Regulamin Bloga

Regulamin Bloga:
1.Nie kopiuj treści notek!
2.Nie przeklinaj i nie obrażaj innych.
3.Zdjęcia można kopiować, nie można tego zrobić jeżeli przy zdjęciu pisze: DON'T COPY!
4.Nie podszywaj się pode mnie i innych.
5.Miło jak zostawisz komentarz, polecisz blog i dołączysz do obserwatorów.

Jeżeli wkleisz avatar mojego bloga na swój blog do każdej notki napiszę ci komentarz!

czwartek, 15 września 2011

09.Miłość nie zawsze jest piękna

Mohatu przesiadywał nad wodopojem, układał w głowie przemowę. Chciał w najbliższym tygodniu oświadczyć się Zauditu. Koło niego siedziała Tina przytulona do Frugo i Villa tuląca Tibo. Przyjaciele byli szczęśliwi, bo każdy z nich miał parę. Oprócz Lizy, ta chodziła całymi dniami markotna. Teraz leżąc między znajomymi siedziała smutna. Wszyscy widzieli, że lwica zakochała się. Nie wiedzieli jednak w kim...
-Powiedz, to ci pomożemy. -nalegał Mohatu
-NO właśnie. -potwierdził Frugo
-Jaa... się zakochałam w... -zaczęła niepewnie Liza
-NO mów. -pogoniła ją Villa
-W Vukim, bracie Zauditu. -dodała Liza -Nie wiem jak mu o tym powiedzieć, bo on spotyka się z taką brązową lwicą, ona nie jest z Lwiej Skały. Ta lwica jest w naszym wieku i ma na imię chyba Doli jakoś podobnie...
-Dalia... -wyszeptał Mohatu
Liza potwierdziła, Mohi pomyślał o Dali. Nie rozmawiał z nią od momentu, gdy poznał Zau.
-Chodźmy do Zauditu i Vukiego. -zaproponował Tibo i udał się w stronę rzeki
Liza smutna wlokła się nie końcu, w końcu będzie musiała
powiedzieć Vukiemu o jej miłości. Może on ją odepchnie, albo będą razem. Gdy dotarli w stałe miejsce spotkań Zauditu siedziała na pniu i myła się. Nie zauważyła przyjaciół, dopóki się nie przywitali. Przyjaciele posiedzieli na zwalonym drzewie, dopóki nie przyszedł Vuki z Dalią.
-Mohatu? -zdziwiła się Dalia
Książę nie odpowiedział nic, Vuki spojrzał na zgromadzonych. Jego wzrok przyciągnęła zasmucona Liza.
-Co wy tacy smutni? -zapytał najstarszy
Liza tylko westchnęła, a Dalia odbiegła do domu.
-Liza, musimy pogadać. -odrzekł brat Zauditu
Lwica podbiegła do Vukiego, i odeszli kilka metrów od reszty.
-No coś się szykuję. -powiedziała Tina
-Liza, bo widzisz to ważne... -zaczął Vuki
-Też ci muszę o czymś powiedzieć. -odparła Liza
-Ja cię kocham! -wykrzyknęli jednocześnie i zarumienili się
Vuki obiecał zerwać z Dalią, i zakochani wrócili do reszty. Tam przytuleni Mohatu do Zauditu, Tibo do Villi i Frugo do Tiny. Wszyscy śmiali się i żartowali, wreszcie wszyscy byli szczęśliwy. Potem zaczęli walkę, lubili trenować siłę.

