Regulamin Bloga

Regulamin Bloga:
1.Nie kopiuj treści notek!
2.Nie przeklinaj i nie obrażaj innych.
3.Zdjęcia można kopiować, nie można tego zrobić jeżeli przy zdjęciu pisze: DON'T COPY!
4.Nie podszywaj się pode mnie i innych.
5.Miło jak zostawisz komentarz, polecisz blog i dołączysz do obserwatorów.

Jeżeli wkleisz avatar mojego bloga na swój blog do każdej notki napiszę ci komentarz!

poniedziałek, 27 lutego 2012

43.Kłopot Nali

Paczka przyjaciół siedziała przy wodopoju. Dzisiejszy dzień był upalny, a lwiątka nudziły się. Brakowało jednego lwiątka, Malki. Malka udał się na samotny spacer, mówiąc że musi o czymś pomyśleć. Z tego powodu Tama była trochę smutna, ale nikt nie zwracał na to uwagi bo lwiczka była tylko trochę przygaszona. Większość lwiątek siedziało w wodopoju, oprócz Chumviego i Tamy. Nagle przyszedł Malka, wskoczył do wody i przywitał się. Tama uśmiechnęła się i wskoczyła do wodopoju. Nagle Malka szepnął do Nali:
-Nala muszę Ci coś powiedzieć, chodź się przejść.
-Zaraz wrócę... -odparła Nala do innych i poszła za Malką
Udali się w kierunku Ślepych Skałek. Siedzieli chwilę za kilka metrów od Ślepych Skałek, a Malka spuścił głowę.
-Słuchaj, Nala. -powiedział Malka -Gdy zobaczyłem cię po raz pierwszy od razu się w tobie zakochałem.
-Co ?!
Nala dziwnie przekręciła głowę, czego wynikiem było spotkanie się ich nosków. To wszystko przez przypadek widział przechodzący nie daleko Simba, Tojo i Chumvi.
-Biedna Tama... -szepnął Chumvi
-Tama była dzisiaj taka smutna, jak Malki nie było. -dodał Tojo
Simba nie odzywał się; był zły, że Malka zabiera mu Nale. Książę lubił brata Kuli, ale nie chciał żeby był chłopakiem Nali. Trójka chłopców oddaliła się, a po drodze widzieli jak Nala biegła bardzo szybko na Lwią Skałę. Simba zauważył, że nie była wesoła.
***
Nala powiedziała o wszystkim Sarafinie, a lwica tylko powiedziała:
-Masz szczęście, że komuś na tobie zależy.
-Ja nie chcę żeby Malka mnie kochał. -powiedziała jej córka
Przez najbliższe dni Malka omijał Nalę i resztę paczki, z czego Tama stawała się co raz bardziej smutna. Trzy dni po tym wydarzeniu Nala zabrała Simbe na spacer i powiedziała mu o wszystkim. Ten zdziwił się, że Nala nie chce być dziewczyną Malki.
-Nala... ja pogadam z Malką.
Simba pobiegł na wielki drzewo nie daleko Ślepych Skałek, to było ulubione miejsce adoratora córki Saraf. Książę wspiął się na gałąź i przysiadł koło kolegi. Smutny Malka chciał zeskoczyć, ale Simba go zatrzymał.
-Malka. Przykro mi, że Nala cię odrzuciła, ale jedna z twoich przyjaciółek do ciebie wzdycha. Spróbuj odkochać się od Nali. -powiedział
Malka potrząsnął grzywą i powiedział:
-Kto się we mnie kocha?
-Ja nie mogę ci powiedzieć, sam musisz to poczuć.
-Być może.
-Nie może, na pewno. Po prostu jesteście dla ciebie stworzeni.
-A jak się odkochać? Nala jest fajna...
-W końcu ci przejdzie.
I od tego czasu Simba i Malka byli najlepszymi przyjaciółmi. I Malka odkochał się od Nali, a Tama cały czas wzdychała do lwiątka z czarno-brązowo grzywą.




