trochę zmartwioną. Spotty usiadła obok lwa i przywitała się.
-Afua, bo ja muszę ci coś powiedzieć... -rzekła
-Co?
-Ja... się w tobie... z-zakochałam.
Spotty odbiegła. Bała się reakcji Afu'y. Lew zerwał się i pobiegł za lwicą.
-Spotty, stój! -zawołał Afua
 -Wiem, że ty nie chcesz być z wyrzutkiem. -powiedziała załamana
-Spotty. Ja też się w tobie zakochałam. Nie musiałaś tak reagować, od początku mi się spodobałaś.
-Kiedyś pewien lew z Lwiej Ziemi powiedział, że nie chce być ze mną gdyż jestem wyrzutkiem.
-Nie martw się. Teraz masz mnie.
Ostatnie zdanie Afua wypowiedział z czułością. W końcu odnalazł swoją drugą połówkę, wiedział że taki związek będzie trudny. Afua był przecież z Lwiej Ziemi, a Spotty ze Złej. Ojciec Afu'y, Malka mógł na początku się nie zgodzić, by Afua był chłopakiem Spotty. Jednak Afua nie przejmował się tym, bo Spotty była dla niego naprawdę ważna. Przytulił ją. Prawie codziennie chodzili na spacery, dopóki na Lwiej Ziemi nie pojawił się Kovu.
***
Gdy Kovu pojawił się na Lwiej Ziemi, Spotty nie przychodziła spotykać się z Afuą. Ten chodził jednak pod drzewo z nadzieją, że ujrzy gdzieś ukochaną. Po kilku dniach dał sobie spokój. Pomyślał, że Spotty ma jakiś problem, ale że w końcu się odezwie. Po bitwie dwóch stad, Spotty zamieszkała na Lwiej Ziemi. Mogła teraz codziennie spotykać się z Afu'ą. Jej matka, Kahawa była zadowolona, że córka znalazła ukochanego. Dotty i Kahawa polubiły Afu'ę, a Malka i Tama polubili Spotty. Gdy Ema, Boga, Joe i Babu poznali dziewczynę Afu'y gratulowali mu i też ją polubili. Afua i Spotty często chodzili razem na spacery i w końcu Afua miał dziewczynę. Chociaż Spotty była od niego starsza to nie przeszkadzało młodemu lwu.
***
Fajna notka? I co do nowego bloga to myślę nad blogiem o:
-Spotty i Dotty (więcej o Spotty)
-Tama
-Sarafina
-Sarabi
Doradźcie mi. Jednak chętnie bym pisała o życiu Sarabi lub o Spotty.
Polecam nowy blog Sueno: Lwica Tama <kliknij>