08.Spotkania z Zauditu



I następnego dnia rano Mohatu, Frugo, Tibo, Tina i Villa wymknęli się w stronę rzeki granicznej. Spotkali tam Zauditu i zaczęli się bawić w berka. Świetnie się razem bawili i nie spotkali tam Dali. Mohi codziennie odwiedzał potajemnie Zauditu, ukrywając to przed rodzicami. Książę postanowił w przyszłości z Zauditu zasiąść na tronie, nie mówił na razie o tymmałej lwicy. Przyjaciele z Lwiej Skały byli już nastolatkami. I na wyprawy koło rzeki zaczęła z nimi chodzić prawie nastoletnia Liza. Pewnego dnia, gdy Mohatu sam wybrał się na randkę z Zauditu. Nastoletni książę nie wiedział, że śledzi go Mahiri. Królowa zdziwiła się widząc swojego syna z lwicą Złej Ziemi. Mahiri obserwowała zakochanych. Wiedziała, że ta miłość jest prawdziwa, z jednej strony lwica cieszyła się. Królowa pobiegła na Lwią Skałę zawiadomić Dahabu, król zdziwiony zastanowił się.
-Widać, że to prawdziwa miłość. Mohatu złączy pokolenia! -odparła Mahiri
Dahabu cieszył się, ale z drugiej strony Zauditu może wykorzys
tać Mohiego. Gdy książę wrócił na Lwią Skałę był bardzo szczęśliwy. Przed wejściem do jaskini zatrzymała go Mahiri i Dahabu.
-Mohatu ty kochasz tą lwicę z Czarnej Ziemi. -zapytał Dahabu
-Skąd wiecie? JA i Zauditu zasiądziemy na tronie, my pogodzimy stada. -odpowiedział Mohatu
-Cieszymy się, że chcesz połączyć stada. Jednak ta lwica może cię wykorzystać... -powiedziała królowa
-Wcale nie! Zauditu taka nie jest! -przerwał matce lew
Mahiri odeszła do jaskini, a Dahabu rzekł:
-My tylko cię ostrzegliśmy.
Król też poszedł do groty, a Mohi został sam. Siedział na czubku Lwiej Skały, ale podeszła do niego Mahiri i łagodnie powiedziała:
-Będziecie dobrze panować.
-To się jeszcze okaże... -odrzekł Mohatu i uśmiechnął się
Mohi roześmiał się i pobiegł nad wodopój, siedziała tam Liza i Frugo. Książę wbiegł do wody, ochlapując zaskoczonych przyjaciół. Po chwili cała trójka nurkowała w wodopoju.




środa, 14 września 2011

07.Złamane serce Dali

Mohatu przybiegł do jaskini Dali i jej rodziców. Dalia wylegiwała się przed jaskinią, miała opuchniętą łapę. Mohi usiadł koło niej i milczał. Myślał jak powiedzieć Dali o rozstaniu, nie chciał łamać jej serca.
-Eh, Dalia muszę ci coś powiedzieć? -zaczął książę
Młoda lwica spojrzała na niego pytającym wzrokiem.
-No, bo widzisz. Właśnie poczułem, że nie kocham cię. I chcę z tobą zerwać, przepraszam. -dodał Mohi
Dalia zdziwiła się i gniewnie popatrzyła na Mohatu i wybąkała:
-Jesteśmy razem kilka godzin, a ty już ze mną zrywasz?
Wściekła pokuśtykała to jaskini, a książę został sam. Nagle podszedł do niego Isaki.
-Doskonale rozumiem Cię. Wiem, że jest ci przykro... -powiedział lew
Książę tylko westchnął i opuścił głowę. Isaki spojrzał na lwiątko.
-Jest już wieczór, chodź. -dodał Isaki -Zaprowadzę Cię do domu.
Mohatu wstał i udał się w stronę Lwiej Skały, a obok niego dumnie kroczył Isaki.
-Nie martw się już, Dali to przejdzie. Po za tym ten co ją przyniósł
ciągle się na nią gapił, a ona na niego. -pocieszał księcia, lew
Mohi uśmiechnął się i zaczął rozmawiać z ojcem Dali. Gdy dotarli na Lwią Skalę razem z Dahabu i Mahiri zjedli kolację. Potem Isaka odszedł do swojej jaskini, a książę opowiedział rodzicom o krótkiej miłości do Dali. Ci wysłuchali go uważnie i popatrzyli po sobie. Mohi nie powiedział nic o Zauditu, ale postanowił się spotkać następnego dnia z jego nową dziewczyną. Wieczorem porozmawiał jeszcze ze swoimi przyjaciółmi. Frugo, Tina, Tibo i Villa też chcieli iść z Mohatu. Ten zgodził się i wszyscy mieli nadzieję, że będzie tam Zauditu. Książę trochę martwił się, bo może tam spotkać Dalię. Książę poszedł z Tibo na czubek Lwiej Skały. Mohi wpiął sobie piórko za ucho, a Tibo roześmiał się. Po kilku minutach Mohatu poszedł spać, a Mahiri siedziała koło niego.