niedziela, 26 lutego 2012

42.Lwiątka

Simba i Nala znali się ledwie kilka dni, a już byli najlepszymi przyjaciółmi. Pewnego dnia wszystkie lwice ze stada zmówiły się i zaprowadziły swoje dzieci nad wodopój, żeby się poznały. Przyszły wszystkie lwiątka ze stada. Simba i Nala przyszli pierwsi, a potem kilka innych lwiątek. Gdy byli wszyscy, lwice odeszły.
-Ja jestem Simba, a wy? -powiedział Simba
Lwiątka zaczęły się po kolei przedstawiać:
-Ja jestem Nala.
-Ja Chumvi, a to moja siostra Tama.
-Ja nazywam się Tojo.
-Ja mam na imię Kula, a mój brat to Malka.
Po chwili wszystkie lwiątka się znały.
Brązowy lewek miał na imię Chumvi, a jego siostra lekko pomarańczowa i lekko beżowa z grzywką miała na imię Tama. Tojo był jedynakiem i miał futerko koloru karmelowego. Malka był pomarańczowo-beżowym lewkiem z czarną grzywką, a jego siostra Kula była jasno brązowa. Lwiątka na początku bawiły się w gonianego, potem w chowanego, a na końcu lwiątka kąpały się. Nie kąpał się tylko Chumvi. Nagle Malka wyszedł na brzeg i zapytał:
-Simba, czy ty będziesz przyszłym królem?
-Tak, a co? -książę stanął przed Malką i otrząsnął się z wody.
-Tak się pytam... -odparł Malka -A czy fajnie jest być księciem?
-Pewnie... tylko dużo obowiązków.
Malka wskoczył do wodopoju. Tama spojrzała na niego, ale Malka uważał kogoś innego za swoją wybrankę...

sobota, 25 lutego 2012

41.Pierwsze znajomości i rozmowa ze Skazą.

Kilka dni po prezentacji Simby, Sarabi wyszła z nim i Mufasą na spacer. Simba nie umiał jeszcze chodzić, a ni mówić. Więc królowa niosła go w pysku. Simba rozglądał się dookoła i śmiał się. Sarabi usiadła na polance, kładąc Simbe
koło siebie. Malec próbował wstać i zrobić kilka kroków, ale to zawsze kończyło się upadkiem.
-Nie długo spotka się z córką Shisa i Sarafiny. -powiedziała lwica
Mufasa położył się obok niej i wziął lwiątko na grzywę.
-Kiedy urodziła się ich córka? -zapytał król
-W dzień prezentacji Simby, dlatego nie było na niej Saraf, ich córka ma na imię Nala. -odparła Sarabi
Lwica obserwowała Simbę, który próbował chodzić w grzywie Mufasy.
-Wiesz, nie było jeszcze jednego lwa... -powiedziała po chwili lwica
-Tak, a kogo? -zapytał król
Lew zdjął z grzywy swojego syna i postawił go na ziemi. Lwiątko stawiało już pierwsze kroki.
-Wujka Simby, Skazy.
-CO ?!
-Naprawdę Skaza nie przyszedł obejrzeć jego przyszłego króla.
-Wybacz Sarabi, ale muszę iść z nim porozmawiać.
Mufsa polizał Sarabi.
-Matia... -nagle pisnął Simba -Tiata... Mama.
-O! Mój synek już mówi. -zdziwił się Muffy
Sarabi uśmiechnęła się i wzięła Simbe w pysk. Odeszła z Mufasą na Lwią Skałę, a tam król zwołał Zazu i kazał mu uprzedzić Skazę, że będzie miał gościa.
***
Tymczasem Sarafina i Shisazen siedzieli nie daleko Ślepych Skałek. Mała Nala siedziała na łapie lwicy. Futerko miała beżowo-kremowe. Shis uśmiechał się do córeczki, a małe lwiątko próbowało przejść z łapy Saraf na grzywę Shisazena.
***
Zazu poleciał do jaskini Skazy. Królewski brat siedział tam sam, próbując złapać myszkę. Już miał ją w łapach, gdy wpadł Zazu, mówiąc:
-Mama Cię nie uczyła, że nie ładnie bawić się jedzeniem? Król Mufasa spieszy do Ciebie z wizytą!
-Oh, to ty kupo pierza! Właśnie zabierałem się do obiadu, grr!
Skaza rzucił się na majordomusa. Po chwili pakował go sobie do paszczy. Zazu zaczął krzyczeć. Wtedy do jaskini wbiegł Mufasa i zawarczał:
-Wypluj go!
Skaza posłusznie wypluł ptaka, a Zazu usiadł na grzbiecie króla.
-Czemu Cię nie było na prezentacji mojego syna?! -zapytał silny lew
Skaza usiadł i spojrzał na brata, robiąc minę niewiniątka.
-Oh... wyleciało mi z głowy.
-Akurat zapomniałeś o tak ważnym wydarzeniu... phii! -Zazu nie ukrywał oburzenia
-Radzę Ci nie narażać się, Simba jest Twoim przyszłym królem! Wrrr... -dodał Mufasa
-O bracie... czy rzucasz mi wyzwanie? -zapytał Skaza
Mufasa odszedł, a Skaza zaczął mruczeć coś pod nosem.
***
Simba miał już ponad miesiąc. Wtedy Sarabi wzięła go na spacer i chciała go zapoznać z Nalą. Królowa poszła z synem nad wodopój, a po chwili przyszła Sarafina z Nalą.
-Witaj Sarabi! -zawołała Saraf
Sarab odpowiedziała.
-Dzień dobry. -powiedział Simba
To samo powiedziała Nala tylko o wiele nie śmialej.
-Jestem Simba, a ty? -powiedział książę
-Ja... nazywam się Nala. -powiedziała córka Saraf
Lwiątka zaczęły się ganiać i biec do przodu. Lwice szły wolno, ale nie spuszczały dzieci z oczu. Simba i Nala zaprzyjaźnili się.

