Regulamin Bloga

Regulamin Bloga:
1.Nie kopiuj treści notek!
2.Nie przeklinaj i nie obrażaj innych.
3.Zdjęcia można kopiować, nie można tego zrobić jeżeli przy zdjęciu pisze: DON'T COPY!
4.Nie podszywaj się pode mnie i innych.
5.Miło jak zostawisz komentarz, polecisz blog i dołączysz do obserwatorów.

Jeżeli wkleisz avatar mojego bloga na swój blog do każdej notki napiszę ci komentarz!

sobota, 25 lutego 2012

41.Pierwsze znajomości i rozmowa ze Skazą.

Kilka dni po prezentacji Simby, Sarabi wyszła z nim i Mufasą na spacer. Simba nie umiał jeszcze chodzić, a ni mówić. Więc królowa niosła go w pysku. Simba rozglądał się dookoła i śmiał się. Sarabi usiadła na polance, kładąc Simbe
koło siebie. Malec próbował wstać i zrobić kilka kroków, ale to zawsze kończyło się upadkiem.
-Nie długo spotka się z córką Shisa i Sarafiny. -powiedziała lwica
Mufasa położył się obok niej i wziął lwiątko na grzywę.
-Kiedy urodziła się ich córka? -zapytał król
-W dzień prezentacji Simby, dlatego nie było na niej Saraf, ich córka ma na imię Nala. -odparła Sarabi
Lwica obserwowała Simbę, który próbował chodzić w grzywie Mufasy.
-Wiesz, nie było jeszcze jednego lwa... -powiedziała po chwili lwica
-Tak, a kogo? -zapytał król
Lew zdjął z grzywy swojego syna i postawił go na ziemi. Lwiątko stawiało już pierwsze kroki.
-Wujka Simby, Skazy.
-CO ?!
-Naprawdę Skaza nie przyszedł obejrzeć jego przyszłego króla.
-Wybacz Sarabi, ale muszę iść z nim porozmawiać.
Mufsa polizał Sarabi.
-Matia... -nagle pisnął Simba -Tiata... Mama.
-O! Mój synek już mówi. -zdziwił się Muffy
Sarabi uśmiechnęła się i wzięła Simbe w pysk. Odeszła z Mufasą na Lwią Skałę, a tam król zwołał Zazu i kazał mu uprzedzić Skazę, że będzie miał gościa.
***
Tymczasem Sarafina i Shisazen siedzieli nie daleko Ślepych Skałek. Mała Nala siedziała na łapie lwicy. Futerko miała beżowo-kremowe. Shis uśmiechał się do córeczki, a małe lwiątko próbowało przejść z łapy Saraf na grzywę Shisazena.
***
Zazu poleciał do jaskini Skazy. Królewski brat siedział tam sam, próbując złapać myszkę. Już miał ją w łapach, gdy wpadł Zazu, mówiąc:
-Mama Cię nie uczyła, że nie ładnie bawić się jedzeniem? Król Mufasa spieszy do Ciebie z wizytą!
-Oh, to ty kupo pierza! Właśnie zabierałem się do obiadu, grr!
Skaza rzucił się na majordomusa. Po chwili pakował go sobie do paszczy. Zazu zaczął krzyczeć. Wtedy do jaskini wbiegł Mufasa i zawarczał:
-Wypluj go!
Skaza posłusznie wypluł ptaka, a Zazu usiadł na grzbiecie króla.
-Czemu Cię nie było na prezentacji mojego syna?! -zapytał silny lew
Skaza usiadł i spojrzał na brata, robiąc minę niewiniątka.
-Oh... wyleciało mi z głowy.
-Akurat zapomniałeś o tak ważnym wydarzeniu... phii! -Zazu nie ukrywał oburzenia
-Radzę Ci nie narażać się, Simba jest Twoim przyszłym królem! Wrrr... -dodał Mufasa
-O bracie... czy rzucasz mi wyzwanie? -zapytał Skaza
Mufasa odszedł, a Skaza zaczął mruczeć coś pod nosem.
***
Simba miał już ponad miesiąc. Wtedy Sarabi wzięła go na spacer i chciała go zapoznać z Nalą. Królowa poszła z synem nad wodopój, a po chwili przyszła Sarafina z Nalą.
-Witaj Sarabi! -zawołała Saraf
Sarab odpowiedziała.
-Dzień dobry. -powiedział Simba
To samo powiedziała Nala tylko o wiele nie śmialej.
-Jestem Simba, a ty? -powiedział książę
-Ja... nazywam się Nala. -powiedziała córka Saraf
Lwiątka zaczęły się ganiać i biec do przodu. Lwice szły wolno, ale nie spuszczały dzieci z oczu. Simba i Nala zaprzyjaźnili się.