***
Sorry, że dzisiaj tak krótko. Za to będzie nowy i lepszy nagłówek.

wtorek, 13 września 2011

06.Problemy księcia

-Wstawaj, już śniadanie! -krzyczała Dalia
Jej nowy kolega, Mohatu smacznie sobie spał. Lira jednak przyniosła już antylopę, którą mieli zjeść na śniadanie. W końcu wrzaski Dali obudziły księcia, Mohi zajadał ze smakiem antylopę. Po śniadaniu Isaki powiedział, żeby Dalia i Mohatu poszli na spacer. Lwiątka wybrały się na małą wycieczką. Po drodze wspinali się na drzewa i gonili świerszcze. Nagle Dalia zauważyła drzewo i zapytała
-Wspinamy się?
-Pewnie. -z entuzjazmem powiedział Mohatu
Lwiątka podbiegły do drzewa i pierwsza wchodzić zaczęła Dalia, ta nie mogła dać sobie rady. Mohi podsadził małą lwicę i wspiął się na gałąź, Dalia zaczęła rozmawiać o lwach
i innych sprawach. Książę za bardzo jej nie słuchał, aż do momentu... Dalia zapytała Mohatu czy chce być jej chłopakiem. Lwiątko zdziwiło się, ale jednak odparło, że tak. Mohi ucieszył się, że sprawia Dali przyjemność. Mała lwica wtuliła się w swojego nowego chłopaka i uśmiechnęła się. Lwiątka zgrabnie zeskoczyły z drzewa i poganiały się w okolicy, jednak zapędziły się w stronę rzeki granicznej. Dalia i Mohatu nie zwracali na to uwagi i bawili się w najlepsze. Po kilku minutach zabawy zauważyli lwicę w ich wieku. Mohi i Dalia obserwowali małą lwicę. Ta jednak nie widziała ich. Mohatu postanowił do niej podejść, ponieważ nieznajoma podobała mu się.
-Hej, jak masz na imię? Ja jestem Mohatu, a to Dalia. -powiedział książę
-Ja Zauditu... pobawimy się? -odparła nieznajoma
-Dobrze, w berka. Ja gonię! -wykrzyknęła Dalia
Mohi i Zauditu zaczęli uciekać. Dalia nie mogła ich dogonić, ale nie poddawała się. Mohatu ciągle spoglądał na Zauditu, zwinna lwica podobała mu się. Jedna
k książę miał już dziewczynę i zaczynał żałować, że zgodził się na prośbę Dali. Po kilkunastu minutach dobrej gonitwy lwiątka usiadły zmęczone.
-Zauditu? Skąd ty jesteś? My z Lwiej Skały... -zapytał Mohatu
-Ja mieszkam za rzeką. -odpowiedziała Zauditu
-Zauditu?! Gdzież ty jesteś? -krzyknął obcy głos
-Tu jestem... -odpowiedziała mała lwica
DO Zauditu podszedł nastoletni lew.
-E, a kto to? -zapytał -Ja jestem Vuki, brat Zauditu.
Lew miał pomarańczową sierść, brązową grzywkę i bliznę na policzku.
-Ja książę Lwiej Skały Mohatu, a t
o Dalia. -rzekł Mohi
Vuki zaproponował zabawę w zapasy, i po chwili Zauditu walczyła z Dalią. I po chwili dziewczyna księcia leżała na ziemi, a Mohi podziwiał styl Zauditu. I po chwili Zauditu pokonała w walce księcia Lwiej Skały, jedynym przeciwnikiem, którego nikt nie pokonał był Vuki. Nastoletni lew wygrał wszystkie walki. I ze szczęścia wspiął się na drzewo, w jego ślady poszła reszta lwiątek. Gdy wszyscy siedzieli i się śmiali, nagle Dalia spadła. Vuko skoczył pomóc koleżance, która zwichnęła sobie łapkę.
-Ja odprowadzę Dalię, bo sama nie da rady dojść. -zaoferował swoją pomoc Vuko
I poszedł z Dalią w stronę Lwiej Skały, do jej groty.
-Zauditu, chcesz zostać moją dziewczyną? -zapytał Mohatu
-Tak. Oczywiście, ale ty i Dalia... -odparła Zauditu
-Ja... z nią zerwę! -obiecał książę
Zauditu wtuliła się w Mohatu, a ten miał nowy problem. Musiał powiedzieć Dali, że z nią zrywa nie raniąc jej. Mohi i Zau pożegnali się i każde pobiegło w innym kierunku...