środa, 2 maja 2012

76.Bitwa

Zira i jej stado postanowiło zaatakować stado Lwiej Ziemi, gdyż król był ranny i słaby. Dwa stada zebrały się nie daleko granicy. Simba i jego lwice zaryczały, lwice Ziry także zaryczały.
-Atak! -krzyknęła Zira
Rozpoczęła się bitwa. Stada walczyły zacięcie, do tego padał deszcz. Timon i Pumba uciekali przed lwicami, a Nala walczyła z Vitani. Simba dawał sobie radę, ale zazwyczaj jakaś lwica ratowała go z opresji. Starsze lwice, takie jak Sarabi i Sarafina nie walczyły. Było to dla nich ryzykowne, gdyż mogły zginąć. Najlepiej spisywały się lwice z pokolenia Nali i Simby. Bardzo dobrze walczyła Tama, Kula i Nanumi. Młodsze lwice też były dobre, a stado Ziry atakowało grupowo. Tylko Vitani walczyła sam na sam z Nalą, chociaż czuła że źle postępuje.
-Simba jesteś mój. -powiedziała Zira
Simba stanął na przeciw Ziry. Zmierzyli się wzrokiem i groźnie ryczeli. Już mieli atakować, ale między nich wskoczyła Kiara z Kovu.
-Już dość! -powiedziała księżniczka -To musi się skończyć.
-Zejdź z drogi. -odparła Zira do syna
-Nie skrzywdzisz Kiary, ani Simby. -warknął Kovu
-Pewien mądry król powiedział, że jesteśmy jednym. Wtedy nie zrozumiałam go, ale teraz rozumiem. -odparła Kiara
-Ale my i oni...
-My i oni to jedno. Jakie widzisz różnice?
Simba rozejrzał się po lwicach, jego córka miała rację. Przytulili się.
-Vitani, teraz! -rozkazała Zira
-Nie, matko. -odrzekła Vitani -Kiara ma rację, już dość!
Tani przeszła na stronę Simby, a w ślad za nią poszła Dotty, Spotty, Kahawa i reszta lwic. Zira została sama, lwica zdenerwowała się.
-Wracajcie. -krzyczała
-Przestań Zira. -przemówił król -Czas zapomnieć o przeszłości.
-Ja nigdy nie zapomnę! -mówiąc to rzuciła się na Kiarę
Lwice poturlały się, aż spadły na niższe półki skalne.
-Kiara! -krzyknął Simba, a po nim Kovu
-Simba, tama. -powiedziała Nala
Tama z nadmiaru wody, zaczęła pękać. Zira zaczęła spadać, ale Kiara chciała ją wciągnąć. Zira jednak spadła do wody i ślad po niej zaginął.
-Chodźmy do domu. -powiedział Simba -Wy też.
Zwrócił się do lwic i Kovu. Stada się połączyły, a Simba i Nala zaryczeli na Lwiej Skale. Kovu i Kiara zrobili to samo, chociaż Simba nie zamierzał oddawać im jeszcze królestwa. Musiał przekonać się jaki Kovu jest naprawdę. Nala polubiła Kovu, ale też nie wiedziała czy oddawać Kiarze i Kovu królestwo.

Nowy blog?

Ostatnio mam dobrą wenę i po prostu lubię pisać o Królu Lwie. Chciałam was zapytać czy założyć nowy blog? Jeszcze nie wiem o jakich czasach, ale raczej będzie to blog o którejś z przyjaciółek Nali. Może Tama albo Kula? Podsyłajcie mi pomysły o kim mam wtedy pisać i czy w ogóle zakładać nowy blog. Liczę na waszą pomoc ;d

wtorek, 1 maja 2012

75.Atak na króla

Kovu obudził się wcześnie i stanął na czubku Lwiej Skały. Rozejrzał się zdziwiony, że ze skały jest taki wspaniały widok. Przysiadł i szepnął sam do siebie:
-Jak mam jej to powiedzieć? Zira uknuła spisek i ja miałem was zabić, ale kocham cię...
Lew przysiadł zmartwiony, czuł że Kiara mu nie uwierzy. Nie chciał już zabijać Simby i reszty stada, bo zakochał się w księżniczce. Zawołał ją, a ona jak zwykle uśmiechnięta wyszła z jaskini.
-Kiaro, musimy porozmawiać. -powiedział
Nagle z groty wyszedł też król.
-Ja z nim porozmawiam. -odparł i uśmiechnął się do córki
Księżniczka odwzajemniła uśmiech i obserwowała, jak Kovu powoli idzie za Simbą. Lwy poszły w miejsce, gdzie dwa dni temu wybuchł pożar. Było tu bardzo sucho.
-Skaza nie mógł się uwolnić od nienawiści. -rzekł Simba -I to ona go zniszczyła.
-Nikt nigdy nie mówił o nim tak jak ty. -odpowiedział Kovu -Więc on był zabójcą...
-Ogień jest zabójcą, a czasem to co przetrwa jest silniejsze niż to co było. Jak dostanie szansę.
Wtedy Simba odcisnął w ziemi swoją łapę i odkrył małe nasionko, które właśnie dostało szansę. Po chwili coś zaszemrało.
-Grrr... -zaczęło coś warczeć
Wokół lwów pojawiło się stado Ziry.
-Nie. -szepnął Kovu
Simba zaniepokoił się.
-Ty! -krzyknął
-Ooo... Simba! -powiedziała Zira
-Zira... -warknął król
-Co ty tutaj robisz, idąc sam? Zupełnie sam?
Lwice zaśmiały się, a Kovu stał nie pewny. Nie chciał zabijać Simby. Zaczęła się walka.
-Nie!!! -krzyczał Kovu -Zostawcie go!
Nikt nie zwracał na niego uwagi, całe stado było pochłonięte walką. Tylko on stał pośrodku i nie wiedział co ma robić. W końcu spróbował odciągnąć lwicę od Simby, ale nie udawało mu się to za bardzo. Simba spadł z małej góry, a za nim ześlizgnęły się lwice. Na samym czele szedł Nuka, który chciał zaimponować matce. Król rozejrzał się, był w pułapce. Zauważył tamę, po której zaczął się wspinać. Było to bardzo ryzykowne, gdyż w każdej chwili belki mogły runąć. Na górze stał Kovu.
-Kovu, bierz go. -krzyknęła Zira
On jej nie posłuchał, ale za to Nuka zaczął wspinać się za królem.
-Robię to dla ciebie, matko. -powiedział Nuka
Jednak kilka belek osunęło się i przygniotło Nukę. Kovu zszedł na dół i odsunął belkę, ale jego matka go odrzuciła. Zira złapała głowę syna.
-Zrobiłem do dla ciebie, matko. -szepnął
I jego głowa opadła bezwładnie.