piątek, 24 lutego 2012

40.Książe Simba

Król Mufasa, gdy usłyszał że będzie ojcem nie mógł pohamować się i rozpowiadał o tym wszystkim, dwa dni potem przyjaciółka Sarab wyznała królowej że też spodziewa się lwiątka.
***
Sarabi wylegiwała się w jaskini, obok niej siedział Mufasa. Lwice były na polowaniu, a większość lwów pilnowała granicy; ostatnio Shenzi, Ed i Banzai często wchodziły na Lwią Ziemię. Para królewska była sama w jaskini. Nagle Sarabi zaczęła krzyczeć, a Mufasa poderwał się. Jak najszybciej biegł po szamana. Po chwili wrócił z Rafikim. Król czekał przed jaskinią, a po kilku minutach pawian wyszedł wesoły. Lew wbiegł do groty i ujrzał Sarabi trzymającą małe złote lwiątko.
-To samczyk... -wyszeptała lwica i polizała maleństwo
-Jest śliczny, a jak go nazwiemy? -odparł Mufasa i przysiadł obok żony
-Hmmm... -Sarab zastanowiła się -Może Simbad?
-Wiem! Przyszły król będzie nosił imię Simba. Podoba Ci się? -powiedział Mufasa
-Tak.
Lew polizał żonę i synka, a przyszły król Simba słodko zasnął. Wtedy wszedł Rafiki.
-Czy książę ma już imię? -zapytał
-Tak, nazywa się Simba. -dumnie powiedziała Sarabi
Lwica uśmiechnęła się.
-Prezentacja odbędzie się za cztery dni. -odrzekł szaman i pożegnał się
***
Cztery dni po narodzinach księcia odbyła się jego prezentacja. Zazu zebrał wszystkie zwierzęta z sawanny, które zebrały się pod Lwią Skałą. Rafiki wszedł na Lwią Skałę i wziął lwiątko. Nasmarował je sokiem z owocu i posypał ziołami. Simba kichnął. Pawian wszedł na czubek Lwiej Skały z księciem w rękach. Uniósł go do góry, a wszystkie zwierzęta zaczęły wiwatować i kłaniać się. Zebry stukały kopytami, słonie machały trąbami, antylopy skakały, a inne zwierzęta po prostu kłaniały się. Mały Simba obserwował to wszystko z wielkim zdziwieniem. Zazu latał nad zwierzętami, a Mufasa i Sarabi stali przytuleni do siebie nie daleko Rafikiego.