poniedziałek, 12 września 2011

05.Nowa znajomość

Mahiri po śniadaniu poszła nad wodopój. Zastała tam Mohatu i Frugo.
-Frugo, mama cię szuka. I dobrze, że jesteś Mohatu. -powiedziała królowa
Frugo pobiegł na Lwią Skałę, a Mahiri rzekła do księcia:
-Mohatu, dzisiaj pójdziemy do mojej przyjaciółki Liry. Mieszka

ona za Lwią Skałą. Chodźmy...
Mohi ucieszył się i pobiegli z Mahiri za Lwią Skałę. Po godzinnym biegu dotarli do małej jaskini. Koło jaskini było małe źródełko, a przed grotą siedział lew.
-Witaj Isaki. To mój syn Mohatu, Lira w jaskini? -powiedziała Mahiri
-Witajcie, tak. Chodźcie. -odrzekł Isaki
Lew wstał i zaprowadził gości do jaskini. Tam leżały dwie lwice, jedna dorosła - druga to jeszcze lwiątko.
-Oh, witajcie! -przywitała się lwica
-Cześć Liro, i co u was? -odparła Mahiri -To jest Mohatu.
-Dzień dobry... -szepnął książę
-Umięśniony książę. -powiedziała Lira -To jest Dalia, moja córka.
Dalia przywitała się. Isaki kazał Dalii iść z Mohatu zabawić się. Dalia wyszła z księciem przed jaskinię i zapytała w co się będą bawić.
-W zapasy... -odpowiedział Mohi

I zaczęła się mała walka, potem lwiątka usiadły nad źródełkiem.
-Mohatu, a twoi dziadkowie jeszcze żyją czy nie? -zapytała Dalia
Książę zapłakał, znał swoich dziadków tylko trochę. Zmarli kilka tygodni po jego narodzinach, jednak pamiętał ich doskonale.
-Ja... jja przepraszam. Nie wiedziałem... -rzekła mała lwica
Mohi otarł łzy i zaczęli się ganiać, przed jaskinię wyszedł Isaki i przypatrywał się zabawie lwiątek. Mahiri i Lira poszły zapolować i zjedli wszyscy razem zebrę. Wieczorem Mahiri powiedziała:
-Ja już wracam na Lwią Skałę, Mohi chodź już.
-Ależ mamo... -zasmucił się książę
-Niech Mohatu zostanie u nas na noc. Jutro wieczorem go odprowadzimy. -powiedziała Lira
Mahiri zgodziła się i poszła na Lwią Skałę, a Mohatu zasnął w jaskini Liry i Isaki.