Vitani i Dotty stanęły obok niej. Cała trójka zapłakała; reszta lwic także przeżywała śmierć członka stada. Na dodatek był to syn ich królowej.
-Skazo, opiekuj się moim Nuką. -powiedziała Zira
Ostatni raz spojrzała na ciało syna i podeszła do Kovu. 
-Ty! -krzyknęła
Zira drapnęła Kovu w oku, a ten miał taką bliznę jak Skaza.
-Jak mogłeś to zrobić?
-To nie moja wina. -bronił się lew
Spojrzał na Zirę, a lwicy przypomniał się Skaza. Kovu uciekł.
***
Tym czasem Simba uciekł na Lwią Skałę. Ujrzał Kiarę, Timona, Pumbę i Zazu. Szedł powoli ledwo trzymając się na nogach.
-Ojcze, ojcze! -zawołała księżniczka -Zazu, leć po pomoc.
Guziec, surykatka i lwica podbiegli do króla.
-Co się stało, Simba? -zapytał Timon
-Kovu... zasadzka... lwice... -powiedział Simba i zemdlał
Pumba wziął przyjaciela na plecy i zaniósł go na Lwią Skałę. Wszyscy zaniepokoili się stanem króla, myśleli też że Kovu naprawdę stał się dobry. Po godzinie pod Lwią Skałą zebrała się zwierzyna - żyrafy, zebry, antylopy, małpy, słonie, strusie i wiele innych zwierząt. Przyszedł również Kovu.
-Kovu... -ucieszyła się Kiara i chciała podbiec do lwa
Simba jednak ją powstrzymał i zaryczał.
-Po co tu wróciłeś? -zapytał Simba
-Zrozum... ja bym nigdy cię nie zabił.
-Nie jesteś jednym z nas!
-Proszę, wysłuchaj mnie.
-Kiedyś sam mnie prosiłeś, żebym cię osądził. Teraz wydam wyrok: wygnanie!
-Nie! -krzyknęła Kiara
Chciała biec do Kovu, ale inne lwice zagrodziły jej drogę. Kovu zaczął uciekać, a zwierzęta zaczęły z niego szydzić i rzucać owocami. Biegł daleko, a sam nie wiedział gdzie.
-Nie opuścisz na razie Lwiej Skały, bo tu jesteś bezpieczna. -powiedział Simba -On idzie w ślady Skazy...
Kiara zmartwiona weszła do małej jaskini. Timon i Pumba pilnowali jej, ale sprytna lwica i tak uciekła. Biegła szukać ukochanego. W końcu go znalazła, przytulili się.
-Ucieknij ze mną. -odrzekł Kovu
-Musimy wrócić... -powiedziała Kiara
Polizała lwa i zastanawiali się co mają zrobić.
***
Trochę smutne :(