czwartek, 23 lutego 2012

39.Tajemnica Sarabi

Sarabi siedziała nie daleko wodopoju. Słońce było nisko, ale stado było już po śniadaniu. Zazu latał obserwując Lwią Ziemię i jednocześnie prowadził poranny raport. Król Mufasa spacerował gdzieś ze swoim przyjacielem Shisazenem. I wszystko byłoby w najlepszym porządku, gdyby nie Skaza. Jak zwykle ten podrywając inne lwice naraził się przyjaciółce Sarab i Saraf, Zirze. Z czego wynikła w jaskini nie przyjemna kłótnia...
***
Nagle koło Sarab usiadła Sarafina. Przyjaciółki przywitały się i wylegiwały się razem w słońcu.
-Sarabi, może pójdziemy na spacer? -zapytałą Saraf
-Chodźmy w głąb sawanny... -powiedziała królowa, wstając
Po półgodzinnym spacerze ciemniejsza lwica powiedziała:
-Saraf, muszę coś załatwić. Wybaczysz mi jak odejdę ?
Dodając śmieszny ton Sarabi usiadła przed przyjaciółką i zrobiła śmieszno-słodką minkę. Sarafina roześmiała się, a królowa wtuliła się w lwicę. Sarabi zaczęła po chwili biec.
***
Sarab biegła bardzo szybko, od kilku dni dziwnie się czuła. W jej głowie szalały myśli:
-Nie mogę iść do Mufasy, ma za dużo obowiązków. Pewnie Rafiki mi pomoże...
Lwica udała się na wielki baobab szamana. Zawołała go. Młody pawian zszedł z drzewa i ukłonił się przed królową.
-Rafiki, od kilku dni źle się czuję. Boli mnie brzuch... -odparła Sarab
-Połóż się... -powiedział Rafiki i wskoczył na swój baobab.
Po chwili wrócił i wtarł kilka ziół w brzuch Sarabi. Po kilku sekundach oznajmił:
-Królowa spodziewa się lwiątka! -powiedział szaman
-Naprawdę? Jak się cieszę... jutro powiem Mufasie. -odparła Sarabi

piątek, 3 lutego 2012

Przeprosiny

Przepraszam, że nie pisałam ostatnio notek. Nie miałam za dużo czasu i w ogóle wiecie jak to jest...
jeszcze do tego całe zamieszanie z ACTA. Postanowiłam zawiesić bloga na jakiś czas, w ferie postaram się zadrobić. Ja mieszkając w województwie kujawsko pomorskim zaliczam się do ostatniego sezonu ferii. Na dodatek korzystam ostatnio z kompa rodziców, gdyż mój laptop nie ma neta, ale nad tym też popracuję w ferie. Mam nadzieję, że nie jesteście źli za to, że nie pisałam.

niedziela, 8 stycznia 2012

38.Miłość to tak wiele...

Mufasa stał na czubku Lwiej Skały, był dorosły. Dzisiaj on i Skaza kończyli dwa lata, czyli według lwich lat wkraczali w dorosłość. Jego bujna grzywa powiewała na wietrze, na dole małe żyrafiątka piły wodę, a kilka lwic polowały. W jego głowie szalały myśli... nie długo miała być koronacja, a on musiał znaleźć sobie partnerkę do końca życia. Poszedł nad wodopój, a tam spotkał wylegującą się Sarabi. Promienie słońca padały na ciemno beżowe futro urodziwej lwicy. Mufasa napił się i usiadł przed swoją dziewczyną.
-Sarabi... -odrzekł swym ciepłym głosem -Za kilka dni jest koronacja i chciałbym zapytać cię, czy ty... wyjdziesz za mnie?
Sarab spojrzała na Muffiego i wtuliła się w jego grzywę.
-Kocham cię... -wyszeptała
-To znaczy, że się zgadzasz?
-Oczywiście!
Po chwili Sarabi pobiegła podzielić się nowiną ze swoją przyjaciółką, Saraf.
***
Sarafina siedziała na polance, obok niej stał Shisazen. Para nie rozmawiała, Shiz był dzisiaj zaniepokojony. Saraf przyjęła z radością wiadomość od Sarabi i pogratulowała jej. Przyjaciółka przyszłej żony Mufasy była smutna, że jej ukochany nie myśli o małżeństwie. Shisazen był dla Sarafiny kimś więcej niż przyjacielem, ale lwica nie wiedziała czy lew zechce się jej oświadczyć. Lwica o jasnym futerku obserwowała ukochanego, jego zachowanie było bardzo dziwne. Shiz był ciągle zamyślony. Saraf położyła się pod małą jaskinią. W cieniu groty było chłodniej, ale jej smutek nie ustawał. Po chwili wszedł tam Shisazen, Saraf wstała.
-Czemu jesteś smutna? -zapytał
-Bo cię kocham... -odparła lwica
-Ja ciebie też... ale to nie jest smutne.
-Mufasa oświadczył się Sarabi,a ty chyba nie myślisz o małżeństwie.
Sarafinie poleciała łza, a Shiz przytulił ją.
-Właśnie chciałem Ci się zapytać, czy będziesz moja żoną... widocznie się zgadzasz.
Sarafina spojrzała na ukochanego...