<--Isaki i Lira


04.Wyprawa cz.2

Dahabu i Julin zmartwili się. Szybko pobiegli na Cmentarzysko Słoni, gdy tam dobiegli usłyszeli chichot hien.Dahabu zauważył Kammę, Kibę i Lindę. Lwy popędziły w ich strony, król rzucił się na hieny. Julin wziął lwiątka i wspiął się z nimi na klif. Zaczekali na króla i poszli w stronę Lwiej Skały, podczas drogi nikt nic nie mówił. Jednak co chwilę Dahabu spoglądał karcącym wzrokiem na lwiątka. Książę szedł ze spuszczoną głową. Nie daleko Lwiej Skały król zatrzymał się i odrzekł:
-Zostawcie nas z Mohatu samych.
Spojrzał wyrozumiale na Julina, a ten oddalił się od młodego i dorosłego lwa.
-Mohatu. Ciocia ci mówiła, że nie masz tam chodzić. Gdybyśmy się spóźnili to hieny by was zjadły. -powiedział Dahabu
-Tato, przepraszam. Zaciekawiłem się tym miejscem... -smutno odparł Mohi
-Oj, Mohatu. Pamiętaj, żebyście tam nie chodzili. -dodał król
-Tak, już o tym wiem. -odpowiedziało lwiątko
-I w przyszłości, żeby twoje dzieci tam nie chodziły. -odparł Dahabu
I poszli na Lwią Skałę.

sobota, 10 września 2011

03.Wyprawa cz.1

Mohatu, lwice i jego przyjaciele wylegiwali się na polanie. Młody książę ciągle myślał o Cmentarzysku. W końcu nie wytrzymał i szepnął do Frugo:
-Frugo, idziemy nad wodopój? Powiem wam o czymś bardzo ciekawym...
Frugo przytaknął i przekazali wiadomość reszcie, pozostało tylko namówić dorosłe lwice.
-Mamo, możemy iść nad wodopój? -zapytał Mohi
-Możecie, a co wy na to? -odparła Mahiri
-Idźcie, ale wrócicie na kolację? -dodała reszta matek
-Tak... -wykrzyknęły chórem lwiątka i pobiegły nad wodopój
Wszyscy wskoczyli do wodopoju i popływali chwilę, bo ten dzień należał do bardzo upalnych. Jednak w końcu Villa zapytała:
-No to idziemy w to ,,ciekawe'' miejsce czy nie?
-Tak... -przytaknął Mohi i błyskawicznie wyskoczył z wody
W jego ślady poszła reszta lwiątek i po chwili szli w stronę Cmentarzyska Słoni.
-Gdzie my idziemy? Nie będzie nudno? -zapytała Tina
-Będzie super, to miejsce to Cmentarzysko Słoni. -odpowiedział Mohatu
Książę prowadził grupkę przyjaciół i w końcu znaleźli się przed strasznym miejscem. Wszędzie leżały sterty kości.
-Chyyba... nie chcecie tam zejść? -przestraszyła się Tina
Gdy wypowiedziała to zdanie Frugo, Mohatu i Tibo ześlizgnęli się po klifie. Dwie młode lwice nie miały wyboru, więc poszły za ciekawskimi lwami. Po chwili wszyscy biegali wśród zakurzonych kości. Bawili się na Cmentarzysku Słoni, a Mohi zastanawiał się co tu jest niebezpiecznego. Jednak nagle ze sterty kości wyskoczyła nastoletnia hiena, z dwiema dorosłymi. Książę i jego kompania przestraszyli się, a jedyne co Mohatu zdążył z siebie wyrzucić to:
-Za mną, szybko!
Wszyscy pobiegli za Mohim, ten biegł przed siebie, nie zwracając uwagi na hieny. Trójka hien (dorosłe Kiba i Linda, nastoletnia Kamma) goniły ich, mając nadzieję, że upolują sobie kolację. Zaczęło się już ściemniać, a książę doprowadził przyjaciół do małej szpary, wszyscy tam się wcisnęli. Jednak hieny nie opuszczały tego miejsca. Tina i Villa zaczęły łkać, młode lwy pocieszały je. Tym czasem na Lwiej Skale Mahiri, Tatiana, Pliva i Zuma zaczęły się niepokoić. Gdy król wchodził do jaskini, Mahiri zawołała:
-Martwimy się o nasze dzieci. Dahabu, powinni tu już być.
-Tak, Dahabu. Mój Frugo, wracał o tej godzinie. Zaczyna się ściemniać. -dodała Zuma
-Wszystkie nasze dzieci wracały o jednakowej godzinie. -podsumowała Tatiana
-Dobrze, poszukam ich. Jednak, wolałbym aby jakiś lew poszedł ze mną. -odparł król
-Ja pójdę. -wtrącił Julin, mąż Plivy i ojciec Villy poszedł za Dahabu
Chodzili po Lwiej Ziemi, szukając lwiątek. W czasie poszukiwań natknęli się na Vitrę.
-Nie widziałaś lwiątek? Wszędzie ich szukamy... -zawołał Dahabu
-Nie widziałam ich, ale chyba wiem gdzie są... -odparła smutno lwica
-Gdzie? -zapytał Julin
-Oni poszli na Cmentarzysko, Mohatu pytał mi się gdzie walczyliśmy. Ja powiedziała, że lepiej by było jak by nie wiedział. Jednak wymsknęło mi się. Mówiłam żeby tam nie poszli...