niedziela, 29 kwietnia 2012

74.Kovu na Lwiej Ziemi

-Kiaro, idź już. -powiedziała Nala i przytuliła córkę
Kiara wyszła z jaskini, Rafiki życzył jej szczęścia. Simba i Nala również. Dzisiaj dla księżniczki był wielki dzień - pierwsze polowanie. Lwica bowiem skończyła dwa lata, czyli wkraczała w dorosłość. Władcy pozwolili córce zapolować samej, a nie tak jak się to robi zazwyczaj - w kilka lwic. Ema i Boga zapolowały dzień przed księżniczką i udało im się upolować antylopę. Kiara szła powoli, aż w końcu zauważyła małe stado zebr. Zaczęła się skradać.
***
Tym czasem Kovu siedział obok Ziry. 
-Wiesz co masz zrobić. Zrób do dla Skazy i dla mnie. -powiedziała Zira -Jaki jest twój cel?
-Zabić Simbę i zostać królem. -odparł Kovu z poważną miną
-Nuka, Vitani! Idźcie już... wiecie co robić. 

Vitani i Nuka poszli na Cmentarzysko Słoni z patykami w pysku. Ich zadaniem było rozpalenie pożaru na Lwiej Ziemi. Zira wiedziała, że to dzisiaj będzie polować Kiara i są spore szansę, że nikt jej nie uratuje. Kovu nie był pewny czy dobrze postępuje, ale cóż robi to dla matki i przybranego ojca. Jego imię było nawet na część Skazy, powiedziała mu to Zira. Gdyż Kovu znaczy blizna, a Skaza miał charakterystyczną cechę - bliznę. Nuka i Tani doszli na Cmentarzysko, podpali swoje patyki i zanieśli je szybko na Lwią Ziemię. Zostawili patyki i wrócili do Ziry. Krzaki i drzewa zaczęły płonąć, a nie daleko była Kiara. Już właśnie miała skoczyć na jedną z zebr, gdy poczuła dym. Jako ciekawska lwica księżniczka od razu poszła za zapachem spalenizny. Zobaczyła ogień, przerażona zaczęła uciekać nie wiadomo gdzie. Biegła szybko, po prostu przez siebie. Nagle wpadła w pułapkę, ogień ją okrążył i nie miała jak uciec. Nagle przed nią wskoczył silny brązowy lew. Kiarze zrobiła się słabo, dym źle na nią zadziałał i upadła. Kovu wziął ją na plecy i postanowił ją uratować. Nie wiedział dlaczego ją ratuję, miał ją przecież zabić. Całe to zdarzenie widział Rafiki, ten też szybko pobiegł na Lwią Skałę. Kovu biegł bardzo szybko, w końcu udało mu się dotrzeć na Lwią Skałę. Na jego widok Simba zdenerwował się.
-Zostaw ją. -warknął -I idź. 
Wtedy wtrącił się szaman:
-On ja uratował. 
-Mogę zostać? -zapytał Kovu
-Dlaczego? -odparł zdziwiony król
-Zira mnie wygnała.
-Za to, że uratowałeś moją córkę możesz zostać. 
Kovu położył Kiarę. W końcu lwica się zbudziła. 
-Kovu? -zapytała 
-Tak, to ja. Chyba się znamy... 
-Kiara. Poznałam cię w dzieciństwie i znałeś mojego brata. 
Kovu i Kiara poszli nad wodopój. Na razie Kovu miał zamiar zbliżyć się do Simby i w odpowiednim momencie zaatakować. W nocy była burza i pożar zgasł.
***
Następnego dnia Simba wstał wcześnie i poszedł nad wodopój. Bardzo chciało mu się pić, wtedy również wstał Kovu. Na taki moment czekał syn Ziry, był sam na sam z królem. Simba bił wodę, a Kovu schował się za kamieniem. Wysunął pazury i już miał skoczyć, gdy by nie Kiara.
-Dzień dobry. -zawołała 
Kovu spojrzał na nią i z powrotem na wodopój. Króla już nie było.
-Chodź. -dodała księżniczka
Zły Kovu posłusznie poszedł za lwicą. Położył się, a ta ćwiczyła skradanie.
-Nie oddychaj tak głośno. -powiedział lew -Patrz na mistrza i ucz się.
-No dobrze... 
Kovu zaczął się skradać i wskoczył na Timona. Później zaczął z Kiarą ganiać ptaki i za sprawą Rafikiego dotarli do Upendi. 
***
Mam nadzieję, że film się wczyta. Kolejna notka będzie we wtorek ^^ I jak się podoba nowy wygląd bloga?