piątek, 24 lutego 2012

40.Książe Simba

Król Mufasa, gdy usłyszał że będzie ojcem nie mógł pohamować się i rozpowiadał o tym wszystkim, dwa dni potem przyjaciółka Sarab wyznała królowej że też spodziewa się lwiątka.
***
Sarabi wylegiwała się w jaskini, obok niej siedział Mufasa. Lwice były na polowaniu, a większość lwów pilnowała granicy; ostatnio Shenzi, Ed i Banzai często wchodziły na Lwią Ziemię. Para królewska była sama w jaskini. Nagle Sarabi zaczęła krzyczeć, a Mufasa poderwał się. Jak najszybciej biegł po szamana. Po chwili wrócił z Rafikim. Król czekał przed jaskinią, a po kilku minutach pawian wyszedł wesoły. Lew wbiegł do groty i ujrzał Sarabi trzymającą małe złote lwiątko.
-To samczyk... -wyszeptała lwica i polizała maleństwo
-Jest śliczny, a jak go nazwiemy? -odparł Mufasa i przysiadł obok żony
-Hmmm... -Sarab zastanowiła się -Może Simbad?
-Wiem! Przyszły król będzie nosił imię Simba. Podoba Ci się? -powiedział Mufasa
-Tak.
Lew polizał żonę i synka, a przyszły król Simba słodko zasnął. Wtedy wszedł Rafiki.
-Czy książę ma już imię? -zapytał
-Tak, nazywa się Simba. -dumnie powiedziała Sarabi
Lwica uśmiechnęła się.
-Prezentacja odbędzie się za cztery dni. -odrzekł szaman i pożegnał się
***
Cztery dni po narodzinach księcia odbyła się jego prezentacja. Zazu zebrał wszystkie zwierzęta z sawanny, które zebrały się pod Lwią Skałą. Rafiki wszedł na Lwią Skałę i wziął lwiątko. Nasmarował je sokiem z owocu i posypał ziołami. Simba kichnął. Pawian wszedł na czubek Lwiej Skały z księciem w rękach. Uniósł go do góry, a wszystkie zwierzęta zaczęły wiwatować i kłaniać się. Zebry stukały kopytami, słonie machały trąbami, antylopy skakały, a inne zwierzęta po prostu kłaniały się. Mały Simba obserwował to wszystko z wielkim zdziwieniem. Zazu latał nad zwierzętami, a Mufasa i Sarabi stali przytuleni do siebie nie daleko Rafikiego.

czwartek, 23 lutego 2012

39.Tajemnica Sarabi

Sarabi siedziała nie daleko wodopoju. Słońce było nisko, ale stado było już po śniadaniu. Zazu latał obserwując Lwią Ziemię i jednocześnie prowadził poranny raport. Król Mufasa spacerował gdzieś ze swoim przyjacielem Shisazenem. I wszystko byłoby w najlepszym porządku, gdyby nie Skaza. Jak zwykle ten podrywając inne lwice naraził się przyjaciółce Sarab i Saraf, Zirze. Z czego wynikła w jaskini nie przyjemna kłótnia...
***
Nagle koło Sarab usiadła Sarafina. Przyjaciółki przywitały się i wylegiwały się razem w słońcu.
-Sarabi, może pójdziemy na spacer? -zapytałą Saraf
-Chodźmy w głąb sawanny... -powiedziała królowa, wstając
Po półgodzinnym spacerze ciemniejsza lwica powiedziała:
-Saraf, muszę coś załatwić. Wybaczysz mi jak odejdę ?
Dodając śmieszny ton Sarabi usiadła przed przyjaciółką i zrobiła śmieszno-słodką minkę. Sarafina roześmiała się, a królowa wtuliła się w lwicę. Sarabi zaczęła po chwili biec.
***
Sarab biegła bardzo szybko, od kilku dni dziwnie się czuła. W jej głowie szalały myśli:
-Nie mogę iść do Mufasy, ma za dużo obowiązków. Pewnie Rafiki mi pomoże...
Lwica udała się na wielki baobab szamana. Zawołała go. Młody pawian zszedł z drzewa i ukłonił się przed królową.
-Rafiki, od kilku dni źle się czuję. Boli mnie brzuch... -odparła Sarab
-Połóż się... -powiedział Rafiki i wskoczył na swój baobab.
Po chwili wrócił i wtarł kilka ziół w brzuch Sarabi. Po kilku sekundach oznajmił:
-Królowa spodziewa się lwiątka! -powiedział szaman
-Naprawdę? Jak się cieszę... jutro powiem Mufasie. -odparła Sarabi