poniedziałek, 2 stycznia 2012

37.Nowe imię Taki


Mufasa, Taka, Sarabi, Sarafina, Shisazen, Natu i Zira stawali się nastolatkami. Przyszły król miał lśniącą złocistą sierść i ognisto brązową grzywę. Jego sylwetka była dobrze zbudowana i nikt z jego przyjaciół nie mógł go pokonać w zapasy. Taka za to miał rzadką czarną i postrzępioną grzywę i smukłą sylwetkę. Taka był słaby w walkach i nie często wygrywał. Taka po zawarciu paktu z hienami często chodził na Cmentarzysko Słoni, często przebywał tam z Zirą. Shenzi, Banzai i Ed byli jego najlepszymi przyjaciółmi. Oprócz problemu relacji Taki z Ahadim nastolatek miał kilka innych problemów, jednym z nich była jego miłość. Taka kochał Zirę, ale uczucie do Sarab.
***
Pewnego dnia taka wstał wcześnie i usiadł na czubku Lwiej Skały. Smutny zaczął rozmyślać o swoim życiu, miłości, przyjaciołach, rodzinie i o hienach. Wszyscy spali oprócz Mufasy, ale ten poszedł na samotny spacer nie wiadomo gdzie. Taka obserwował pędzące gazele, zebry jedzące trawę. Tace wydawało się, że te zwierzęta mają beztroskie życie, że są... wolne. Nie tak jak on, książę ma swoje obowiązki i czasami nauki z Zazu bądź Ahadim. Nagle z jaskini wyszła Sarabi, ciemno beżowa lwica bezszelestnie usiadła obok Taki.
-Cześć, Taka. Przejdziemy się? -zapytała
-Cześć, chodźmy...
Sarabi szła obok Taki, nagle Taka usiadł przy małym źródełku i przyjrzał się sobie. Sarab po humorze lwa wiedziała, że coś jest nie tak.
-Co ci jest, Taka? -zapytała
-Zawsze byłem słabszy, ojciec woli Mufasę, a znajomi też mnie ciągle odpychają! I problemy miłosne... -Taka odpowiedział, z nutą smutku i złości w głosie
-Nie prawda, znajomi cię lubią. I nie jesteś słaby. -odparła lwica, próbując pocieszyć kumpla
-Skąd możesz to wiedzieć?! -krzyknął Taka -Ty nic nie zrozumiesz!
Taka podniósł głos, a Sarabi zmarszczyła brwi, mówiąc:
-Myliłam się co do ciebie. Myślałam, że jesteś inny, ale ty masz w sobie złość i chęć zemsty.
-Tak, chcę się zemścić! -Taka krzyczał
Krzyczał długo, aż w końcu z trawy wyskoczył Mufasa.
-Odejdź, Skazo. Nie masz prawa krzyczeć na Sarabi. -powiedział -Słyszałem całą waszą rozmowę!
-Ktoś za mną jest, że wołasz jakiegoś Skazę? -zapytał Taka i spojrzał do tyłu
Nikogo tam jednak nie było.
-Nie rozumiesz, Skazo. Mówimy do ciebie. -odrzekła Sarabi i wtuliła się w Muffiego
-Masz w sercu Skazę... -dodał Mufasa
Para odeszła, zostawiając lwa samego. taka z nowym imieniem próbował ich przeprosić, jednak Sarabi nie zmieniła zdania co do niego i od tego czasu traktowała go chłodniej. Skaza poszedł na Cmentarzysko Słoni, a tam zaczął spiskować z hienami.