sobota, 28 kwietnia 2012

73.Prawda

Vitani siedziała na Złej Ziemi i myła się. Nie kłóciła się ostatnio z matką. Ich relację się poprawiły, a narzeczony Tani znalazł inną. Nagle nastoletnia lwica spojrzała w kałużę. Przyjrzała się swojemu odbiciu; jej uwagę przykuły oczy. Oczy Vitani były fiołkowo-niebieskie. Zira miała brązowe, a Skaza zielone. Dlaczego ona miała niebieskie? Grzywki też nie miał nikt w rodzinie. Nos miała różowy, a rodzice czarny.
-Kim ja właściwie jestem? -zapytała
Przecież w ogóle nie jest podobna do Skazy i Ziry. Nagle przypomniał jej się pewien obraz z dzieciństwa, gdy po raz ostatni widziała Skazę. Nie była podobna do ojca, który miał zielone oczy o małych źrenicach i brązowe futro. Vitani zaczęła rozmyślać o rodzicach i o sobie. Wcale nie byli do siebie podobni.
-Pewnie mam tylko takie wrażenie. -powiedziała
Odeszła od kałuży i usiadła nie daleko jaskini. Usłyszała kłótnie Ziry i jakiegoś lwa, którego nie znała.
-Dobrze, niech Ci będzie. -warknęła Zira -Chodź.
Po chwili przed Tani stała Zira i jakiś lew. Futro miał koloru toffi, niebieskie oczy i brązowa grzywa. Vitani spojrzała na przybysza, a po kilku minutach obok niej usiadł Kovu. Było czuć nie miłą atmosferę. W końcu Zira przemówiła:
-Vitani, Kovu... to jest wasz ojciec. Tojo, a Skaza był waszym przybranym ojcem.
Vitani przytuliła biologicznego ojca, po chwili Kovu poszedł w jej ślady.
-Cieszę się, że was widzę. -powiedział Tojo
Po kilku minutach dzieci puściły ojca.
-Zira? Mogę się z nimi widywać? -zapytał lew
-Pewnie... -odparła bez przekonania, Zira
Tojo uśmiechnął się i odbiegł na Lwią Ziemię.
***
 -Czemu nas oszukiwałaś? -spytał Kovu
-Całe życie wmawiałaś, że Skaza to nasz ojciec... -dodała Vitani
-Oh... zrozumcie. -zaczęła Zira -Nie było okazji.
Tani chciała coś odpowiedzieć, ale Zira pobiegła na polowanie.
-Teraz już wiem dlaczego mam niebieskie oczy... -szepnęła Vitani
 ***
Trochę nudne, ale za to następna notka już jutro ^^