piątek, 3 lutego 2012

Przeprosiny

Przepraszam, że nie pisałam ostatnio notek. Nie miałam za dużo czasu i w ogóle wiecie jak to jest...
jeszcze do tego całe zamieszanie z ACTA. Postanowiłam zawiesić bloga na jakiś czas, w ferie postaram się zadrobić. Ja mieszkając w województwie kujawsko pomorskim zaliczam się do ostatniego sezonu ferii. Na dodatek korzystam ostatnio z kompa rodziców, gdyż mój laptop nie ma neta, ale nad tym też popracuję w ferie. Mam nadzieję, że nie jesteście źli za to, że nie pisałam.

niedziela, 8 stycznia 2012

38.Miłość to tak wiele...

Mufasa stał na czubku Lwiej Skały, był dorosły. Dzisiaj on i Skaza kończyli dwa lata, czyli według lwich lat wkraczali w dorosłość. Jego bujna grzywa powiewała na wietrze, na dole małe żyrafiątka piły wodę, a kilka lwic polowały. W jego głowie szalały myśli... nie długo miała być koronacja, a on musiał znaleźć sobie partnerkę do końca życia. Poszedł nad wodopój, a tam spotkał wylegującą się Sarabi. Promienie słońca padały na ciemno beżowe futro urodziwej lwicy. Mufasa napił się i usiadł przed swoją dziewczyną.
-Sarabi... -odrzekł swym ciepłym głosem -Za kilka dni jest koronacja i chciałbym zapytać cię, czy ty... wyjdziesz za mnie?
Sarab spojrzała na Muffiego i wtuliła się w jego grzywę.
-Kocham cię... -wyszeptała
-To znaczy, że się zgadzasz?
-Oczywiście!
Po chwili Sarabi pobiegła podzielić się nowiną ze swoją przyjaciółką, Saraf.
***
Sarafina siedziała na polance, obok niej stał Shisazen. Para nie rozmawiała, Shiz był dzisiaj zaniepokojony. Saraf przyjęła z radością wiadomość od Sarabi i pogratulowała jej. Przyjaciółka przyszłej żony Mufasy była smutna, że jej ukochany nie myśli o małżeństwie. Shisazen był dla Sarafiny kimś więcej niż przyjacielem, ale lwica nie wiedziała czy lew zechce się jej oświadczyć. Lwica o jasnym futerku obserwowała ukochanego, jego zachowanie było bardzo dziwne. Shiz był ciągle zamyślony. Saraf położyła się pod małą jaskinią. W cieniu groty było chłodniej, ale jej smutek nie ustawał. Po chwili wszedł tam Shisazen, Saraf wstała.
-Czemu jesteś smutna? -zapytał
-Bo cię kocham... -odparła lwica
-Ja ciebie też... ale to nie jest smutne.
-Mufasa oświadczył się Sarabi,a ty chyba nie myślisz o małżeństwie.
Sarafinie poleciała łza, a Shiz przytulił ją.
-Właśnie chciałem Ci się zapytać, czy będziesz moja żoną... widocznie się zgadzasz.
Sarafina spojrzała na ukochanego...