piątek, 9 września 2011

02.Ciekawe Miejsce

Mohatu po śniadaniu pobiegł nad wodopój i popływał z Tibo. Po pół godzinnym pływaniu książę pobiegł do swojej dalszej cioci, Vitry. Vitra wylegiwała się w wysokiej trawie. Lwiątko wspięło się na małą skałkę, na której siedziała Vitra.
-Witaj ciociu! -powiedział książę
Vitra spojrzała na Mohatu. Lwiątko uśmiechnęło się, a lwica leniwie odpowiedziała:
-Witaj... Mohi.
Mohatu ucieszył się, że jakiś dorosły członek stada powiedział do niego Mohi. Skrót ten wymyślił sobie książę i mówili do niego tak przyjaciele.
-Więc co cię do mnie sprowadza? -zapytała Vitra
Nie lubiła Mohatu i nie chętnie z nim rozmawiała. Lwica była siostrą Mahiri i była kiedyś zakochana w Dahabu, ten jednak wybrał Mahiri.
-Przybiegłem cię odwiedzić. -odpowiedział książę
Mohi zauważył, że jego ciocia nie była zbyt rozmowna.
-Po co tu przyszedłem? -pomyślał młody lew -Mogłem zostać z przyjaciółmi, ale mama powiedziała żebym rozweselił ciocię. Muszę podjąć szybko rozmowę i ją rozśmieszyć...
Sprytny książę wymyślił temat rozmowy. Tym tematem była wczorajsza walka z kilkoma lwami złego stada.
-Ciociu, a jak twoje rany? Lepiej? -zapytał Mohi
-Troszkę lepiej... na nodze już prawie nie boli. Gorzej z łokciem, a do ucha się przyzwyczajam. -odparła Vitra
-Rozumiem, a gdzie odbywała się ta walka? Tata mi nie chce powiedzieć... -dodało lwiątko
Lwica wyszczerzyła zęby i powiedziała:
-Oj, Mohatu. Lepiej, abyś nie wiedział...
Syn Dahabu i Mahiri zasmucił się i westchnął:
-Oh, powiedz mi ciociu. Proszę.
Książę spojrzał błagalnym wzrokiem na Vitrę.
-To miejsce nie jest dla lwiątek. Miejsce za rzeką bądź Cmentarzysko Słoni to nie miejsce dla księcia. -powiedziała lwica
Mohi triumfalnie się uśmiechnął.
-O nie... wymsknęło mi się, nie chodź tam, a jak już ja ci tego nie powiedziałam. -lwica szepnęła na ucho Mohatu
Książę przytaknął.
-Idę na coś zapolować, do zobaczenia. -powiedziała lwica i odbiegła
Książę został sam, więc pobiegł na polankę za Lwią Skałę. Spotkał tam Mahiri, Tatianę, Plivę i Zumę. Tatiana to mama Tibo i Tiny, Pliva to matka Villi, a Zuma to matka Frugo. Mohatu przytulił się do swojej matki i położył się koło niej. Książę zamknął oczy, a wtedy połaskotało go coś. Mohi nie zwrócił uwagi na łaskotanie, ale wtedy coś uczepiło się jego ogona. Książę wstał, a koło niego siedziała Liza. Liza była kilkutygodniową siostrą Frugo. Liza roześmiała się, a Mohatu pozwolił jej na zabawianie się ogonem. Po kilku minutach Vitra przyniosła zebrę i wtedy przyszedł Tibo, Tina, Villa i Frugo. Wszyscy jedli zebrę, a potem odpoczywali.