piątek, 27 kwietnia 2012

72.Przygotowanie Kiary

Kiara dmuchnęła w dmuchawiec, spojrzała jak dwa motyle odleciały. Puch z latawca poszybował nie daleko, aż w końcu opadły między trawę. Lwicy skojarzyło to się z małym kręgiem życia. Kiara jako nastoletnia lwica stała się bardziej roztrzepana niż wcześniej. Często spacerowała sama rozmyślając. Nie długo będzie musiała wybrać partnera, ale do żadnego lwa w jej wieku nic nie czuła. Nie chciała być królową, sądziła że Kopa nadawałby się bardziej na władcę. Jednak cóż mogła zrobić? Całe stado w nią wierzy, a rodzice mają nadzieję, że będzie dobrą królową.
-Co robisz córeczko? -zapytała nagle Nala, która podeszła do księżniczki
-Nic. -odparła Kiara
-To świetnie. -ucieszyła się królowa -Pójdziesz poobserwować jak polują dorosłe lwice. Nie długo ty będziesz polować.
Lwice przeszły się kawałek, rozmawiając. Weszły na niski pagórek, a tam siedziała Sarabi i Sarafina.
-Jesteście. -powiedziała Saraf
Babcie przytuliły wnuczkę i Sarabi zaczęła tłumaczyć.
-Na większe stado lepiej się poluje z kimś. Najpierw trzeba zaryczeć i stado zacznie uciekać, a później...
-Gonisz je. W końcu atakujesz i jest. -dokończyła Sarafina
-Uczycie Kiare? -zawołała Kula
-Tak. -powiedziała Sarab
(na kamieniu Sarafina, obok Kiara, ciemna to Sarabi, a z przodu Nala)
Kula usiadła za Sarabi i spojrzała na Kiarę. 
-Tam jest stado zebr. -zauważyła Nala
-Zapoluję z wami. -odparła Kula -Może się rozdzielimy?
-Ja pójdę z Nalą, a Kula i Sarab razem. Co wy na to? -zaproponowała Sarafina
-Obserwuj nas Kiaro! -zawołała Nala i polizała córkę po pyszczku
Kiara milczała. Cztery lwice zeszły z pagórka. Nala poszła z Sarafiną, a Kula z Sarabi. Sarab czaiła się w trawie i czekała, aż Nala i Saraf zaryczą.
-Rrrrroaaaarrrr! -zaryczały nagle dwie lwice
Zebry spłoszyły się i zaczęły galopować. Cała czwórka zaczęła biec za posiłkiem. Sarabi skoczyła na dużą i silną zebrę. Była tak silna, że musiała pomóc jej Kula. Nala i Sarafina upolowały średnią zebrę. Kiara była pod wrażeniem. Nie wiedziała, że jej babcie są jeszcze pomimo swojego wieku takie dobre w polowaniach. Lwice zaniosły zebry na Lwią Skałę i wróciły na pagórek, tylko Kula została na Lwiej Skale. Lwice położyły się w cieniu małych drzewek. Po chwili wstały i rozmawiając poszły się przejść. Potem usiadły pod małym lasem. Sarafina i Nala zasnęły, a Sarabi i jej wnuczka jeszcze rozmawiały.
-Dobrze polujesz, babciu. -pochwaliła babcię Kiara
-Ciekawe jak tobie pójdzie. -odrzekła starsza lwica -To już za kilka miesięcy.
-Trochę się denerwuje...
-Nie masz czym. Tobie na pewno się uda!
-Skąd to wiesz? Nie czuje jakoś powołania do polowania.
-Oh, Kiara. -westchnęła Nala, która się zbudziła -Przesadzasz, nie znam lwicy, która nie umie polować.
Sarabi pomyślała, że Mufasa nad nią czuwa. Nie chciała jednak mówić tego wnuczce. Sarab nie lubiła rozmawiać z kimś o mężu. Rozmawiała o tym czasem z Sarafiną, która wtedy też straciła męża. Kiara uśmiechnęła się, a Nala znowu zasnęła.
-Babciu? -zapytała Kiara
-Tak? -odpowiedziała Sarabi, zamykając oczy
-Opowiesz mi o Mufasie, albo o innym dawnym królu?
-Nie teraz.
Po tych słowach Sarabi ziewnęła i zasnęła. Kiara wstała i pobiegła nad wodopój, ugasiła pragnienie i położyła się. Po godzinie nad wodopój przyszedł Simba z Nalą. Położyli się nie daleko Kiary.
-Dzisiaj ładnie zapolowałyście. -powiedział król
-Mama i babcie wspaniale polują. -dodała Kiara
Księżniczka uśmiechnęła się. Poszła na spacer z Emą, a para królewska nadal odpoczywała nad wodopojem. Ema rozmawiała z przyjaciółką o polowaniu. Zamartwiały się, że im nie pójdzie. Bały się, że nic nie upolują. Później spotkały Timona i Pumbę, i opowiedziały im o swoim problemie. Surykatka i guziec powiedzieli tylko:
-Hakuna Matata!
-Co to znaczy? -spytała Kiara
-Niech opowie ci Simba... -odparł Pumba
***
[Pytania]
1.Wymień imiona lwic, które pokazywały Kiarze jak się poluje.
2.Ile zebr upolowały lwice?
3.Z kim zamartwiała się pod koniec Kiara?