poniedziałek, 2 stycznia 2012

37.Nowe imię Taki


Mufasa, Taka, Sarabi, Sarafina, Shisazen, Natu i Zira stawali się nastolatkami. Przyszły król miał lśniącą złocistą sierść i ognisto brązową grzywę. Jego sylwetka była dobrze zbudowana i nikt z jego przyjaciół nie mógł go pokonać w zapasy. Taka za to miał rzadką czarną i postrzępioną grzywę i smukłą sylwetkę. Taka był słaby w walkach i nie często wygrywał. Taka po zawarciu paktu z hienami często chodził na Cmentarzysko Słoni, często przebywał tam z Zirą. Shenzi, Banzai i Ed byli jego najlepszymi przyjaciółmi. Oprócz problemu relacji Taki z Ahadim nastolatek miał kilka innych problemów, jednym z nich była jego miłość. Taka kochał Zirę, ale uczucie do Sarab.
***
Pewnego dnia taka wstał wcześnie i usiadł na czubku Lwiej Skały. Smutny zaczął rozmyślać o swoim życiu, miłości, przyjaciołach, rodzinie i o hienach. Wszyscy spali oprócz Mufasy, ale ten poszedł na samotny spacer nie wiadomo gdzie. Taka obserwował pędzące gazele, zebry jedzące trawę. Tace wydawało się, że te zwierzęta mają beztroskie życie, że są... wolne. Nie tak jak on, książę ma swoje obowiązki i czasami nauki z Zazu bądź Ahadim. Nagle z jaskini wyszła Sarabi, ciemno beżowa lwica bezszelestnie usiadła obok Taki.
-Cześć, Taka. Przejdziemy się? -zapytała
-Cześć, chodźmy...
Sarabi szła obok Taki, nagle Taka usiadł przy małym źródełku i przyjrzał się sobie. Sarab po humorze lwa wiedziała, że coś jest nie tak.
-Co ci jest, Taka? -zapytała
-Zawsze byłem słabszy, ojciec woli Mufasę, a znajomi też mnie ciągle odpychają! I problemy miłosne... -Taka odpowiedział, z nutą smutku i złości w głosie
-Nie prawda, znajomi cię lubią. I nie jesteś słaby. -odparła lwica, próbując pocieszyć kumpla
-Skąd możesz to wiedzieć?! -krzyknął Taka -Ty nic nie zrozumiesz!
Taka podniósł głos, a Sarabi zmarszczyła brwi, mówiąc:
-Myliłam się co do ciebie. Myślałam, że jesteś inny, ale ty masz w sobie złość i chęć zemsty.
-Tak, chcę się zemścić! -Taka krzyczał
Krzyczał długo, aż w końcu z trawy wyskoczył Mufasa.
-Odejdź, Skazo. Nie masz prawa krzyczeć na Sarabi. -powiedział -Słyszałem całą waszą rozmowę!
-Ktoś za mną jest, że wołasz jakiegoś Skazę? -zapytał Taka i spojrzał do tyłu
Nikogo tam jednak nie było.
-Nie rozumiesz, Skazo. Mówimy do ciebie. -odrzekła Sarabi i wtuliła się w Muffiego
-Masz w sercu Skazę... -dodał Mufasa
Para odeszła, zostawiając lwa samego. taka z nowym imieniem próbował ich przeprosić, jednak Sarabi nie zmieniła zdania co do niego i od tego czasu traktowała go chłodniej. Skaza poszedł na Cmentarzysko Słoni, a tam zaczął spiskować z hienami.

sobota, 24 grudnia 2011

Wesołych Świąt ;D


Renifer Rudolf już grzeje kopyta, Mikołaj w pośpiechu prezenty chwyta, niech wszystkie smutki odejdą w kąt - a ja wam życzę wesołych świąt!
Świąteczny obrazek z Simbą, Nalą i Zazu na górze :D
Przerobiłam kilka obrazków:

piątek, 23 grudnia 2011

36.Nauka ryczenia i plan Taki

Shisazen i Sarafina ganiali się przy wodopoju. DO lwiątek podszedł Taka z bardzo poważną miną.
-Sarafina, musimy pogadać. To zajmie chwilę, ale wolałbym w cztery oczy. -powiedział
Shisazen oddalił się, a Sarafina odparła:
-Taka, nasz związek podupada. Ja wolę Shisa. Przepraszam...
-Też chciałem ci powiedzieć, że to koniec. Zostańmy przyjaciółmi.
-Dzięki Taka.
-Za co?
-Za wyrozumiałość.
Książę uśmiechnął się i zaczął zabawę w zapasy z Shisem. Przyszedł jeszcze Natu, Zira oraz Mufasa z Sarabi. Taka spoglądał na Sarab. Dziewczyna jego brata podobała się lwiątku z blizną. Po chwili doszło do walki Taki i Muffiego. Bracia spoglądali na siebie i na resztę lwiątek. Sarabi, Shisazen i Natu kibicowali wybrańcowi, a Saraf oraz Zira Tace. Oczywiście wygrał Mufasa, a gdy to starcie się skończyło podbiegła królowa Uru i zabrała swoich synów. Na Lwiej Skale czekał na nich Ahadi.
***
Król i jego dzieci szły po Lwiej Ziemi.
-Dzisiaj nauczę was ryczeć. -powiedział Ahadi
Przysiadli pod rozłożystym drzewem wokół, którego chodziło stadko kameleonów.