czwartek, 8 września 2011

01.Młody książę


Na Lwiej Skale wzeszło słońce, całe stado spało oprócz młodego księcia. Mohatu obudził się wcześnie i zaczął budzić swojego ojca, Dahabu.
-Mohatu. Synu, jest bardzo wcześnie... -stwierdził lew
-Tato... proszę. Chodź już, obiecałeś mi pokazać królestwo. -odparł Mohatu
Dahabu ziewnął i wstał, dzisiaj już sobie nie pośpi. Ucieszone lwiątko wybiegło przed jaskinię, a królowa Mahiri szepnęła:
-Wspomnij, aby nie chodził na Czarną Ziemię. -powiedziała lwica i zasnęła
Dahabu wyszedł cicho z jaskini, by nie zbudzić reszty st
ada. Król stanął na czubku Lwiej Skały ze swoim synem.
-Więc ta Ziemia, która jest opromieniona słońcem to nasze królestwo. Widzisz, właśnie wschodzi słońce i tak panowanie każdego władcy zacho
dzi jak słońce. Kiedyś moje słońce panowania zajdzie, ale wzejdzie dla ciebie. -powiedział Dahabu
-Rozumiem tato, ale co jest tam gdzie jest ta ponuro, za rzeką? -zapytał młody książę
-Lepiej, żebyś nie wiedział. Nie możesz jednak tam chodzić. -powiedział dorosły lew
-Dlaczego? -zapytał ciekawy Mohatu
-Tam jest nie bezpiecznie,
coś ci się stanie. -odpowiedział Dahabu -Teraz idź się bawić...
Lwiątko pobiegło do przyjaciół, przy wodopoju czekała już trójka znajomych: Tina, Villa i Frugo. Książę pobiegł do nich i przywitał się.
-Gdzie jest Tibo? -zapytał
-Mój brat zaraz przyjdzie. -odpowiedziała Tina
-W co się bawimy? -spytał Frugo
Lwiątka pomyślały o zabawie i w końcu zaczęli nurkować w wodopoju, aż przyszedł Tibo. Potem po gonili się. Bawili się tak prawie cały dzień. Wieczorem Mohatu, Dahabu i Mahiri oglądali gwiazdy.
Lwiątko Mohatu, para królewska Mahiri i Dahabu






Od lewej: Tibo, Villa, Frugo i Tina

środa, 7 września 2011

Witam

Hey, jestem Balonowa i uwielbiam Króla Lwa. Jak już się domyślacie blog będzie o tym filmie, ale opowiem historię lwów własnymi słowami i używając mojej wyobraźni. Zacznę opowiadać od narodzin Dahabu, do Mufasy i w końcu Simby. Będę jednak kontynuować i będzie to taki mały król lew4. Więc po Simbie dojdziemy do Kiary i Kopy i wielu innych postaci...
Mam nadzieję, że blog wam się spodoba i zapraszam do komentowania!