Trochę się napisałam ;P


wtorek, 24 kwietnia 2012

Balonowa rysuje cz.9 i cz.10

Balonowa rysuje cz.9
No i narysowałam Kermita xd I Simbę, Kopę, Kiarę, Vitani i Kovu:
Cz.10

71.Sny i zamartwianie się Kopy

Od czasu, gdy Kopa zamieszkał w dżungli trochę minęło. Książę był już nastoletnim lwem, a po jego ranach nie było śladu. On i Nero byli silnymi i przystojnymi lwami. Kopa coraz częściej myślał o rodzinie. O rodzicach, siostrze, babciach i o przyjaciołach. Pewnej nocy przyśnił mu się sen. Śnił mu się Simba, który szeroko się uśmiechał. Po chwili uśmiech mu zszedł i Kopa zauważył Zirę, Kovu, Kiarę, Nale, stado Simby, stado Ziry i... Vitani. Później była bitwa, a następnie Kopie ukazał się uśmiechnięty Simba. Obok niego twarz Kovu, Kiary, Vitani i Kopy. Była tam też korona, która leżała obok Simby. Wtedy Kopa się obudził i zrozumiał, że nie długo będzie musiał wrócić na Lwią Ziemię. Tylko dlaczego w śnie ukazał się Kovu, czy Zira wygra bitwę i Kovu zostanie królem? Czuł, że kolejny król może być zły. Nie wiedział czy ma zostawić Nero i wrócić na Lwią Skałę, czy zostać w dżungli. Z jednej strony Nero mógł wrócić z nim, a z drugiej może Nero chciałby wrócić na Rajską Ziemię. Kopa tęsknił za rodziną, ale Nero był jego przyjacielem. Teraz nie wiedział co ma zrobić. Czuł też, że Vitani za nim tęskni. Przecież on ją kochał, a ona być może jego też. Książę zmartwił się, nie wiedział zupełnie co ma robić. Gdyby wrócił na Lwią Ziemię zostałby królem, a gdyby nie wracał królową zostałaby Kiara i jej mąż. W śnie Kopy nie było jasno pokazane kim będzie mąż Kiary, ale lew widział że mąż Kiary nie będzie dobrym władcą.
-Może to będzie lew z Złej Ziemi? Hmm... Nuka? Może ktoś z Rajskiej Ziemi... -rozmyślał Kopa
W końcu zasnął i znowu miał dziwny sen. Też śnił mu się Simba i bitwa, a później jakiś duży brązowy lew z blizną. Kopa myślał, że to Skaza. Simba nie oddał jeszcze tronu, ale chyba chciał go oddać brązowemu lwu. Widział jak już dorosła lwica z grzywką (Vitani) spacerowała po Lwiej Ziemi. I znowu ukazał mu się Simba, Nala, Kiara, Kovu, Vitani i on sam. Simba był zaniepokojony, pewnie nie wiedział komu oddać tron. Kopa obudził się. Teraz naprawdę nie wiedział co ma robić. W końcu postanowił, że za kilka miesięcy wróci na Lwią Ziemię. Miał nadzieję, że dotrze zanim Simba odda komuś tron. Marzył żeby zostać dobrym królem Lwiej Ziemi. Taki, który byłby lubiany przez stado, który by o nie dbał i taki, który byłby szczęśliwy. Kopa spojrzał w źródełko i ujrzał swoje odbicie, które w połowie zamieniło się w odbicie nastoletniego Simby.

Oceniajcie rysunek ^^ Pierwszy sen Kopy xd
***
Wiem, że nie jest zbyt ciekawe. Spieszę się i nie wiedziałam o czym napisać xd
[Pytania]
1.Ile snów miał Kopa?
2.Jego odbicie zamieniło się w połowie w odbicie... ?
3.W kim jest zakochany Kopa?