-Zaryczcie. Zobaczymy, czy jesteście juz na tyle dobrzy, by płoszyć kameleony. Muffy, zaczynaj, hehe. -powiedział Ahadi i poczochrał Tace grzywkę.
Mufasa ryknął, ale kameleony ani drgnęły. Za drugim razem zielony, brązowy, żółty i niebieski kameleon uciekły w liście drzewa. Teraz Taka zaryczał. Pierwsza, druga i trzecia próba nie udały się. Dopiero za czwartym razem kilka kameleonów uciekło. Ahadi pochwalił synów i zaczął gadkę o bitwach i wyrzutkach. Później zaczął zwracać się tylko do przyszłego króla, aż Takę zaczęło to denerwować. Mufasa widząc zdenerwowanie Taki szepnął mu na ucho:
-Mnie to i tak nudzi.
Wtedy Taka odszedł.
***
Brązowe lwiątko samotnie szło przez Lwią Ziemię. Złość Taki wygrała z miłością do taty, mamy i brata. Teraz Taka szukał tylko okazji do zemsty...
Trawa łaskotała jego łapy, ale lwiątko i tak szło dalej. Nagle mały książę usłyszał chichot...
-Znowu, ktoś się mnie uczepi. -szepnął
Zza małej skałki wyjrzała Zira. Lwiczka przywitała się i powiedziała:
-Taka, kocham cię...
Ten tylko polizał Zirę i szedł dalej. Zira biegła za ukochanym, a ten też sobie uświadomił, że zależy mu na Zirze.
Taka wiedział gdzie iść - na zakazane Cmentarzysko Słoni. Gdy doszli, Zira ze strachem obserwowała kości. Aż nagle rozległ się chichot i zza szczątek wyszły trzy małe hieny. Zira schowała się za Taką.
-Obiad... -powiedziała jedna hiena
-Jestem Taka, syn króla Lwiej Ziemi. ale mój brat będzie królem. Chcę się dogadać. -odparło brązowe lwiątko -Wiem, że bardzo nienawidzicie mojego ojca i mojego brata, ja też ich nie lubię. I w przyszłości zemszczę się na nich, a wy mi pomożecie. Wtedy będę królem, a lew i hiena będą razem żyć na Lwiej Ziemi.
-Jestem Shenzi, to Banzai, a ten chichoczący to Ed. -powiedziała mała hiena z grzywką
-Miło się z wami robi interesy. -zaśmiał się Taka
Zira rzuciła im nieufne spojrzenie, a hieny i ich nowy przyjaciel żartowali.







niedziela, 18 grudnia 2011

35.Nowe lwiątko i lekcje Mufasy

Uru i Athena poszły na spacer. Dwie lwice - przyjaciółki, z czego jedna to była królowa kroczyły dumne i bezszelestnie między wysoką trawą. Za nimi goniąc motyle biegła Sarabi. Ukochana księcia Mufasy, córka Atheny już z rana była wesoła i nie myślała o spaniu. Mufasa, Taka, Sarafina i Natu spali jeszcze w jaskini na Lwiej Skale. Usiadły pod drzewem, kwitły na nim piękne różowe kwiaty. Athena myła swoją córkę, gawędząc z Uru.
Sarab obserwowała drzewo, pod którym siedziały. Różowe kwiaty wyglądały jak gwiazdki. Wtedy trawa nieopodal poruszyła się, nie od wiatru. Coś załkało, a Athena i Uru zaczęły zbliżać się w to miejsce. Sarabi trzymała się z tyłu, bo mogło to być coś niebezpiecznego. Jednak Uru zauważyła lwiątko. Brązowo-beżowe lwiątko łkało i ze strachem popatrzyło na dwie lwice.
-Nie bój się. Jak się nazywasz i co ci się stało? -zapytała Athena
-Z nami nic ci nie grozi, może pójdziesz na Lwią Skałę... -wtrąciła Sarabi
-Chodź, zaopiekuję się tobą. Jesteś ze Złej Ziemi, prawda? -powiedziała Uru i posłała mu miły uśmiech
-Ja jestem Shisazen (czyt.Szizazen). I pochodzę ze Złej Ziemi, wypędzili mnie. I nie mam domu... -powiedział przybysz
Uru, Athena, Sarabi i Shisazen poszli na Lwią Skałę. Królowa zaprowadziła Shisazena do jaskini, siedział tam Muffy i Taka.
-Skąd się tu wziął ten wyrzutek? -powiedział Taka
-Taka!!! -skarciła syna Uru -To Shisazen, został wygnany i będzie tu mieszkał.
-Ja jestem Mufasa. Chodź oprowadzę cię. -przywitał się książę
Oprowadził Shisazena i bardzo się zakolegowali.