poniedziałek, 23 kwietnia 2012

70.Najlepsze przyjaciółki i kłopot Vitani

Kiara była już nastolatką i po zajściu z Zirą nie chodziła na Złą Ziemię. Czasem kręciła się przy rzece, ale bardzo rzadko. Wciąż miała nadzieję, że zobaczy gdzieś Kovu. Jednak nigdy nie zauważyła nastoletniego lwa o brązowym futrze. Simba i Nala nie otaczali już Kiary taką opieką jak wtedy gdy była młodsza. Bali się o córkę, ale wiedzieli że nastoletnia lwica potrafi sobie poradzić. Pewnego dnia, gdy księżniczka spacerowała nie daleko rzeki zauważyła lwicę w jej wieku. Miała złoto-beżowe futro, grzywkę i piękne fiołkowo-niebieskie oczy. Kiara zebrała się na odwagę i podbiegła do rówieśniczki.
-Cześć, jestem Kiara. -przedstawiła się
-Nazywam się Vitani i pochodzę z Złej Ziemi. -powiedziała lwica
-Co tu robisz?
-Zebrało mi się na wspomnienia.
I z pysku Tani zszedł uśmiech. Kiara spojrzała na lwicę.
-Kogo wspominasz?
-Mojego przyjaciela z dzieciństwa. Moja mama go zabiła... -zapłakała Vitani -Nazywał się Kopa i jest synem Simby. Bardzo go lubiłam, mój brat też się z nim przyjaźnił.
Kiara zrozumiała, że Vitani naprawdę była zakochana w Kopie.
-Kopa to mój brat. 
-Przykro mi, pewnie przeżywałaś jego śmierć.
Księżniczka nie odpowiedziała. Myślała teraz o Kovu, który jest bratem Vitani.
-Co robi Kovu? -spytała po chwili
-Skąd znasz mojego brata?
-Spotkałam go kiedyś.
-On nie może wychodzić, matka uczy go codziennie.
Kiara i Vitani zaczęły wspominać Kopę; rozmawiały też o Kovu, Zirze i ogólnie o wszystkim. Spotykały się tak przez kilka dni i stały się najlepszymi przyjaciółkami. Nie miały przed sobą tajemnic, ale w końcu dowiedziała się o tym Zira. I Tani nie mogła się wymykać.
***
Gdy Zira dowiedziała się o przyjaciółce swojej córki wpadła w szał. Zaczęła teraz codziennie uczyć Vitani, że nie może tam chodzić, że Simba i jego rodzina to wrogowie. Tani udawała, że jest przeciw Simbie. Chociaż w głębi serca czuła, że nie chce pomagać Zirze. Chciała być dobrą lwicą. Pewnego dnia opowiadała Nuce, że chce iść na Lwią Skałę. Powiedziała też, że nie musi być wcale taka zła. Jednak tej rozmowie przysłuchiwała się Zira, która w złości uderzyła córkę. Tani miała kilka zadrapań, a na dodatek żona Skazy powiedziała:
-Jutro idziesz poznać swojego narzeczonego. Jak zdobędziemy Lwią Ziemię to za niego wyjdziesz.
Tani wściekła odparła:
-Moje serce należy do Kopy.
-Grrr...
Zira znowu uderzyła Vitani, a ta poszła do malutkiej jaskini. Nikt nie wiedział o tej jaskini oprócz Tani, Kovu i Dotty. Tani zaczęła płakać i użalać się, czemu ten świat jest taki nie sprawiedliwy. Do jaskini wszedł Kovu i próbował pocieszyć siostrę.
-Vitani, nie martw się. -powiedział
-Jak mam się nie martwić? Mama chce mnie wyswatać z jakimś lwem, którego nie znam. Zmusza mnie do bycia złym!
-Przecież ten lew może nie jest taki zły.
-Moje serce należy do Kopy.
Tani zapłakała, nie wiedziała co ma robić. Kovu przytulił przyjacielsko siostrę, ale Vitani nie chciała być zła. Nie chciała wychodzić za jakiegoś innego lwa niż Kopa. Jej brat zmartwił się, że nie może pocieszyć siostry. W końcu jednak przeszło jej.

niedziela, 22 kwietnia 2012

Balonowa rysuje cz.5, 6, 7, 8

Ostatnie miałam natchnienie xd I narysowałam kilka obrazków.
Pikachu (Balonowa rysuje cz.5)
Squirtle (Balonowa rysuje cz.6)

Hippo (Balonowa rysuje cz.7)


Ahadi, Mufasa & Taka (Balonowa rysuje cz.8)
Każdy rysunek oceńcie w skali od 1 do 10.