***
Następnego dnia Mufasa wstał bardzo wcześnie i obudził Ahadiego. Król nie ociągając się wstał i wyszedł na czubek Lwiej Skały z Muffim.
-A Taka? -zapytał książę
-Niech śpi, ostatnio jest nerwowy. Mu królestwo pokażę kiedy indziej. -odparł król
Mufasa spojrzał w dół na całą Lwią Ziemię. Wschodziło słońce.
-Widzisz to co opromienia słońce będzie wszystko twoje. To jest nasza Lwia Ziemia.
Lwiątko podziwiało ogromną ziemię.
-A to czarne miejsce? -zapytał
-Nie możesz tam chodzić, jest tam niebezpiecznie. -powiedział Ahadi -Powtórz to swoim dzieciom. Wszystko co ci dziś powiem. Widzisz jak Słońce wschodzi?
Mufasa przytaknął i obserwował budzące się antylopy.
-Kiedyś moje panowanie zajdzie i wzejdzie dla ciebie. Tak jak słońce. Wtedy będę obserwował cię z góry.
Tymczasem Taka i Uru wyszli z jaskini. Lwiątko zauważyło swojego ojca i brata, zapłakało.
-Nie wzięli mnie... -załkał
Uru przytuliła syna. Taka odszedł smutny.

sobota, 3 grudnia 2011

34.Walka o miłość



Mufasa i Taka umówili się z Sarabi na poranny spacer w trójkę. Wczesnym rankiem poszli nad wodopój. Królewskie dzieci czekały już i wypatrywały Sarab, w tym czasie Taka i Muffy zaczęli walczyć. Poturlali się kawałek, aż Taka zaczął gryźć ogon przyszłego króla. Mufasa zaczął nim wymachiwać i ugryzł brata w ucho. Ten pisnął i odskoczył, wtedy pojawiła się Sarabi.
Mała lwica widząc walkę podbiegła do Taki i polizała jego ucho. Muffy poczuł się wtedy urażony, czuł ,,miętę'' do Sarabi.

Lwiątka chodziły po sawannie bawiąc się. W pewnym momencie Sarab wskoczyła na Takę. Zaskoczony książę poturlał się i najeżył. Mufasa śmiał się z brata, że nigdy nie jest przygotowany na nagły atak. Tą rundę wygrała zadowolona Sarabi.

Cicho śmiała się także córka Erevu.
-Z czego się śmiejecie? -zapytał Taka
-Z ciebie, bo nigdy nie jesteś przygotowany na nagłe ataki. Heh... -odpowiedział mu brat
Brązowy książę zrobił naburmuszoną minę, a Sarab odparła:
-Nie śmiej się z niego Muffy.
Lwiątka poszły na ślepe skałki. Tam przyszły król zerwał kwiatka i niósł go ogonem. Taka zaczął bawić się z biedronką. Gdy Taka oddalił się Sarabi rozmawiała z Mufasą, a ten korzystając z okazji wręczył jej kwiat. Przyjaciółka braci ucieszyła się i lekko zarumieniła. Taka widząc to poczuł się trochę smutny, dla niego Sarabi też coś znaczyła.











***
Pewnego dnia, a były to walentynki Mufasa wstał bardzo wcześnie i obudził Sarabi. Poszli razem nad wodopój. Tam oglądali wschód Słońca i wtedy książę zapytał dość głośno:
-Sarabi, czy zostaniesz moją Walentynką?
-Tak, Muffy. -odpowiedziała i polizała ukochanego
Słyszał to Taka, który nie opodal niósł różę dla Sarabi. Lwiczka zauważyła go i podbiegła do niego.
-Taka, nie martw się... możesz iść do Sarafiny. Ona mi powiedziała, że lubi cię trochę bardziej niż innych. Nie mów jej, że wiesz to ode mnie... dobrze? -powiedziała
Taka zgodził się i pobiegł do Saraf. Ta chodziła samotnie w wodopoju.
-Sarafina! -zawołał Taka
Lwiczka uśmiechnęła się i przystanęła. Książę wręczył jej różę i powiedział:
-Chcesz być moją walentynką? Chociaż na jakiś czas...
-Oczywiście, Taka. -powiedziała Saraf
Przytulili się i wrócili szczęśliwi na śniadanie.